Όλες οι χρόνιες παθογένειες της ελληνικής Δικαιοσύνης συμπυκνώνονται στην απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, που ανέβαλε επ' αόριστον την πολύκροτη δίκη για το σκάνδαλο της Siemens στο "παρά πέντε" της παραγραφής των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν 64 κατηγορούμενοι. Αδικαιολόγητες καθυστερήσεις, ανεπίτρεπτη προχειρότητα, χαοτική ανοργανωσιά, έλλειψη στοιχειώδους συντονισμού. Ίσως μάλιστα ακόμα κι αυτά να περνούσαν απαρατήρητα ή σε δεύτερη μοίρα αν το δικαστήριο δεν είχε κληθεί να δικάσει 19 χρόνια μετά την τέλεση των αδικημάτων ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της Μεταπολίτευσης, στο οποίο εμπλέκονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο πολιτικοί του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, άφθονο "μαύρο χρήμα", τεράστια αντίστοιχη ζημιά για το Δημόσιο, βολικές φυγοδικίες και "μυστηριώδεις" αποδράσεις, που μοιραία οδηγούν σε σκέψεις περί μεθόδευσης.
Στο επίκεντρο όλων αυτών, η Εισαγγελία Εφετών Αθήνας, ο προϊστάμενός της Ισίδωρος Ντογιάκος και οι εισαγγελείς που χειρίστηκαν επιμέρους στάδια της προδικασίας και πλέον είναι πειθαρχικά ελεγκτέοι. Δικαστές και εισαγγελείς, πάντως, αντί να δώσουν εξηγήσεις για τις δυσλειτουργίες που οι ίδιοι είχαν ευθύνη να επιλύσουν με βάση το αυτοδιοίκητο των δικαστηρίων, που τόσο συχνά επικαλούνται, διάλεξαν μέσω ανακοίνωσης της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων να επιτεθούν στην κυβέρνηση και, αντί να απαντήσουν στην κριτική που δέχτηκαν, είδαν "συκοφαντίες" και "απαξίωση" του λειτουργήματός τους"...
Η απόφαση του πρόεδρου του δικαστηρίου για επ' αόριστον αναβολή της εκδίκασης υπόθεσης, καθώς δεν υπήρχε μεταφρασμένο το παραπεμπτικό βούλευμα για τους αλλοδαπούς κατηγορούμενους, ήταν μονόδρομος. Οι κατηγορούμενοι είχαν το απόλυτο και αναφαίρετο δικαίωμα να γνωρίζουν επακριβώς από κείμενο στη μητρική τους γλώσσα και το για τι ακριβώς κατηγορούνται. Σε διαφορετική περίπτωση, είναι βέβαιο ότι θα προσέφευγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, χρεώνοντας τη χώρα μας με ακόμα μία ντροπιαστική καταδίκη.
Η μετάφραση του επίμαχου πολυσέλιδου εγγράφου αποτέλεσε στη συνέχεια πεδίο σφοδρής αντιπαράθεσης ανάμεσα στο Εφετείο και τη Μεταφραστική Υπηρεσία του ΥΠΕΞ. Η Εισαγγελία κατηγορούσε τη Μεταφραστική Υπηρεσία για καθυστερήσεις, το ΥΠΕΞ απαντούσε ότι η μετάφραση ολοκληρώθηκε στους χρόνους που είχε ανακοινώσει και επιπλέον μεταφράστηκε ό,τι έστειλε η Εισαγγελία. Ακριβώς εδώ βρίσκεται και το "κλειδί" της υπόθεσης. Το θέμα δεν είναι τόσο η χρονική παράδοση, που εκ των πραγμάτων αποδείχτηκε έγκαιρη σε σχέση με το πότε ξεκίνησε επί της ουσίας η δίκη, όσο το τι έστειλε για μετάφραση το Εφετείο. Και αυτό αντιστοιχεί σε λιγότερο από το ένα τέταρτο του βουλεύματος (περίπου 1.000 σελίδες επί συνόλου 4.500)!
