"Βιώσιμες και υγιείς τηλεοπτικές επιχειρήσεις". Αυτός είναι ο στόχος της κυβέρνησης στην προοπτική αδειοδότησης των τηλεοπτικών καναλιών. Βιώσιμα τηλεοπτικά κανάλια σημαίνει, σύμφωνα με την κυβέρνηση, ότι εξουδετερώνονται οι δεσμοί "διαπλοκής" του τηλεοπτικού συστήματος με την πολιτική εξουσία και τις τράπεζες.
Η οπτική αυτή δεν είναι καθόλου καινούργια - έχει εκφραστεί και στο παρελθόν. Πάνω - κάτω αυτές ήταν οι απόψεις, όπως τουλάχιστον εκφράστηκαν δημόσια. Πολλοί αρθρογράφοι του παραδοσιακού μιντιακού συστήματος, αλλά και παράγοντες της μιντιακής αγοράς έχουν εκφραστεί στο παρελθόν αλλά και πρόσφατα, υπέρ της "βιωσιμότητας" των καναλιών, η οποία είναι προϋπόθεση για τον περιορισμό της διαπλοκής. Τα λεγόμενά τους είναι χαρακτηριστικά (οι υπογραμμίσεις δικές μας).
*** Ιωάννης Λασκαρίδης, ο τελευταίος πρόεδρος του ΕΣΡ, σε δημόσια εκδήλωση το καλοκαίρι στη Νάξο:
"Το ΕΣΡ εκπλήρωσε εν μέρει την αποστολή του ως προς τον έλεγχο και τη διατήρηση της ισορροπίας στους σταθμούς. Δεν εκπλήρωσε όμως μία βασική αποστολή του που ήταν η αδειοδότηση. Διότι το ίδιο το κράτος δεν το άφησε να την εκπληρώσει. Είχαμε υποβάλει κατ' επανάληψη σχέδια νόμου για να προωθηθεί η αδειοδότηση αλλά κανένα δεν ευδοκίμησε επειδή υπήρχαν συμφέροντα μεταξύ των ραδιοφωνικών-τηλεοπτικών σταθμών και κυβερνητικών στελεχών".
*** Ο Κώστας Κιμπουρόπουλος, πρόεδρος της Ένωσης Ιδιοκτητών Τηλεοπτικών Σταθμών Εθνικής Εμβέλειας (ΕΙΤΗΣΕΕ) τον Απρίλιο του 2008, στο Φόρουμ του ΣΕΒ μετίτλο "ΜΜΕ: δεοντολογία, Κέρδος και Εξουσία"
"Ο πολιτικός πόλος της εξουσίας, [...] ανεδείχθη σε παράγοντα απορρύθμισης και δημιουργίας χαοτικών συνθηκών λειτουργίας και σχέσεων, διαμορφώνοντας ένα πελατειακό σύστημα που ευνόησε την εμφάνιση ενός δυσανάλογα υπερμεγέθους, για τα δεδομένα της χώρας, αριθμού ηλεκτρονικών ΜΜΕ, τη συνεχή μεταβολή των συνθηκών επιχειρηματικής δραστηριότητας, [...] καταφέρνοντας κάτι το οποίο θεωρείται στην Ευρώπη και ίσως στον κόσμο, μοναδικό. Δεκαεννιά χρόνια μετά την έναρξη λειτουργίας της ιδιωτικής τηλεόρασης, να μην έχει καταστεί δυνατή η οριοθέτηση του περιβάλλοντος και η αδειοδοτική οριστική νομιμοποίηση των επιχειρήσεων που μπορεί να θεωρούνται βιώσιμες στις σημερινές συνθήκες της αγοράς. Τα φαινόμενα αυτά με τη σειρά τους οδήγησαν όλη αυτή την περίοδο σ' έναν εξοντωτικό ανταγωνισμό, χωρίς όρια, διαμορφώνοντας συνθήκες μη βιωσιμότητας για αρκετές επιχειρήσεις".
