Η Mόρια δεν είναι μία και δεν τελείωσε.
Στη Σάμο οι άνθρωποι ζουν ανάμεσα σε σκουπίδια και αρουραίους, επισημαίνει η Χριστίνα Ψαρρά, γενική διευθύντρια του Ελληνικού Τμήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ), κατά τη χθεσινή συζήτηση της οργάνωσης, ενώ την ίδια ώρα η Ε.Ε. επιδεικνύει την εμμονή και την επιμονή της στα ίδια λάθη, με ταυτόχρονη αδυναμία και άρνηση ένταξης των προσφύγων. Η κατάσταση είναι απολύτως διαχειρίσιμη τόσο για τα κράτη της πρώτης γραμμής όσο και για το σύνολο της Ε.Ε., τονίζει και κάνει λόγο για την υποκριτική στάση κρατών που δέχονται ελάχιστες μετεγκαταστάσεις προσφύγων, τους οποίους, βέβαια, η καθεμιά επιλέγει με τα δικά της κριτήρια.
“Πρέπει να σκεφτούμε τα παιδιά στη Σάμο, που θα μεγαλώσουν και θα γράψουν βιβλία για τα οποία θα ντρεπόμαστε” ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γιώργος Καραγιάννης, επικεφαλής της αποστολής των ΓΧΣ στη Σάμο και την Αθήνα. Στη Σάμο βρίσκονται περίπου 40-50 ευάλωτοι με ανάγκη άμεσης μετακίνησης, τον Μάρτιο ήταν γύρω στους 200, ωστόσο τα στοιχεία είναι συγκεχυμένα, γιατί δεν έχουν τύχει της απαραίτητης προσοχής, τονίζει, συμπληρώνοντας ότι τα τακτικά ραντεβού στο νοσοκομείο έχουν ακυρωθεί.
Το νοσοκομείο δέχεται αιτούντες άσυλο από το ΚΥΤ Σάμου μόνο ως έκτακτα περιστατικά, σημείωσε η Ελένη Κονιδάρη. Εκεί γίνεται έλεγχος για Covid-19. Όποιος βρεθεί θετικός, μετά την περίθαλψη που θα δεχθεί στο νοσοκομείο οδηγείται στα isobox που βρίσκονται στον καταυλισμό ως χώροι απομόνωσης για κορωνοϊό. Υπάρχουν 12 isobox για κρούσματα και επαφές, ενώ, όπως αναφέρει η Ελ. Κονιδάρη, αιτούντες άσυλο τους περιγράφουν ότι είναι τρομοκρατημένοι σε περίπτωση που χρειαστεί να κλειδωθούν για 14 ημέρες σε αυτά. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΕΟΔΥ, στο ΚΥΤ της Σάμου καταγράφονται 76 κρούσματα.
“Οι άνθρωποι βρίσκονται με ελάχιστη πληροφόρηση. Δεν έχουν όλα τα isoboxes τρεχούμενο νερό ή τουαλέτα. Χρησιμοποιούν υγρά μαντηλάκια για να πλένονται όσοι βρεθούν σε τέτοιο isobox, ενώ για τουαλέτα πρέπει να φωνάζουν την αστυνομία για να τους ανοίξουν” μας μεταφέρει.
Την ίδια ώρα, οι ψυχολόγοι των ΓΧΣ στη Λέσβο βλέπουν τον τελευταίο καιρό παιδιά με στοιχεία αντιδραστικής ψύχωσης, τονίζει η ψυχολόγος Δήμητρα Χασιώτη. Τα παιδιά σταματούν να αλληλεπιδρούν με τα άλλα, ενώ παρατηρούν ολόκληρες οικογένειες να βιώνουν ψυχολογικό άλγος, που φυσικά δεν αφήνει ανεπηρέαστα τα παιδιά. Στους ενήλικες τα συμπτώματα είναι πιο ξεκάθαρα, αναβιώνουν τραύματα, εκφράζουν την έλλειψη ελπίδας για το μέλλον, επιθυμία θανάτου και αυτοτραυματισμού, προσθέτει.
Στήνεται μια νέα Μόρια στο Καρά Τεπέ, ενώ την ίδια ώρα κλείνουν τον δημοτικό καταυλισμό των ευάλωτων του Καρά Τεπέ και το ΠΙΚΠΑ, δύο από τις μόνες ανθρώπινες δομές, υπογράμμισε η Λίζα Παπαδημητρίου, υπεύθυνη Συνηγορίας των ΓΧΣ στη Λέσβο. Μίλησε για τον ρόλο των δημοτικών και περιφερειακών αρχών στη Λέσβο στην πόλωση του κλίματος, ενώ σημείωσε ότι, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις τους, τον Μάρτιο, να δεχθεί ο δήμος πρόσφυγες με υποκείμενα νοσήματα στα 40 κενά κοντέινερ, δεν τους δέχθηκε. Αυτή τη στιγμή, 87 ασθενείς των ΓΣΧ που χρήζουν εξειδικευμένης φροντίδας την οποία δεν μπορούν να λάβουν στη Λέσβο και 206 ηλικιωμένοι ή με υποκείμενα νοσήματα που πρέπει να μεταφερθούν για να προστατευθούν από τον κορωνοϊό βρίσκονται στην πρόχειρη δομή του Καρά Τεπέ, σε χειρότερες συνθήκες, με τους ανθρώπους να πλένονται στη θάλασσα, ανέφερε.
Μαρτυρία στους ΓΧΣ
Ο Νταρουίς, 74 ετών, και η Αΐσα, 68 ετών, είναι από τη Συρία και ζουν στο Βαθύ της Σάμου σε ένα αυτοσχέδιο κατάλυμα. Η πρώτη τους σκηνή κάηκε από τη φωτιά τον περασμένο Απρίλιο. Έχουν δύο κόρες, δύο γιους και έναν εγγονό 10 ετών με άσθμα. Ο 24χρονος γιος τους παρουσιάζει μόνιμη εξασθένηση της όρασης από θραύσματα βομβών και οι ίδιοι έχουν σοβαρά ιατρικά προβλήματα, που τους καθιστούν ευάλωτους στην Covid-19.
Ο Νταρουίς έχει προβλήματα με την καρδιά, τα νεφρά, είναι υπερτασικός και δεν μπορεί να περπατήσει. Η Αΐσα είναι επίσης υπερτασική και υποφέρει από πονοκεφάλους και ζαλάδες και περιγράφει ότι στηρίζονται στα παιδιά τους για τις καθημερινές ανάγκες τους. «Οι συνθήκες διαβίωσης εδώ είναι αφόρητες. Υπάρχουν φίδια και αρουραίοι, δεν έχουμε ηλεκτρικό ρεύμα και ξεσπούν συχνά επεισόδια» λέει. «Οι γιατροί στον καταυλισμό μάς λένε ότι στη Σάμο είναι αδύνατον να βρω εξειδικευμένη θεραπεία για την κατάστασή μου. Μας λένε ότι μόνο στην ηπειρωτική χώρα θα μπορέσουμε να βρούμε γιατρό. Το ίδιο ισχύει και για τον 24χρονο γιο μου» σημειώνει ο Νταρουίς.
* Η οικογένεια είναι ακόμη στο Βαθύ. Η μαρτυρία καταγράφηκε πριν από τα κρούσματα.
