Η μόνη «επόμενη μέρα» που βλέπουν οι κάτοικοι της βόρειας Εύβοιας είναι φτωχοποίηση και ερήμωση όταν με πόνο ψυχής βλέπουν τη ζωή να πνίγεται στις στάχτες και το πανέμορφο φυσικό τοπίο γύρω τους να έχει χαθεί.
Έβδομη μέρα πυρκαγιάς στην περιοχή και στην Ιστιαία είναι αδύνατον να κυκλοφορήσει κάποιος χωρίς μάσκα εξαιτίας του πυκνού καπνού, περιγράφει η εκπαιδευτικός και δημοσιογράφος, κάτοικος Ιστιαίας, Πάρη Ντελκή. Όταν τη ρωτώ για την επόμενη μέρα για την οποία μιλά η κυβέρνηση, η απάντηση είναι αφοπλιστική. «Δεν είναι η επόμενη μέρα ο στόχος, αλλά η σημερινή, γιατί εμείς φοβόμαστε ότι η φωτιά θα φτάσει στα σπίτια μας» μου λέει απαριθμώντας τα ανοιχτά ακόμα μέτωπα: Αρτεμίσιο, Γαλατσώνα, Ελληνικά.
Ελικόπτερα με τρύπια καλάθια νερού
«Πολύ κοντά στην περιοχή είναι ένα καταπληκτικό πευκοδάσος. Αν καεί αυτό, θα πρέπει να φύγουμε όλοι από τον τόπο μας. Η Πυροσβεστική δεν με ενημερώνει για το πόσα οχήματα και άντρες επιχειρούν. Ευτυχώς για μας, τα νέα παιδιά και οι αγρότες είναι πάνω στα χωριά, κατά τόπους μοιρασμένοι και με κάθε μέσο που διαθέτει κανείς, τσάπες, φτυάρια, ακόμα και με κλαδιά προσπαθούν να σβήσουν τη φωτιά. Σβήνουν φωτιές και φωνάζουν για το έλλειμμα που υπάρχει. Δεν περνάνε αεροπλάνα. Δεν έχουμε ελικόπτερα. Η απουσία των εναέριων μέσων δηλώνει και την απόλυτη ευθύνη».
«Εκτός από το ότι δεν υπάρχουν εναέρια μέσα, όταν έρχονται είναι κάποια από αυτά καμένα τελείως. Προχθές στους Ωρεούς επιχειρούσαν ελικόπτερα με κάποια καλάθια νερού τα οποία ήταν τρύπια και έχυναν τα νερά στον δρόμο».
Αναφορικά με όσα ακούγονται για τον σχεδιασμό εγκατάστασης ανεμογεννητριών και τη συσχέτιση με τη φωτιά, η κ. Ντελκή αναφέρει ότι ο μόνος δήμος που δεν είχε ανεμογεννήτριες ήταν της Ιστιαίας Αιδηψού και προσθέτει ότι είναι ένα σενάριο που έχει εκπονηθεί από χρόνια και σημειώνοντας τη στρατηγικής σημασίας θέση της Εύβοιας προσθέτει: «Εμάς μας θέλουν μάλλον μόνο για να παράγουμε ενέργεια. Αυτό είναι το θέμα».
Δεν εκκένωσαν οι κάτοικοι και πάλεψαν με τη φωτιά
«Ανύπαρκτα τα αεροπλάνα στην περιοχή μας και κάποιες λίγες φορές που εμφανίστηκαν ήταν για το θεαθήναι. Όταν ξέφευγε κάποιο μέτωπο πάρα πολύ, το να ρίξεις μετά λίγο νερό ή να μην ρίξεις δεν έχει καμία σημασία. Ασυνεννοησία πλήρης» καταγγέλλει ο ελεύθερος επαγγελματίας, κάτοικος Ιστιαίας, Βαγγέλης Γεροστάθης.
«Η φωτιά ήταν σε δύο μέτωπα. Υπήρξε τεράστια κινητοποίηση από τον κόσμο. Ήταν συγκινητικό. Ήρθαν τρακτέρ, εθελοντές, υδροφόρες. Καταφέραμε μόνοι μας, με τις δικές μας δυνάμεις να κόψουμε τα δύο μέτωπα, αλλά δυστυχώς υπήρξαν δύσβατα σημεία όπου δεν μπορεί να πλησιάσει άνθρωπος. Με δυο κουβάδες από ένα ελικόπτερο θα το σώζαμε. Μόνο που δεν ήρθαν ποτέ» και, όπως μου εξηγεί, η φωτιά ξέφυγε πάλι απειλώντας ένα μικρό κομμάτι πράσινο που είχε απομείνει από Ιστιαία έως Αιδηψό.
«Εδώ οι κάτοικοι δεν εκκενώσανε τα χωριά και δώσανε σκληρές μάχες. Κινδύνεψαν, πάλεψαν με τη φωτιά, ακόμα και σε περιοχές που ήταν ποντικοφωλιά, όπως ο Βουτάς. Έτσι κατάφεραν και έσωσαν τα σπίτια τους» συνεχίζει.
