Με δριμύ κατηγορητήριο κατά του πολιτικού συστήματος -μίλησε για "ξέπλυμα ενός συστήματος που σαπίζει σαράντα ολόκληρα χρόνια στα οικονομικά σκάνδαλα", απαριθμώντας τη Siemens, το Χρηματιστήριο και το Βατοπέδι- αντεπιτέθηκε η υπεράσπιση Τσοχατζόπουλου. Ο κ. Παγορόπουλος έδειξε ότι θεωρεί δεδομένη την καταδίκη -"ο λαός θέλει τώρα κρίση για τον Τσοχατζόπουλο, ο κόσμος θέλει αίμα στην αρένα", είπε συνδέοντας την παραπομπή του πρώην υπουργού με συμφωνία κυβέρνησης και τρόικας- μεταθέτοντας τη δικαστική μάχη στο δεύτερο επίπεδο εκδίκασης, όπου ευχήθηκε να κληθεί ο Κ. Σημίτης, γεγονός που υποστήριξε ότι δεν τόλμησε να κάνει το δικαστήριο.
Καταγγέλλοντας "πολιτική δίκη", ο συνήγορος του κ. Τσοχατζόπουλος υποστήριξε ότι ο πρώην υπουργός δικάζεται με ενδείξεις και όχι αποδείξεις, ενώ ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχει ζημιά για το Δημόσιο. Παράλληλα, έθεσε το ερώτημα πώς κατηγορείται ο κ. Τσοχατζόπουλος ως κατ' επάγγελμα και κατ' εξακολούθηση δωροδοκούμενος όταν διαχειρίστηκε 211 εξοπλιστικά προγράμματα και κατηγορείται μόνον, όπως είπε, για δύο. Επαναφέροντας τη θεωρία της "σκευωρίας" που ανέπτυξε απολογούμενος και ο πελάτης του, ο κ. Παγορόπουλος έδειξε ως υπαίτιο τον Γ. Παπανδρέου αλλά και το Β. Βενιζέλο και την κυβέρνηση Παπαδήμου, ισχυριζόμενος ότι δεν είναι τυχαίο ότι, το βράδυ πριν συλληφθεί ο Τσοχατζόπουλος, ο κ. Παπαδήμος προκήρυξε εκλογές. Αναφερόμενος σε 40 χρόνια σκάνδαλα, ο κ. Παγορόπουλος τόνισε ότι ο μόνος που συνελήφθη ήταν ο κ. Αθανασόπουλος για το καλαμπόκι και παράλληλα κατήγγειλε το σπάσιμο της δικογραφίας.
