Να δεσμευτούν σε συγκεκριμένες ενέργειες, ώστε να σώσουν ζωές και να αποκαταστήσουν την αξιοπρέπεια των προσφύγων, καλεί η Διεθνής Αμνηστία τους αρχηγούς των κρατών και των κυβερνήσεων της Ε.Ε. που συνεδριάζουν αυτήν την εβδομάδα στις Βρυξέλλες.
Η οργάνωση προτείνει έξι συγκεκριμένα βήματα, ξεκινώντας με τη μεταφορά των αιτούντων άσυλο από τα ελληνικά νησιά στην ηπειρωτική χώρα, όπου οι αιτήσεις ασύλου τους μπορούν να εξεταστούν, και με την περαιτέρω μετεγκατάστασή τους σε όλη την ηπειρωτική Ευρώπη, ενώ περιλαμβάνουν και το σταμάτημα στις επιστροφές που διενεργούνται στο πλαίσιο της δήλωσης - «συμφωνίας» Ε.Ε. - Τουρκίας.
«Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θέλουν να κρατήσουν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες στα ελληνικά νησιά - μακριά από το οπτικό τους πεδίο και ως εκ τούτου μακριά από τη συνείδησή τους» δήλωσε η Iverna McGowan, διευθύντρια της Διεθνούς Αμνηστίας στο Γραφείο των Ευρωπαϊκών Θεσμών.
Η Διεθνής Αμνηστία επιπλέον επισημαίνει ότι έχει τεκμηριώσει περιπτώσεις προσφύγων οι οποίοι επέστρεψαν παρά τη θέλησή τους, ενώ είχαν εκφράσει την επιθυμία τους να ζητήσουν άσυλο.
Τονίζει επίσης πως, παρότι βάσει του ευρωπαϊκού δικαίου οι πρόσφυγες έχουν το δικαίωμα της οικογενειακής επανένωσης, μερικοί από αυτούς δεν μπορούν να επανενωθούν με τα μέλη της οικογένειάς τους που βρίσκονται σε άλλες χώρες της Ε.Ε. και τώρα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει να επιστραφούν στην Τουρκία και να επιδιώξουν την οικογενειακή επανένωση από εκεί, μια κίνηση που φαίνεται να υποκινείται από την επιθυμία αύξησης του αριθμού των ανθρώπων οι οποίοι επιστρέφονται στο πλαίσιο της δήλωσης - «συμφωνίας».
«Το ανθρώπινο κόστος της δήλωσης - 'συμφωνίας' Ε.Ε. - Τουρκίας πρέπει να λειτουργήσει ως προειδοποίηση για μελλοντικές συμφωνίες με άλλες χώρες. Ωστόσο οι ηγέτες υπογράφουν όλο και περισσότερες συμφωνίες κάθε εβδομάδα, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη το κόστος τους σε ζωές και τον ευτελισμό των αξιών της Ευρώπης» τονίζει η Iverna McGowan και συμπληρώνει: «Η μετακίνηση των αιτούντων άσυλο εκτός των ευρωπαϊκών συνόρων, μεταθέτοντας σε άλλες χώρες την ευθύνη, απλά δεν λειτουργεί. Θέτει σε κίνδυνο τα ανθρώπινα δικαιώματά των προσφύγων και εσκεμμένα αγνοεί τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψαν αρχικά τα σπίτια τους».