Οι προϊστάμενες αρχές του Εφετείου μέχρι σήμερα δεν έχουν απαντήσει σε μια σειρά από ερωτήματα που, μετά τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, είναι πλέον αμείλικτα:
1) Γιατί οι υπηρεσίες του Εφετείου δεν φρόντισαν να είναι εγκαίρως μεταφρασμένο το βούλευμα, αφού η Εισαγγελία Εφετών είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την επίδοση της μετάφρασης στους αλλοδαπούς κατηγορούμενους και μάλιστα πριν προσδιοριστεί η δικάσιμος; Δεν γνώριζαν οι έμπειροι εφέτες δικαστές ότι η μη παράδοση του συνόλου του βουλεύματος μεταφρασμένου ενέχει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας;
2) Υπήρχε έστω το απόσπασμα του μεταφρασμένου βουλεύματος στη γραμματεία του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων που δίκαζε την υπόθεση ή ακόμα κι αυτό ήταν εξαφανισμένο;
3) Γιατί ο εισαγγελέας Εφετών Ιω. Προβατάρης έστειλε τμήμα μόνο του βουλεύματος στη Μεταφραστική Υπηρεσία του υπουργείου Εξωτερικών και όχι ολόκληρο το βούλευμα, ως όφειλε; Είναι δυνατόν να εκληφθούν ως σοβαροί οι ισχυρισμοί του Ισίδωρου Ντογιάκου ότι εστάλη αποσπασματικά "γιατί κάποιοι κατηγορούμενοι είχαν πεθάνει, κάποιοι άλλοι είχαν απαλλαγεί"; Δηλαδή, σε ένα βούλευμα 4.000 και πλέον σελίδων, τα τρία τέταρτα αφορούσαν πεθαμένους και απαλλαχθέντες; Κι αν έστω μπορούμε να δεχτούμε ότι κάποιες σελίδες αφορούσαν τους 80 απαλλαχθέντες, πόσες σελίδες αφορούσαν τους δύο από τους αρχικούς κατηγορούμενους που έχουν αποβιώσει; Σημειώνεται ότι ο ένας από αυτούς είναι ο οικονομικός διευθυντής της Siemens Χάιντς-Γιόαχιμ Νόιμπιργκερ, που αυτοκτόνησε τον Φεβρουάριο του 2015 πέφτοντας από μια γέφυρα. Μάλιστα, ο φίλος και συγκατηγορούμενός του Τόμας Γκάνσβινκ δήλωσε στα ΜΜΕ πως "Τον φίλο μου τον έριξαν απ’ τη γέφυρα"... Ο δεύτερος είναι ο καθηγητής και νομικός σύμβουλος του ΟΤΕ Κ. Ξυπολιάς, ο οποίος πέθανε ξαφνικά τον Οκτώβριο του 2009.
4) Γιατί το Εφετείο, όταν, όπως υποστηρίζει, διαπίστωσε δυστοκία και καθυστερήσεις από τη Μεταφραστική Υπηρεσία του ΥΠΕΞ, δεν φρόντισε να ενεργοποιήσει τους μεταφραστές του καταλόγου ή ακόμα και να προσλάβει κάποιους επιπλέον, αφού επρόκειτο για μια τόσο σοβαρή υπόθεση που στοίχισε στο Δημόσιο δεκάδες εκατομμύρια ευρώ;
5) Με βάση ποια δικονομία η αντεισαγγελέας Εφετών Αθηνά Θεοδωροπούλου αρνήθηκε σε αλλοδαπό κατηγορούμενο τη μετάφραση του βουλεύματος με το σκεπτικό ότι... δεν χρειάζεται; Προβλέπεται πειθαρχική διαδικασία γι' αυτή την άρνηση και, αν ναι, γιατί δεν ενεργοποιήθηκε;
6) Πώς δικαιολογεί το Εφετείο ότι από μια δίκη του μεγέθους και του επιπέδου της υπόθεσης Siemens δεν υπήρχε μεταφραστής στην αίθουσα και ο πρόεδρος, στα όρια της απελπισίας, ζητούσε τη... βοήθεια του κοινού; Και γιατί η πρώτη δικάσιμος της πολύκροτης υπόθεσης τον Νοέμβριου του 2015 εξοβελίστηκε σε μια μικροσκοπική αίθουσα, που ίσα-ίσα χωρούσε τους διάδικους σε μια υπόθεση διαζυγίου;
7) Τέλος, όσον αφορά την υπόθεση Μαντέλη, που δικάζονταν ξεχωριστά για άλλο σκέλος της υπόθεσης Siemens, γιατί δεν κληρώθηκε αναπληρωματική έδρα, όπως σαφώς επιβάλλει ο Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων και ο Νόμος 3090/2002 (άρθρο 11 παρ. 2); Σίγουρα δεν επρόκειτο για κάτι συνηθισμένο, αλλά για μια υπόθεση που ένας πρώην κρατικούς αξιωματούχος κάθονταν στο εδώλιο με την κατηγορία ότι πήρε μίζες για να δώσει στη Siemens τη δουλειά τής ψηφιοποίησης του ΟΤΕ. Η αιτίαση του Εφετείου ότι υπολόγιζαν πως δεν θα κρατήσει πολύ η δίκη λόγω του μικρού αριθμού των κατηγορουμένων παραβιάζει τα όρια του νόμου και δοκιμάζει τη σοβαρότητα και την κοινή λογική. Τελικά, ο πρόεδρος της έδρας απεβίωσε και τώρα τρέχουν να προλάβουν νέες δικασίμους, καθώς η δίκη, που βρισκόταν μετά από τρία χρόνια στο στάδιο των απολογιών, ξεκινάει από το μηδέν...
Πλέον η δίκη της κύριας υπόθεσης της Siemens, σύμφωνα με εκτιμήσεις, δεν πρόκειται να ξεκινήσει πριν περάσουν τουλάχιστον πέντε μήνες. Ας ελπίσουμε ότι στο διάστημα αυτό οι πειθαρχικά ελεγκτέοι δικαστές και εισαγγελείς να έχουν εξηγήσει τα ανεξήγητα στον Άρειο Πάγο όπου έχουν κληθεί...
