Μανδύα νομιμότητας στην -αδιανόητη, κατά την αντιπολίτευση και τους κοινωνικούς φορείς- ρύθμιση που περιορίζει τις διαδηλώσεις στο κέντρο των μεγάλων πόλεων προσέδωσε το Συμβούλιο της Επικρατείας, κρίνοντας νόμιμο το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης.
Το Ε' τμήμα του ΣτΕ με την υπ' αριθμόν 186/2013 γνωμοδότησή του έκρινε ότι είναι εντός συνταγματικού πλαισίου το Π.Δ. που αφήνει στη διακριτική ευχέρεια του εκάστοτε αστυνομικού διευθυντή να κρίνει το μέγεθος των συναθροίσεων και να επιβάλει στοιχισμένες πορείες που δεν διαταράσσουν την κυκλοφορία αν αποφανθεί ότι είναι μικρές.
Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, "ως συνάθροιση νοείται όχι μόνο η συγκέντρωση προσώπων που πραγματοποιείται κατόπιν προηγούμενης συνεννοήσεως και προετοιμασίας, αλλά και η συγκέντρωση η οποία, παρά το ότι άρχισε χωρίς προηγούμενη συνεννόηση και προετοιμασία, όμως έλαβε στη συνέχεια τον χαρακτήρα συναθροίσεως λόγω του ότι προέκυψε η θέληση των συγκεντρωμένων προσώπων να εκδηλώσουν ή να προβάλουν γνώμες ή φρονήματα και εν γένει να επιδιώξουν κοινό σκοπό (αυθόρμητες συναθροίσεις)".
Κατά τη γνώμη των Συμβούλων Επικρατείας, "δεν επιδιώκεται η ρύθμιση ή ο περιορισμός της άσκησης του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, αλλά καθορίζονται οι αρμοδιότητες της οικείας αστυνομικής αρχής, υπό τις εκτεθείσες αυστηρές προϋποθέσεις, ώστε, σε περίπτωση ιδιαιτέρως μικρής σε αριθμό δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης, που πραγματοποιείται στα μεγάλα αστικά κέντρα, να διασφαλίζεται η ελεύθερη άσκηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι και παράλληλα να μην διαταράσσεται υπέρμετρα η κοινωνική και οικονομική ζωή της πόλης".
Το ΣτΕ πάντως στη γνωμοδότησή του επισήμανε ότι "δεν είναι ανεκτές από το Σύνταγμα οι γενικές απαγορεύσεις δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων, όταν συνιστούν, κατ' ουσίαν, ανεπίτρεπτη αναστολή του συνταγματικώς κατοχυρωμένου δικαιώματος του συνέρχεσθαι, η νομιμότητα δε των σχετικών διοικητικών πράξεων με τις οποίες απαγορεύεται η άσκηση του παραπάνω δικαιώματος ελέγχεται από τα δικαστήρια ευθέως, αλλά και παρεμπιπτόντως".
Υπενθυμίζεται ότι το Π.Δ. προβλέπει ότι στις μεγάλες πόλεις δεν επιτρέπεται η κατάληψη ολόκληρου του οδοστρώματος και η πλήρης διακοπή κυκλοφορίας των οχημάτων από ιδιαίτερα μικρές "σε σχέση με τη σημασία της συγκεκριμένης οδού για την εξυπηρέτηση της οδικής κυκλοφορίας και της κοινωνικοοικονομικής ζωής της πόλης συναθροίσεις".
