Έκαναν το όνομα και τον θάνατό του «σημαία» και το περιφέρουν σε μνημόσυνα μίσους, παρά την αντίθετη θέληση της οικογένειάς του. Ο λόγος για τον Μανώλη Καπελώνη, που μαζί με τον Γιώργο Φουντούλη δολοφονήθηκαν τον Νοέμβριο του 2013 έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο από αγνώστους. Την Κυριακή όμως, η μητέρα του Καπελώνη ξέσπασε και διαμήνυσε προς το ναζιστικό κόμμα: «Σταματήστε την ευτελή προπαγάνδα και την πολιτική εκμετάλλευση του παιδιού μου»!
Σε ρεπορτάζ που δημοσίευσε η εφημερίδα "Real News", η Ουρανία Σμαράγδα Καπελώνη, η οποία εδώ και τέσσερα χρόνια περιμένει να εκδικαστεί η αγωγή που έχει καταθέσει από τον Σεπτέμβριο του 2016, ώστε να πάψει η Χρυσή Αυγή να χρησιμοποιεί την εικόνα του γιου της, υπογραμμίζει ανάμεσα σε άλλα: «Ο Μάνος έχασε τη ζωή του λόγω της επαφής του με το κόμμα της Χρυσής Αυγής, αυτό είναι δεδομένο. Αγνός και καλοπροαίρετος νέος, φιλαλήθης και εύπιστος, γεμάτος όνειρα και ανθρωπιστικά ιδεώδη, έπεσε θύμα του πολιτικού μίσους και της μισαλλοδοξίας που έσπειραν αυτοί στους οποίος πρόσβλεψε ως εξυγιαντές της κοινωνίας».
Η μητέρα του Μ. Καπελώνη εκφράζει την πεποίθηση ότι «αν ζούσε, με τη λογική, τον ανθρωπισμό και την ευαισθησία που διέθετε, σύντομα θα διέκοπτε κάθε σχέση με τον χώρο αυτό» και προσθέτει: «Ο τραγικός και άδικος θάνατός του έγινε αντικείμενο ευτελούς προπαγάνδας και πολιτικής εκμετάλλευσης. Οι πολιτικοί 'φίλοι' του διεκδικούν ακόμη και ενώπιον της Δικαιοσύνης το δήθεν δικαίωμά τους στη μνήμη του. Οργανώνουν δημοσίως μνημόσυνα και συγκεντρώσεις για να τιμήσουν όχι τον αληθινό Μάνο, αλλά το ιδεολογικό κατασκεύασμα που έφτιαξαν για να εξυπηρετεί τις πολιτικές τους σκοπιμότητες».
Όσο για την καπηλεία από την πλευρά της Χρυσής Αυγής, η κ. Καπελώνη σημειώνει: «Ο δικός μας πόνος είναι βουβός και ιδιωτικός. Την ημέρα του θανάτου του κλεινόμαστε στο σπίτι, για να μην πατήσουμε την εικόνα του παιδιού μας, που γεμίζει τους δρόμους τυπωμένη σε φέιγ βολάν με πολιτικά συνθήματα. Δεν τολμάμε να πατήσουμε στο νεκροταφείο, γιατί το μνήμα είναι κατειλημμένο από τους διεκδικητές της μνήμης του, τους ίδιους που απερίσκεπτα τον έστησαν έξω από τα γραφεία τους. μπροστά στα όπλα των δολοφόνων του. Πώς να βρει γαλήνη το πνεύμα μας, όταν στη μνήμη του γιου μας γίνεται προσκλητήριο μίσους και διχασμού; Εύχομαι ο θάνατος του Μάνου μας, αντίθετα με τους σκοπούς όσων όψιμα 'υιοθέτησαν' τη μνήμη του, να γίνει σύμβολο όλων των νέων ανθρώπων που ονειρεύονται έναν κόσμο αγάπης και ομόνοιας, απαλλαγμένο από μίσος και βία»...
Τέλος, δεν παραλείπει να τονίσει ότι και με τη μάνα του Παύλου Φύσσα «μας ενώνει κοινή μοίρα»...
