Στην άκρη του λιμανιού, πίσω από την μπούκα, έδεσε ένα εμπορικό βαπόρι. Αυτά που οι ναυτικοί λένε στη γλώσσα τους μπαλκάρια. Πλοία δηλαδή γενικού φορτίου, με μεγάλα αμπάρια, που μπορούν να έχουν ευελιξία για κάθε είδους φορτίο που φορτώνουν και μεταφέρουν.
Με το που έδεσε λοιπόν το βαπόρι, ένας γάτος λευκός με πορτοκαλί ρίγες, έπειτα από τις αλλεπάλληλες επιθέσεις του σκύλου του καπετάνιου που ακολούθησαν τις επιθέσεις του σκύλου του ύπαρχου, δραπέτευσε κατεβαίνοντας έναν κάβο της πρύμνης και μ’ εκείνη τη χαρακτηριστική ευελιξία και σπιρτάδα στο σώμα και στο βλέμμα του που έχουν όλα τα φοβισμένα αιλουροειδή πάτησε και με τα τέσσερα ποδαράκια του στον ντόκο.
Εκανε μια γρήγορη στάση, κοίταξε με καχυποψία δεξιά κι αριστερά κι αφού είδε ότι δεν υπήρχε τίποτε απειλητικό, έτρεξε να περάσει απέναντι, μέχρι τη μάντρα του λιμανιού που χωρίζει τους ναυτικούς από την πόλη.
Αμαθος καθώς ήταν από τη ζωή στην πόλη, μιας και ήταν οφθαλμοφανές ότι ολόκληρη τη ζωή του την είχε περάσει μέσα σε ένα βαπόρι με ναυτικούς και σταθερά αντικείμενα, βρέθηκε αντιμέτωπος με τις μεγάλες ρόδες ενός φορτηγού που έκανε μανούβρες για να σταθμεύσει. Η οξυδέρκεια και η ταχύτητά του δεν στάθηκαν αρκετές για να αντιμετωπίσει εκείνο το μεγάλο όχημα που όμοιό του δεν είχε δει ποτέ ξανά στη ζωή του. Η ρόδα τού πήρε ξώφαλτσα το πόδι και ο γατούλης άρχισε να κουτσαίνει.
Μία κουτσαίνοντας και μία πατώντας το πονεμένο πόδι του, κατάφερε να ξεφύγει· και τοίχο τοίχο έφτασε σε μια παλιά αποθήκη του λιμανιού που ήταν από καιρό παροπλισμένη. Η είσοδος ήταν ερμητικά κλειστή κι έτσι, από απελπισία και ανάγκη, άρχισε να περιπλανιέται γύρω από την αποθήκη μήπως και βρει κάποια τρύπα για να χωθεί και να φροντίσει την πληγή του.
Τα ζώα, λένε, γενικά είναι πιο ευτυχισμένα από τους ανθρώπους διότι δεν απασχολούν με τίποτε άλλο το μυαλό τους παρά μόνο με το επόμενο γεύμα τους. Μα ο συγκεκριμένος γάτος δεν ήταν απ’ αυτούς. Έπρεπε πρώτα να γίνει καλά, να κυνηγήσει την τροφή του και να βρει κι άλλους γάτους και γατούλες, γιατί όσο μοναχικά ζώα και να φαίνονται οι γάτες, ως θηλαστικά που είναι εκτιμούν ιδιαίτερα τη συντροφιά και την αλληλεγγύη.
Στο πλάι της πίσω πόρτας, δίπλα στο σιδερένιο κούφωμα, υπήρχε μια τρύπα και ο γατούλης χώθηκε μέσα μονομιάς. Προτού προλάβει να ανασάνει όμως, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια επιτροπή υποδοχής, όπως αυτοαποκαλέστηκε μια συμμορία από γάτες, άλλου χρώματος και άλλης φυσιολογίας. Ξέρετε, από αυτές που έχουν πιο φουσκωμένα μάγουλα και πιο γυαλιστερή τρίχα. Τον εγκλώβισαν κι άρχισαν να τον περνάνε από ανάκριση και δικαστήριο.
Από πού ήρθε, γιατί βρέθηκε εκεί, γιατί δεν έμεινε στο πλοίο να παλέψει με τον σκύλο κι άλλες ερωτήσεις που δεν είχαν απαντήσεις, αλλά κι αυτές που είχαν, με τα λίγα γατίσια που μιλούσε, αδυνατούσε να επικοινωνήσει με τις γάτες της επιτροπής, που είχαν ήδη αποφανθεί για το αίτημά του προτού ακόμα μπει το βαπόρι στο λιμάνι.
Είχε ήδη αποφασίσει η επιτροπή ότι η αλλαγή του σκύλου των αφεντικών δεν ήταν επαρκής λόγος για να ονομαστεί ο γατούλης πρόσφυγας και να τύχει ασύλου.
