Του ΣΠΥΡΟΥ ΡΑΠΑΝΑΚΗ
Θα μπορούσε να είναι σενάριο ταινίας, αφού δεν λείπει τίποτα: Δράμα, αγωνία, ανατροπές και μεγάλες συγκινήσεις. Είναι όμως απλά ακόμη μια όμορφη ιστορία μπάσκετ. Ο λόγος για τον Φάρο Κερατσινίου. Τη μικρή συνοικιακή ομάδα του coach Πολέμη, που βάλθηκε να μετατραπεί φέτος σε "φονέα των γιγάντων" και να κάνει όλη την μπασκετική Ελλάδα να συζητάει για το άσημο -μέχρι πρότινος- σωματείο της ιχθυόσκαλας Κερατσινίου. Μια ομάδα που ήρθε από τις ερασιτεχνικές κατηγορίες στην Α2 και με το... γκάζι πατημένο στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας όπου θα αντιμετωπίσει τον ΠΑΟΚ.
Η εμπειρία των "πρωτοκλασάτων" και ο ενθουσιασμός των "μικρών"
Βέβαια, η διοίκηση του Φάρου είχε φροντίσει να "κατοχυρώσει" αρκετές αράδες στις αθλητικές εφημερίδες και sites από το καλοκαίρι με τις μετεγγραφικές κινήσεις που θύμιζαν Α1. Ο τέως αρχηγός της Εθνικής μας ομάδας Μ. Κακιούζης αλλά και ο Μ. Παπαμακάριος είναι από φέτος "κάτοικοι" Κερατσινίου και αποτελούν τους πρωταγωνιστές της ομάδας. Δίπλα τους, ανάμεσα σε άλλους, η εμπειρία του Ν. Λιακόπουλου στον "άσο", ο Ν. Αγγελόπουλος γεμάτος εικόνες από τη μεγάλη κατηγορία, ο "εκρηκτικός" Γ. Σκορδίλης στο "πέντε".
Ωστόσο, ο αγαπημένος της εξέδρας είναι ο Κερατσινιώτης Μ. Μπατής, ο οποίος από τις ακαδημίες του Φάρου, αφού "έγραψε" χιλιόμετρα στην Α1 και σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις με τον Πανιώνιο, την Ολύμπια Λάρισας και το Μαρούσι, επιστρέφει στη γειτονιά του για να οδηγήσει τον Φάρο για πρώτη φορά στην ιστορία του στα μεγάλα σαλόνια.
Δίπλα στην εμπειρία, οι πιτσιρικάδες όπως ο "παλιός" 25άρης Γ. Κουντουράς, που βρίσκεται στον Φάρο καθ' όλη τη διάρκεια της τρελής πορείας από την Α' ΕΣΚΑΝΑ στην Α2 και στους "4" του Κυπέλλου, ο 20χρονος Β. Χόρτσας από τις ακαδημίες, αλλά και ο "βενιαμίν", μόλις 18 ετών, με ύψος 2,07, Α. Παπαγιαννακόπουλος.
Ο κόουτς "σημαία" και μια πορεία σαν παραμύθι
Αρχιτέκτονας και καπετάνιος σε αυτό το απρόσμενο ταξίδι ο coach Ανδρέας Πολέμης, ο οποίος πέρασε τα τελευταία έξι χρόνια στο τιμόνι του Φάρου με διάλειμμα μερικών μηνών. Ο Πολέμης, έχοντας ως χόμπι και μεράκι τότε την προπονητική, πήρε την ομάδα από το χέρι το 2009 από την Β' ΕΣΚΑΝΑ. Άνοδος, κύπελλο ΕΣΚΑΝΑ, πρωτάθλημα, κύπελλο ξανά, άνοδος στη Γ' Εθνική, 3ο κύπελλο, Β' Εθνική. Πέρσι, ο Φάρος βγαίνει δεύτερος στον νότιο όμιλο και οδηγείται σε μπαράζ απέναντι στους Μαχητές Δόξας Πεύκων στα Τρίκαλα. Ο φάρος ηττάται και τα όνειρα για άνοδο παγώνουν. Προς στιγμή... Όπως κάθε τέτοια ιστορία που... σέβεται τον εαυτό της, δεν μπορεί να μην έχει ανατροπές: Δύο μήνες αργότερα, ο Πανελευσινιακός δηλώνει οικονομική αδυναμία συμμετοχής στο πρωτάθλημα και ο Φάρος βρίσκεται στην Α2.
Μια ομάδα, μια γειτονιά
Δεν είναι όμως μόνο η αγωνιστική επιτυχία. Στις γειτονιές της εργατιάς και της φτώχειας κάτι όμορφο γεννιέται. Το μικρό γηπεδάκι "Π. Νικολαΐδης", στο σημείο κατατεθέν της πόλης, στην ιχθυόσκαλα Κερατσίνιου, κάτω από από το επιβλητικό φουγάρο των Μύλων Αγ. Γεωργίου, σε κάθε αγώνα γεμίζει με όλο και περισσότερο κόσμο, η εξέδρα αρχίζει να παίρνει το δικό της ιδιαίτερο χρώμα και φωνή. Μπορεί ο Φάρος να αποτελέσει το σημείο συνάντησης και ταύτισης για την εργατιά και τα φτωχά λαϊκά στρώματα του Κερατσινίου; Μέχρι στιγμής φαίνεται πως είναι δυνατό. Άλλωστε, δεν είναι πρώτη φορά που η "σπυριάρα" μπορεί να δώσει χαμόγελο σε μια πόλη και στους κατοίκους της. Το σίγουρο είναι πως το μπάσκετ επιστρέφει στις γειτονιές και ο κόσμος το αγκαλιάζει...
