Ελάχιστα εφαρμόζεται στην Ελλάδα ο θεσμός της αναδοχής ως μέτρο εναλλακτικής φροντίδας των παιδιών που χρειάζεται να απομακρυνθούν από τις φυσικές τους οικογένειες εξαιτίας σοβαρών δυσλειτουργιών σ' αυτές. Αποτέλεσμα είναι εκατοντάδες παιδιά να τοποθετούνται κάθε χρόνο σε ιδρύματα παιδικής προστασίας, ενώ αρκετά αναγκάζονται να παραμένουν για σημαντικό χρόνο σε νοσοκομεία μέχρι να βρεθεί χώρος σε ιδρύματα κλειστής φροντίδας.
Την απογοητευτική αυτή εικόνα του θεσμού, για τον οποίο υπάρχει ειδική πρόβλεψη της νομοθεσίας, περιέγραψε ο Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδικού Γ. Μόσχος, σε συνάντηση διαλόγου για την αναδοχή που διοργάνωσε η ανεξάρτητη αρχή με αφορμή τη χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, τη διετία 2010-2011 καταγράφηκαν μόνο 22 νέες αναδοχές παιδιών που υποστηρίχτηκαν από την Πολιτεία, ενώ το 2012 παρατηρήθηκε μικρή αύξηση, χωρίς όμως να φθάνει σε ικανοποιητικά επίπεδα.
Την ίδια ώρα σημαντικός αριθμός παιδιών που χρειάζεται να απομακρυνθούν από τις φυσικές τους οικογένειες δεν βρίσκουν πλαίσιο φιλοξενίας και τα προβλήματα που έτσι και αλλιώς βιώνουν πολλαπλασιάζονται, ενώ τα παιδιά που τοποθετούνται στα ιδρύματα συχνότατα παραμένουν σε αυτά για πολλά χρόνια. "Τη στιγμή που διεθνώς θεωρείται ότι ο χρόνος παραμονής ενός παιδιού σε ίδρυμα δεν θα πρέπει να ξεπερνά το εξάμηνο, στην Ελλάδα η μέση διάρκεια παραμονής των παιδιών σε ιδρύματα εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 6 χρόνια" υπογράμμισε ο Γ. Μόσχος.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Συνήγορος του Παιδιού τόνισε την ανάγκη η αναδοχή να υποστηριχθεί με κατάλληλα νομοθετικά και διοικητικά μέτρα. Ζήτησε ακόμη, μεταξύ άλλων, τη σύσταση του "Εθνικού Μητρώου Αναδόχων Γονέων", την ενίσχυση των περιφερειακών κοινωνικών υπηρεσιών για την εποπτεία των αναδόχων οικογενειών και την οργάνωση προγραμμάτων ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης.