*** Ο Δημήτρης Παξινός, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών τότε, έγραφε στην "Καθημερινή" τον Ιούνιο του 2009, άρθρο με τίτλο "Το πόθεν έσχες των ζημιών" όπου σημείωνε:
"Χρόνια λοιπόν, η εκάστοτε κυβέρνηση σε χρόνο ανύποπτο κομπάζει ότι θα βάλει τάξη στον χώρο των ΜΜΕ, για να λησμονήσει άμεσα τις εξαγγελίες και τις 'απειλές' για τους εν δυνάμει εταίρους και συνεργάτες της, στους οποίους χορηγεί και προνόμια, προκειμένου να συνεχίσουν απρόσκοπτοι το έργο τους, σε βάρος των φορολογουμένων, σε βάρος και των εργαζομένων, που αναγκάζονται να δουλεύουν σε συνθήκες σκλαβιάς, αν δεν θέλουν ν' απολυθούν".
*** Ο Αλέξης Παπαχελάς, διευθυντής σήμερα της "Καθημερινής", έγραφε σε άρθρο με τίτλο "Κανόνες ή παζάρια;" τον Ιούνιο του 2009, με αφορμή το κλείσιμο του "Ελεύθερου Τύπου":
"Γεγονός είναι πως εδώ και πολλά χρόνια, όλοι οι ειδικοί σε θέματα Τύπου επισημαίνουν πως η Ελλάδα έχει πολύ περισσότερα κανάλια και εφημερίδες από όσα αντέχει ή από όσα της αναλογούν για το μέγεθος του πληθυσμού. Κάποιοι ισχυρίζονται πως αυτό είναι καλό για τη δημοκρατία μας και την πολυφωνία. Κάποιοι άλλοι πάλι πιστεύουν πως πίσω από την πανσπερμία των μέσων ενημέρωσης κρύβονται ελληνικές ιδιαιτερότητες, οι οποίες δεν είναι απαραιτήτως κολακευτικές για τη χώρα μας.
[...] Οι πολιτικοί που έρχονται στην εξουσία αντιμετωπίζουν μια πλειάδα εκβιασμών από ιδιοκτήτες ΜΜΕ και πάντοτε, μα πάντοτε, ενδίδουν στις πιέσεις τους για προνομιακή μεταχείριση. Αλλοι δεν πληρώνουν ΙΚΑ, άλλοι ΟΤΕ, άλλοι παραβιάζουν κάθε εργατική νομοθεσία δημιουργώντας ένα εξαιρετικά ανθυγιεινό περιβάλλον για όσους κάνουν το λάθος να παίζουν με βάση τους επίσημους κανόνες και όρους του παιχνιδιού. Το περίεργο είναι πως από αυτή τη συναλλαγή ποτέ δεν βγαίνει κερδισμένη η όποια κυβέρνηση, πρώτον, γιατί της κάνει μεγάλη ζημιά η ταύτιση με τέτοιου τύπου συμφέροντα και, δεύτερον, γιατί ο ευεργετηθείς εκδότης το 'στρίβει' με την πρώτη αρνητική δημοσκόπηση".
*** Ο Αντώνης Καρακούσης, διευθυντής σήμερα στο "Βήμα", σε άρθρο του με τίτλο "Η κρίση του Τύπου" τον Σεπτέμβριο του 2013 έγραφε:
"Αυτή τη στιγμή, όλες οι επιχειρήσεις μέσων ενημέρωσης στην Ελλάδα είναι προβληματικές. Στις περισσότερες εφημερίδες και άλλα ΜΜΕ οι μισθοί είναι πενιχροί και η καταβολή τους δεν είναι τακτική, υπολείπεται πολλών μηνών. Μικρές, μεσαίες, μεγάλες, κομματικές ή μη, αντιμετωπίζουν έντονα προβλήματα ρευστότητας, τα έσοδά τους είναι περιορισμένα και οι δυνατότητες ενίσχυσής τους με νέα κεφάλαια μηδαμινές. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Τα ΜΜΕ ή θα αυτοπεριορισθούν ή θα σβήσουν".
Α.Γ.Ν.
