Στα μαύρα έντυσε την εκπαιδευτική κοινότητα της χώρας η ξαφνική απώλεια της καθηγήτριας του 1ου ΕΠΑΛ Τυρνάβου, Κλαίρης Καψαχάτη. Η καθηγήτρια Νοσηλευτικής είχε τεθεί σε διαθεσιμότητα μαζί με άλλους 112 εκπαιδευτικούς από τη Λάρισα και 2.500 εκπαιδευτικούς της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης από όλη την Ελλάδα.
Η Κλαίρη, όπως τη φώναζαν οι συνάδελφοι της, δεν δέχτηκε αδιαμαρτύρητα «τον ξαφνικό θάνατο» στην τεχνική εκπαίδευση που επέβαλαν τρόικα και κυβέρνηση. Μπήκε στην επιτροπή αγώνα. Άλλωστε η Κλαίρη ήξερε από αγώνες. Ήταν μαχητική συνδικαλίστρια, πρώην μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Λάρισας. Αγωνίστρια μέχρι το τέλος. Ακόμη και την Παρασκευή, μια μέρα πριν τον θάνατό της, ήταν στα γραφεία της ΕΛΜΕ Λάρισας. Το επόμενο ραντεβού ήταν τη Δευτέρα στις έξι… Όμως η καρδιά της δεν άντεξε. Το Σάββατο το απόγευμα, ενώ βρισκόταν στο σπίτι της, με την οικογένειά της, ένιωσε μια αδιαθεσία, έχασε τις αισθήσεις της και στο νοσοκομείο όπου μεταφέρθηκε απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατός της.
Όπως αποκαλύπτουν οι συνάδελφοί της, την προηγούμενη ημέρα η Κλαίρη είχε μάθει ότι απορρίφθηκε η αίτηση εξαίρεσης που είχε καταθέσει, λόγω προβλημάτων υγείας, καθώς η άτυχη καθηγήτρια, μητέρα δύο παιδιών, είχε υποβληθεί πριν ενάμιση χρόνο σε εγχείρηση καρδιάς.
Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ εκφράζει την οδύνη του για τον άδικο και αδόκητο θάνατο της εκπαιδευτικού και τα θερμά συλλυπητήρια του στην οικογένειά της. Όπως επισημαίνει σε σχετική ανακοίνωση, "η Κλαίρη έφυγε αγωνιζόμενη για τη ζωή και για μια δίκαιη κοινωνία. Υποσχόμαστε στη μνήμη της να μην υποστείλουμε τη σημαία του αγώνα".
Την ίδια υπόσχεση δίνει και ο σύλλογος διδασκόντων και οι μαθητές του 1ου ΕΠΑΛ Τυρνάβου, που θρηνούν για τον ξαφνικό και άδικο θάνατο της καθηγήτριας. Όπως την περιγράφουν, ήταν εξαίρετη, γεμάτη ευαισθησίες, ακούραστη, παρά το σοβαρό πρόβλημα υγείας που είχε. Ο νους της ήταν πάντα να οργανωθούν τα εργαστήρια νοσηλευτικής, να μην λείπει τίποτε από την εκπαίδευση των παιδιών. Πάλευε να εμπνεύσει στους μαθητές της την αλληλεγγύη για τον συνάνθρωπο, να τους μάθει να νοιάζονται για τον πόνο και την δυστυχία του άλλου. Να γίνουν πρώτα άνθρωποι, για να μπορέσουν να υπηρετήσουν τη Νοσηλευτική που τόσο αγαπούσε. Αφιέρωνε ατέλειωτες ώρες -εκτός ωρών διδασκαλίας- για να παρακολουθεί εκπαιδευτικά σεμινάρια, να υλοποιεί με τους μαθητές, καινοτόμα προγράμματα. Προσπάθησε με όλες της τις δυνάμεις και την φωνή της να αναδείξει το άδικο αυτής της κυβερνητικής απόφασης. Η ευαίσθητη καρδιά της δεν άντεξε τόση αδικία. Χρέος μας η θυσία της να μην πάει χαμένη.
"Μην ενημερώσετε την τρόικα ότι λείπει ένας από μας και οι αριθμοί δεν βγαίνουν - ίσως δεν δώσει την επόμενη δόση", αναφέρει σε μια μαύρη ανακοίνωση ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εκπαιδευτικών Νοσηλευτικής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης νομού Λάρισας. Εξάλλου, για όλους αυτούς δεν έχει σημασία η ζωή, αλλά μόνο οι αριθμοί…
