Την έντονη διαφωνία της με την αποτέφρωση των νεκρών εξέφρασε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδας, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι «δεν διακρίνει ιδιαίτερες διαφορές της σύγχρονης αποτέφρωσης νεκρών και της διαδικασίας ανακύκλωσης απορριμμάτων. Η ΔΙΣ αναφέρθηκε σε σχετικό άρθρο τού υπό εκκρεμότητα νομοσχεδίου με το παράλληλο πρόγραμμα, εκτιμώντας ότι η διάταξη είναι γενική και παραβιάζει τη θρησκευτική ελευθερία της ορθόδοξης Εκκλησίας να μην τελεί εξόδιο ακολουθία σε άτομο που έχει επιλέξει την αποτέφρωση.
Το επίμαχο άρθρο 21 αναφέρει ότι η δήλωση του προσώπου για τον τρόπο ταφής του είναι υποχρεωτική για όλα τα όργανα ή υπηρεσίες που «επιμελούνται της ταφής του νεκρού», με την επιφύλαξη ότι ο τρόπος ταφής δεν πρέπει να προσκρούει στους «κανόνες δημόσιας τάξης, υγιεινής ή στα χρηστά ήθη».
Η ΔΙΣ παρατήρησε ακόμα ότι η καύση της σορού στον κλίβανο και ο θρυμματισμός του σκελετού σε ηλεκτρικό σπαστήρα δεν συνδέεται με την αξιοπρέπεια του νεκρού, επισημαίνοντας ότι «η Εκκλησία θεωρεί το ανθρώπινο σώμα ως ναό του Αγίου Πνεύματος που έχει πλασθεί κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού» και δεν αντιμετωπίζει το νεκρό σώμα «ως 'στερεό απόβλητο', όπως οι απολογητές της αποτέφρωσης».
Παράλληλα, η ΔΙΣ στρέφεται και εναντίον ορισμένων δήμων, υποστηρίζοντας ότι «αντί να αντιμετωπίσουν τη λειτουργική κατάσταση των κορεσμένων ή προβληματικών κοιμητηρίων τους, σπεύδουν να δηλώσουν έτοιμοι για δαπάνες αγοράς οικοπέδων και εξοπλισμού για την εγκατάσταση κέντρων αποτέφρωσης» και χαρακτηρίζοντας τη συγκεκριμένη στάση «μεθοδολογία ακρωτηριασμού αντί θεραπείας του προβλήματος». Η ΔΙΣ προανήγγειλε ακόμα τη σύσταση επιτροπής για διαβούλευση της Εκκλησίας με τους αρμόδιους κρατικούς και αυτοδιοικητικούς φορείς για το ζήτημα.
Κώστας Παπαγιάννης