«Η φωτιά θέλει εργαλεία και όσο το δυνατόν περισσότερα χέρια. Σώσαμε τα χωριά γιατί βάλαμε μπουλντόζες, κόψαμε το μέτωπο φτιάχνοντας ζώνες». Ρωτώντας τον για το πώς βλέπει ο κόσμος την επόμενη μέρα, μου απαντά: «Δεν υπάρχει καμία ελπίδα. Βρίζουν όλοι. Είναι πλήρως απογοητευμένοι γιατί ο κόσμος εδώ ζει από τα χωράφια, τα μελίσσια του, το δάσος».
«Έσβηνα με τα παπούτσια»
«Εδώ πίσω ήμουνα σε ένα περιβόλι και έσβηνα με κλάρες. Ήρθαν δέκα τζιπ Σέρβοι πυροσβέστες» λέει ο Σταύρος από τη Γαλατσώνα, που ήρθε από τη Γερμανία για διακοπές μετά από τρία χρόνια και έμεινε στο χωριό για να το υπερασπιστεί.
«Μένει ένας 80χρονος, εγώ θα φύγω;» είπε, ενώ έχει να κοιμηθεί τέσσερις μέρες. «Κουράστηκα πια. Ούτε μάσκα είχα, ούτε τίποτα. Έσπασα μια ελιά και έσβηνα. Με τα παπούτσια έσβηνα για να μην περάσει από το νεκροταφείο και μας έρθει η φωτιά από πίσω». Τον ρωτάω για την κατάσταση στο χωριό και μου απαντά: «Εντάξει είναι τώρα. Μια αποθήκη κάηκε μόνο. Να είναι καλά οι εθελοντές, οι πυροσβέστες» και προσθέτει: «Από σχέδιο πάσχουμε» μου λέει ενώ φεύγει και πάλι για τη φωτιά.
«Είναι ένα πανέμορφο πυκνό δάσος. Κάθε χρόνο έχουμε φωτιές, αλλά ποτέ να καεί ολόκληρη η βόρεια Εύβοια, γιατί τις σβήνουν. Πώς; Με εναέρια μέσα, γιατί εκεί που πιάνει φωτιά δεν μπορείς να τη σβήσεις με άλλο τρόπο. Κάθε χρόνο βλέπουμε να περνάνε τα αεροπλάνα και να σβήνουν τις φωτιές» μου λέει η κάτοικος Ιστιαίας Ε.Π.
«Όταν άκουσα πριν από επτά ημέρες ότι έπιασε φωτιά στην αρχή δεν ανησύχησα. Όσο προχωρούσε και έφτασε τελικά στο Μαρούλι και δεν περνούσαν αεροπλάνα, είπα ότι αυτή η φωτιά θα φτάσει στο Αιγαίο».
Φοβήθηκα, μου λέει, και έφυγα, αλλά οι άνθρωποι αυτοί, οι ορεσίβιοι, είναι ήρωες. Υπερασπίζονται τον τόπο τους, τη ζωή τους, η οποία είναι συνυφασμένη με το δάσος. Τους έδιωχναν και ξαναγύρναγαν στα σπίτια τους από τα μονοπάτια για να υπερασπιστούν τα σπίτια τους και ίσως να αναγκαστεί και η κυβέρνηση να στείλει κανένα αεροπλάνο, αλλά δεν το βλέπουμε. Είναι τρομακτική η κατάσταση. Η πολιτική των εκκενώσεων απέτυχε, όποιος σχεδίασε όλο αυτό έχει πλήρη άγνοια της περιοχής».
Όπως προσθέτει μάλιστα, πλησίασε αστυνομικούς για βοήθεια, αλλά ήταν από τη Βοιωτία -και αυτοί σαν «χαμένοι», επειδή «δεν ήξεραν ούτε τους δρόμους και περίμεναν και αυτοί να φύγουν».
Αντίτιμο - ντροπή στα φέρι μπόουτ
Απόλυτη έλλειψη κρατικής πρόνοιας μετέφεραν οι κάμερες (Open) με ηλικιωμένους να αναγκάζονται να διανυκτερεύσουν σε μία καρέκλα στα φέρι μπόουτ. Η κ. Ντελκή μίλησε για «αθλιότητα», ενώ χαρακτηριστική ήταν η αναλγησία που επέδειξε η κυβέρνηση βάζοντας τους πυρόπληκτους επιβάτες να πληρώσουν εισιτήριο.
Οι ισχυρισμοί του υφυπουργού Ναυτιλίας Κώστα Κατσαφάδου (Open) ότι «η εντολή (για τη μη καταβολή αντιτίμου) έφτασε αμέσως» είναι ψευδείς. «Ήμουνα εκεί όταν ειδοποίησαν τον λιμενάρχη για τη μη καταβολή εισιτηρίου στα φέρι μπόουτ. Αυτό έγινε την Κυριακή το μεσημέρι, γύρω στη 1.30» μου λέει η Πάρη Ντελκή, η οποία πήρε σχετική δήλωση από τον λιμενάρχη για την τοπική ιστοσελίδα Palmos, ενώ και η Ε.Π. που πήρε το φέρι μπόουτ με το παιδί της, ξημερώματα Παρασκευής, όταν τη ρώτησα, μου απάντησε: «Πλήρωσα. Ναι, και μάλιστα το θεωρούσα απίστευτο γιατί δεν ήταν δρομολόγιο κανονικό, αλλά έκτακτο λόγω της κατάστασης».
