ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΛΑΖΟΥ
Ένα έγκλημα που ζητά τιμωρία σε ένα κράτος με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Ο Γιάννης Σ. 25 ετών, ο Γιάννης Π., 22 ετών, ο Παναγιώτης Κ., 21 ετών, ο Αντώνης Κ., 22 και ο Μιχάλης Β., 29 ετών, δεν είναι ανάμεσά μας. Έχασαν τη ζωή τους στην άσφαλτο όχι από κακή οδική συμπεριφορά, αλλά γιατί κάποιοι αποφάσισαν πως το marketing είναι πάνω απ' όλα. Έφυγαν ξαφνικά γιατί το κέρδος υπερίσχυσε της ζωής. Όλοι χάθηκαν στον δρόμο, εκεί που, αντί για φώτα πορείας, υπήρχαν παράνομες διαφημιστικές γιγαντοαφίσες. Δεν είναι λίγοι οι τοπικοί άρχοντες που αποφάσισαν, αντί να γεμίζουν τις πλατείες τους με χαρούμενες φωνές, να γεμίσουν τα ταμεία τους. Έτσι δόθηκε η ευκαιρία σε ορισμένους επιχειρηματίες -που εντόπισαν μια ακόμα επικερδή δραστηριότητα- να γεμίσουν τις δικές τους τσέπες.
Ο πόνος γέννησε τον αγώνα
Από πού να αντλήσεις δύναμη για να πας παρακάτω όταν αισθάνεσαι πως η πολιτεία επιδίδεται σε έναν ιδιότυπο κλεφτοπόλεμο με τις ζωές και τα όνειρα των πολιτών της, αναρωτιούνται οι συγγενείς των αδικοχαμένων. Όταν χάνεις ό,τι πολυτιμότερο έχεις, φωλιάζει μέσα σου ο πόνος, ο θυμός, η παγωνιά, συναισθήματα που θα συντροφεύουν για πάρα πολύ καιρό. Και όμως, μέσα στη συντριβή ορισμένοι άνθρωποι ξεχωρίζουν και προτάσσουν την ανάγκη να μη ζήσει κανένας άλλος αυτό που βιώνουν εκείνοι. Ο αδόκητος χαμός νέων ανθρώπων που πλήρωσαν με τη ζωή τους τις αρρυθμίες και την ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού και των λειτουργών του οδήγησε γονείς και συγγενείς σε ένα δικαστικό αγώνα τον οποίο κέρδισαν το 2009 με απόφαση του Αρείου Πάγου και έτσι επήλθε και η εξιλέωση όπως στις τραγωδίες.
Η εγκύκλιος του Αρείου Πάγου
Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος στην υπ' αριθμ. 9/2009 εγκύκλιο αναφέρει ότι είναι δυνατή η σύλληψη και η παραπομπή στον Αυτόφωρο όσων τοποθετούν διαφημιστικές πινακίδες στους δρόμους χωρίς την προβλεπόμενη άδεια, όχι μόνο τη στιγμή της τοποθέτησης των πινακίδων, αλλά και οποτεδήποτε διαπιστωθεί η τοποθέτηση των πινακίδων. Αναφέρει ότι «η τοποθέτηση πινακίδων - επιγραφών στο οδικό δίκτυο της χώρας και η υπό τούτων εν γένει διαφήμιση αγαθών ή υπηρεσιών κατά παράβαση των οικείων διατάξεων που προβλέπουν τις προϋποθέσεις του επιτρεπτού της τοποθέτησης τους, αποτελεί διαρκές έγκλημα και τούτο διότι κατά παράβαση των διατάξεων αυτών τοποθέτηση των πινακίδων - επιγραφών, πραγματώνει την αντικειμενική υπόσταση του διά των διατάξεων αυτών προβλεπομένου αδικήματος όχι μόνο με την εφάπαξ τέλεσή του, αλλά και με την παραπέρα διατήρηση της παράνομης κατάστασης που δημιουργείται δι' αυτού και διαρκεί μέχρις ότου αρθεί η κατάσταση αυτή, η οποία προσβάλλει το έννομο αγαθό της ασφάλειας των στο πιο πάνω οδικό δίκτυο της χώρας κινουμένων οδηγών και πεζών πολιτών. Εφόσον λοιπόν διαρκεί η τέλεση του διαρκούς αυτού εγκλήματος είναι τούτο αυτόφωρο και είναι επιτρεπτή η σύλληψη και παραπομπή των υπαιτίων ενώπιον του καθ' ύλη και κατά τόπον αρμοδίου Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας». Η εγκύκλιος διαβιβάστηκε από τον Ιωάννη Τέντε στις εισαγγελίες Εφετών της χώρας, στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και στο υπουργείο Περιβάλλοντος.
Αμέσως μετά την απόφαση, όπως δηλώνει στην «Αυγή» ο κ. Σταυρουλάκης που έχασε το 25χρονο αγγελούδι του, στήθηκε μια γιγαντιαία επιχείρηση στην οποία συμμετείχαν γονείς και συγγενείς των αδικοχαμένων παιδιών και κατάφεραν να εξαφανιστούν δεκάδες γιγαντοαφίσες από τους δήμους. Προς στιγμή φάνηκε ότι δικαστικές αποφάσεις, τοπική αυτοδιοίκηση και εμπλεκόμενοι φορείς έδωσαν ένα τέλος στη ζούγκλα των δρόμων.
Λίγα χρόνια αργότερα, αγνοώντας πλήρως τις αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας, οι γιγαντοαφίσες έκαναν ξανά την εμφάνιση τους και μάλιστα σε ορισμένους δήμους το φαινόμενο έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις.
«Τι κράτος είναι αυτό; είμαστε στο ίδιο έργο θεατές;» αναρωτιέται μιλώντας στην εφημερίδα ο κ. Σταυρουλάκης και εγκαλεί τον επιχειρηματία Φίλιππο Βρυώνη, ο οποίος είναι βασικός μέτοχος της διαφημιστικής Α.Ε. ΑΛΜΑ ΑΤΕΡΜΩΝ, εταιρείας που κατέχει τα σκήπτρα στην υπαίθρια διαφήμιση. Αφορμή για την οργή του αποτελεί η διαφημιστική καμπάνια του νέου τηλεοπτικού σταθμού «E», που προέκυψε μετά την πώληση του "902″. Ως νέος ιδιοκτήτης του σταθμού αναφέρθηκε ο κ. Βρυώνης, κάτι πάντως που ο ίδιος έχει διαψεύσει.
Υπενθυμίζεται ότι την αφαίρεση των υπαίθριων διαφημιστικών πινακίδων από δρόμους και λεωφόρους είχε ζητήσει και το Συμβούλιο της Επικρατείας με τις αποφάσεις 909/2007 και 910/2007 του Α' Τμήματος, που στηρίχθηκαν στις διεθνείς συμβάσεις της Βιέννης για την οδική κυκλοφορία και την οδική σήμανση, οι οποίες υποχρεώνουν τα κράτη να απαγορεύουν την τοποθέτηση στον ευρύτερο χώρο των οδών πάσης επιγραφής ή εγκαταστάσεως που θα ηδύνατο να προκαλέσει σύγχυση με τις δημόσιες πινακίδες κυκλοφορίας και να προκαλεί θάμβωση στους χρήστες των οδών ή να τους αποσπά την προσοχή.
