Αποζημίωση συνολικού ύψους 800.000 ευρώ επιδίκασε το Μονομελές Πρωτοδικείο της Αθήνας στην οικογένεια του ελεγκτή που έχασε τη ζωή του στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 966/20224 δικαστική απόφαση, την πρώτη που αφορά στη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη, επιδικάστηκαν τα ποσά των 200.000 ευρώ για καθένα από τα δύο παιδιά, τη σύζυγο και την αδελφή του θανόντος, τα οποία καλούνται να καταβάλουν από κοινού η Hellenic Train και ο ΟΣΕ, αφού αναγνωρίζονται ευθύνες στις δύο εταιρίες για την ηθική βλάβη και την οδύνη που υπέστησαν οι συγγενείς από την απώλεια του ανθρώπου τους.
Επιπλέον καλούνται από το δικαστήριο να καταβάλλουν και 12.000 ευρώ για τα δικαστικά έξοδα μιας και οι δύο εταιρείες φέρουν «διττή» ευθύνη για το δυστύχημα.
Στην απόφαση, κατά της οποίας μπορεί να ασκηθεί έφεση, αναφέρεται μεταξύ άλλων πως «η Hellenic Train παρέλειψε να εξασφαλίσει ότι βρισκόταν σε πλήρη και συνεχή λειτουργία και χρήση από τους υπαλλήλους της, κατά την κίνηση των αμαξοστοιχιών που μισθώνει χρησιμοποιεί για τις ανάγκες της, το ουσιώδες σύστημα επικοινωνίας μεταξύ σταθμαρχών, μηχανοδηγών και ρυθμιστών κυκλοφορίας, το οποίο άπτεται της ασφαλούς κυκλοφορίας επί του δικτύου της δεύτερης εναγομένης ΟΣΕ Α.Ε., που είναι ο διαχειριστής της σιδηροδρομικής υποδομής».
Οι δικαστές καταλογίζουν επίσης στον ΟΣΕ πως «παρέλειψε να αποδώσει σε λειτουργία και χρήση το σιδηροδρομικό δίκτυο και στο διαχειριστή της σιδηροδρομικής υποδομής τα κρίσιμα συστήματα ασφαλείας και ελέγχου της σιδηροδρομικής κυκλοφορίας, η λειτουργία και χρήση των οποίων θα απέτρεπε κατά τρόπο βέβαιο την επέλευση του επίδικου δυστυχήματος. Από όλα τα παραπάνω αποδείχτηκε ότι στην επέλευση του επίδικου δυστυχήματος συνετέλεσε πταίσμα, ήτοι βαριά συγκλίνουσα αμέλεια, των οργάνων του ΟΣΕ και της Hellenic train».
Το σκεπτικό της απόφασης
Το συνολικό σκεπτικό της απόφασης, που αριθμεί 25 σελίδες, διαπιστώνει για τις δύο εταιρίες, κατά των οποίων στράφηκαν για το εργατικό δυστύχημα του εργαζόμενου οι συγγενείς του, «βαριά συγκλίνουσα αμέλεια» και παράνομη συμπεριφορά, με σωρεία παραλείψεων για τα αναγκαία μέτρα προστασίας που οδήγησαν στο τραγικό αποτέλεσμα.
Όπως εξηγεί η δικαστής που εξέδωσε την απόφαση:
«Η βάση των παραπάνω νομοθετικών επιταγών παράνομη συμπεριφορά των αρμοδίων οργάνων των εναγομένων εταιριών έγκειται στην παράλειψη εγκατάστασης και θέσης σε λειτουργία επί του δικτύου και των συρμών των προαναφερθέντων συστημάτων ασφαλείας, η χρήση των οποίων θα είχε με βεβαιότητα αποτρέψει τη σύγκρουση των αμαξοστοιχιών και ήταν το πλέον πρόσφορο μέτρο ασφαλείας, ενόψει των προαναφερθεισών συνθηκών της συγκεκριμένης περίπτωσης».
