Η κρίση οδηγεί τους επιχειρηματίες σε όλο και πιο πρωτότυπες ιδέες για να μπορέσουν να διακινήσουν τα προϊόντα τους, εις βάρος όμως των εργαζομένων. Το delivery της νέας εποχής έρχεται πλέον σπίτι πάνω σε τροχοπέδιλα (“πατίνια”). Τους τελευταίους μήνες εμφανίστηκε σε πολλά “cafe” του Πειραιά το φαινόμενο, οι “ντελιβεράδες” όχι μόνο να διανέμουν αλλά και να εξυπηρετούν τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο.
Εκτός από τους κινδύνους ατυχήματος για το προσωπικό, αφού κινούνται και πέραν του καταστήματος διασχίζοντας κεντρικούς δρόμους, πρόκειται για έναν τρόπο δράσης που θίγει την αξιοπρέπεια και την προσωπικότητα των υπαλλήλων. Στον “βωμό” της πρωτοτυπίας οι επιχειρηματίες διεκδικούν μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά διακινδυνεύοντας την ακεραιότητα των εργαζομένων και παράλληλα εντατικοποιώντας την ίδια την εργασία.
Όπως είπε ο αντιπεριφερειάρχης Πειραιά Κ. Γαβρίλης, “παρατηρήθηκε αρχικά σε 6 σημεία του Πειραιά και όσο δεν υπήρχε παρέμβαση συνεχιζόταν και γενικευόταν, στο Σύνταγμα προχωράει όλο και περισσότερο”.
Από την άλλη, ακόμα και η δουλειά του delivery γενικά δεν εγκυμονεί λίγους κινδύνους. Την περασμένη εβδομάδα, στη Ζάκυνθο, ένας 19χρονος «ντελιβεράς», ο Μιχάλης Τζαβαλάς, σκοτώθηκε πάνω στη δουλειά. Το ωράριο εργασίας τού ντιλίβερι αγγίζει τις 13 ώρες, με ελάχιστο τις 10 ώρες εργασίας. Σταματούν όταν παραδοθούν όλες οι παραγγελίες. Και δεν υπάρχει όριο παραγγελιών. Από το '90 εφαρμόστηκαν πάνω τους όλες οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές των ελαστικών σχέσεων εργασίας που στη συνέχεια πέρασαν στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα. Οι εργαζόμενοι βιώνουν την ανασφάλεια, την εντατικοποίηση της δουλειάς και το κράτος τούς κρατάει εισφορές χωρίς να μπορεί να εγγυηθεί ότι κάποτε θα πάρουν σύνταξη.
Τα αρμόδια υπουργεία, οι αυτοδιοικητικοί φορείς, τα συνδικάτα, οι επαγγελματικές οργανώσεις στον κλάδο πρέπει να απαιτήσουν να σταματήσουν τέτοιες εκφάνσεις λειτουργώντας ως τοίχος στην πλήρη διάβρωση των συνθηκών εργασίας.
