Αντισυνταγματική κρίθηκε από την ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου η αναδρομική (από τον Αύγουστο του 2012) περικοπή στις συντάξεις των Πανεπιστημιακών, κρίνοντας ότι οι λόγοι δημοσίου συμφέροντος που επικαλέστηκε το υπουργείο Οικονομικών "δεν αρκούν για να καταστήσουν συνταγματικά ανεκτές τις συγκεκριμένες περικοπές".
Σύμφωνα με την υπ' αριθμόν 1506/2016 απόφαση του ανώτατου δημοσιονομικού δικαστηρίου οι διατάξεις του νόμου 4093/2012 που επέβαλαν τις περικοπές είναι αντίθετες με τα άρθρα του Συντάγματος που κατοχυρώνουν την ισότητα, την αναλογικότητα και την αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου αλλά και με την ΕΣΔΑ.
Στην απόφαση επισημαίνεται ότι "ανεξαρτήτως του ότι το δημόσιο συμφέρον, για την εξυπηρέτηση του οποίου επιβλήθηκαν οι νέες μειώσεις, δεν ήταν τόσο έντονο όσο εκείνο που δικαιολογούσε την υιοθέτηση των αρχικών μέτρων των νόμων 3833/2010 και 3845/2012 που ελήφθησαν, προ του κινδύνου άμεσης χρεωκοπίας και εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη, οι επίμαχες περικοπές συνιστούν μέτρα που λαμβάνονται μεν για την αντιμετώπιση της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, επιβαρύνουν όμως και πάλι -κατά παράβαση του άρθρου 25 του Συντάγματος υποχρέωσης όλων των πολιτών για εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης- την ίδια κατηγορία πολιτών".
Επίσης το Ελεγκτικό Συνέδριο, αφού υπογραμμίζει ότι δεν μπορεί να δικαιολογηθεί η κατ' επανάληψη οικονομική επιβάρυνση των ίδιων προσώπων, υπογραμμίζει ότι "ο κοινός νομοθέτης δύναται να θεσπίζει μέτρα περιστολής των δημοσίων δαπανών που συνεπάγονται σοβαρή οικονομική επιβάρυνση μεγάλων κατηγοριών του πληθυσμού και ιδίως όσων λαμβάνουν μισθό ή σύνταξη από το δημόσιο Ταμείο", ωστόσο η δυνατότητα αυτή "δεν μπορεί να είναι απεριόριστη αλλά έχει ως όριο τις αρχές της αναλογικότητας, της ισότητας στην κατανομή των δημοσίων βαρών και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, οι οποίες επιτάσσουν το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής να κατανέμεται μεταξύ όλων των κατηγοριών απασχολουμένων τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, όπως και των ασκούντων ελευθέριο επάγγελμα, δεδομένου μάλιστα ότι η βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών είναι προς όφελος όλων».
