ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
Είναι πρωταγωνιστές των ημερών, αλλά και θύματα. Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, οι διοικητικοί υπάλληλοι των πανεπιστημίων και οι κοινότητες ΛΟΑΤ (λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, μπάι και τρανς) βρίσκονται στο επίκεντρο για διαφορετικούς λόγους. Προχθές βρέθηκαν όμως για τους ίδιους λόγους στον δρόμο. Για να τιμήσουν τον αγώνα ενάντια στη χούντα, αλλά και για να δώσουν τις δικές τους μάχες, με αιτήματα που όσο περνά ο καιρός ταυτίζονται όλο και περισσότερο με το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία" του Πολυτεχνείου.
“Εντείνεται η καταστολή στην ΕΡΤ”
Κάθε φορά που περνούσε το μπλοκ της ΕΡΤ από σημείο με κόσμο, χειροκροτούταν θερμά. Σημαντική ψυχολογική ενίσχυση για τους εργαζομένους, που θέλουν να συνεχίσουν τις μεταδόσεις, “εντός ή εκτός Ραδιομεγάρου”. Ο Τάσος, τεχνικός στην ΕΡΤ, αναφέρθηκε στην αυξημένη καταστολή της κυβέρνησης, που εξακολουθεί να περιφρουρεί το κτήριο με τα ΜΑΤ, αλλά και επιχειρεί να παρεμποδίσει ακόμα περισσότερο το έργο των εργαζομένων, “κόβοντας το ψηφιακό σήμα που υπάρχει στο σημείο”. Συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν, πρόσθεσε: “Ο αγώνας του Πολυτεχνείου είναι για μας φάρος. Η παρουσία μας εδώ, μαζικότερη από κάθε άλλη φορά, δείχνει ότι ο αγώνας συνεχίζεται”.
“Δεν το βάζουμε κάτω παρά τις απειλές”
Ανάμεσα στα μπλοκ των εκπαιδευτικών βρίσκονταν οι διοικητικοί υπάλληλοι του ΕΜΠ. Το πανό με μεγάλο “Όχι” στη διαθεσιμότητα και τις απολύσεις ξεχώριζε από μακριά. “Η σύνδεση του τότε με το τώρα είναι ότι παλεύουμε για τα ίδια πράγματα. Παλεύουμε για την ελευθερία μας, για το ψωμί μας και τη μόρφωση. Παλεύουμε ενάντια στον ιμπεριαλισμό, που βιώνουμε στην πράξη” ήταν τα λόγια του Λυμπέρη Τσάμπρα, διοικητικού υπαλλήλου στο ΕΜΠ. Η παρουσία του ίδιου και των συναδέλφων του είναι μήνυμα στην κυβέρνηση. “Δεν λυγίζουμε υπό το βάρος καμίας απειλής”.
Πρώτη φορά
Οι ΛΟΑΤ διαδήλωσαν με το δικό τους μπλοκ για πρώτη φορά στην επέτειο του '73, κρατώντας τη σημαία της ελευθερίας, μπροστά από τους νέους του ΣΥΡΙΖΑ. Η συμπλήρωση 40 χρόνων, αλλά και η πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου να καταδικάσει τη χώρα για παραβίαση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ, χωρίς να τους επιτρέπει να προχωρήσουν σε σύμφωνο κοινωνικής συμβίωσης, αποτέλεσαν τους δύο βασικούς λόγους που αποφάσισαν να εμφανιστούν με διακριτικά.
"Έγινε η αρχή. Όπως και στο πρώτο Gay Pride δεν ήμασταν πολλοί, αλλά πιστεύουμε πως στο μέλλον θα υπάρχει ανάλογη εξέλιξη και η συμμετοχή θα είναι μαζική" είπε η Άννα Πήλιου, τρανσέξουαλ, 25 ετών, μέλος της Color Youth. Πέρυσι, της είχαν επιτεθεί δυο άντρες στο νυχτερινό σχολείο που πήγαινε, επιχειρώντας να την κάψουν ζωντανή. Της έριξαν βενζίνη, αλλά δεν τα κατάφεραν.
“Οι άνθρωποι που είναι διαφορετικοί στο κρεβάτι δεν σημαίνει ότι είναι διαφορετικοί” ανέφερε. “Διαδηλώνουμε σε κάθε μορφής ανισότητα, όχι μόνο τον ρατσισμό” τόνισε ο Ανδρέας Ιωαννίδης που στεκόταν δίπλα, εκδότης του περιοδικού “ροζ καφενείο”. Και η Άννα συμφώνησε. “'Εγώ είμαι άνεργη, όπως και πολύ κόσμος ακόμα”.
