ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
Ένα βήμα προς την κατεύθυνση της εύρεσης κοινού τόπου με την πολιτεία στο θέμα της διδασκαλίας των Θρησκευτικών έκανε η Εκκλησία προτείνοντας ενσωμάτωση κεφαλαίων Θρησκειολογίας στα υπάρχοντα βιβλία διδασκαλίας του μαθήματος. Δεδομένης της θέσης του υπουργείου Παιδείας για αλλαγή του χαρακτήρα του μαθήματος από ομολογιακού σε θρησκειολογικού, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος υιοθέτησε τη σχετική εισήγηση του μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιερόθεου «να εισαχθούν σε κάθε βιβλίο -όχι σε κάθε μάθημα- μερικά κεφάλαια θρησκειολογικά, ανάλογα με τη θεματολογία του βιβλίου, αφού όμως δοθεί προτεραιότητα στην ορθόδοξη παράδοση, την οποία ακολουθεί η πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών».
Η ΔΙΣ επέμεινε ότι τα Θρησκευτικά πρέπει να διδάσκονται στο σχολείο όχι μόνο για λόγους συμφωνίας με το Σύνταγμα, αλλά και γιατί, όπως υποστήριξε, «στην εποχή μας που ισχυροποιούνται φονταμενταλιστικές απόψεις άλλων θρησκειών, η διδασκαλία της ορθοδόξου Θεολογίας, που διακρίνεται για την αγάπη, ανεκτικότητα, ειρηνική διάθεση και είναι απηλλαγμένη από φονταμενταλισμούς και ρατσισμούς, θα βοηθήσει αρκούντως και στην κοινωνική συνοχή».
Η ΔΙΣ αρνήθηκε ότι το μάθημα των Θρησκευτικών όπως διδάσκεται σήμερα είναι κατηχητικό και ομολογιακό, αλλά, αντίθετα, ισχυρίστηκε ότι «κατ' ανάγκην η διδακτέα ύλη πρέπει να λαμβάνει υπ' όψιν τα τοπικά, ιστορικά, θρησκευτικά και πληθυσμιακά συμφραζόμενα της ελληνικής σχολικής τάξης και τον στόχο της ομαλής ένταξης του μαθητή στην ελληνική κοινωνία, που κατά πλειονότητα ασπάζεται το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα».
Μάλιστα, η ΔΙΣ επικαλείται κι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που ορίζουν ότι το μάθημα των Θρησκευτικών πρέπει να διέπεται από τις αρχές της αντικειμενικότητας και του πλουραλισμού, «οι οποίες δεν παραβιάζονται μόνο και μόνο επειδή το μάθημα αναφέρεται κατά κύριο λόγο στην κυρίαρχη θρησκευτική παράδοση του οικείου κράτους» όπως σημείωσε.
Η ΔΙΣ πρόσθεσε ότι «στο θέμα αυτό δεν πρέπει να επικρατούν οι αγκυλώσεις και προκαταλήψεις του παρελθόντος, διότι το σχολείο και η σχολική κοινότητα δεν είναι χώρος επιβεβαίωσης καμίας πολιτικής συνθηματολογίας», συμπληρώνοντας ότι «τα σχολικά μαθήματα δεν μπορούν να διαχωρίζονται σε «προοδευτικά» και «συντηρητικά».