Στην απόφαση περιγράφεται η αρχή που οδήγησε στην τραγωδία με το «μοιραίο λάθος» του σταθμάρχη Λάρισας πλην όμως επισημαίνεται επακριβώς, τι ήταν αυτό που κατέστησε «μοιραίο» το ανθρώπινο λάθος: «το αρχικό λάθος του σταθμάρχη Λάρισας υπήρξε μοιραίο ακριβώς επειδή δεν λειτούργησαν οι ασφαλιστικές δικλείδες. Το λάθος που σταθμάρχη θα το σταματούσε η τηλεδιοίκηση, δηλαδή ο πιο έμπειρος σταθμάρχης που θα ασκούσε την τηλεδιοίκηση. Στο πλαίσιο της τηλεδιοίκησης θα υφίστατο και σηματοδότηση και δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να χαραχθούν δύο τρένα σε μία γραμμή. Ελλείπουσα της τηλεδιοίκησης και σηματοδότησης στο συγκεκριμένο τμήμα της διαδρομής, ο στερούμενος εμπειρίας σταθμάρχης που βρισκόταν μόνο στη βάρδια ήταν εντελώς ανεπαρκής για τη διαχείριση της κυκλοφορίας. Με βάση όλα τα προαναφερθέντα και δεδομένου ότι όπως αποδείχθηκε δεν λειτουργούσαν τα προσήκοντα συστήματα ασφαλείας και συνακόλουθα δεν λειτουργούσαν σωστά οι σιδηροδρομικές γραμμές, δεν έπρεπε να πραγματοποιούνται κατά τον κρίσιμο χρόνο τα δρομολόγια. Η δεύτερη εναγόμενη ο ΟΣΕ ως φορέας διαχείρισης υποδομής καθώς και η πρώτη εναγόμενη Hellenic Train, φορέας λειτουργίας των μεταφορών οι οποίες αποδείχθηκε γνώριζαν ότι δεν λειτουργούσε η σηματοδότηση και η τηλεδιοίκηση και παρόλα αυτά οι μεν πρώτη ΟΣΕ επέτρεπε τη διενέργεια των μεταφορών η δεύτερη Hellenic Train ενεργούσε τις μεταφορές επιβατών εκθέτοντας και τους τελευταίους αλλά και τους εργαζόμενους σε κίνδυνο ζωής και υγείας ευθύνονται σωρευτικά για το επελθόν αποτέλεσμα».
Το δικαστήριο αναγνωρίζει και συγκλίνουσα αμέλεια του σταθμάρχη Λάρισας και του μηχανοδηγού (υπαλλήλων των δύο εταιριών), αφού τους καταλογίζει «πως δεν κατέβαλαν την επιμέλεια που όφειλαν και μπορούσαν, αλλά είναι ίδια σαν κατά παράβαση των διατάξεων του γενικού κανονισμού κινήσεις του ΟΣΕ. Οι ενέργειες και παραλείψεις του σταθμάρχη και του μηχανοδηγού της επιβατικής αμαξοστοιχίας προκάλεσαν την με τοπική σύγκρουση των αμαξοστοιχιών με αυτά τα αποτελέσματα».
Στην απόφαση σημειώνεται ότι «ο συγκεκριμένος εργαζόμενος είχε την ειδικότητα του ελεγκτή αμαξοστοιχιών και εισιτηρίων στην Hellenic Train και κατά τον χρόνο του επίδικου δυστυχήματος είχε ολοκληρώσει την εργασία του και μετά το πέρας αυτής επέστρεφε για διανυκτέρευση σε ξενοδοχείο που παρείχε η εταιρεία του, προκειμένου την επόμενη ημέρα να αναλάβει υπηρεσία σε αμαξοστοιχία με δρομολόγιο από τη Θεσσαλονίκη προς την Αθήνα».
