Της Αγγέλας ΝΤΑΡΖΑΝΟΥ
Ποια θα είναι η «επόμενη μέρα» για την ΕΣΗΕΑ, τη μεγαλύτερη και ιστορικότερη δημοσιογραφική Ένωση της χώρας; Ανεξαρτήτως του προεδρείου που θα προκύψει, οι προκλήσεις είναι πολλές και σημαντικές: οικονομική ασφυξία του ΕΔΟΕΑΠ - Ταμείου υγείας και επικουρικής ασφάλισης των δημοσιογράφων, τσουνάμι απολύσεων που έχουν ανεπίσημα προαναγγελθεί από μεγάλα μέσα ενημέρωσης, αναδιάταξη του ραδιοτηλεοπτικού χάρτη, όπως έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση, αλλά και ρυθμίζεις για το Internet που βρίσκονται σε στάδιο επεξεργασίας. Τι θα απαντήσει η ΕΣΗΕΑ;
Κεντρικός θα είναι ο ρόλος της «Συσπείρωσης», της παράταξης που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ, η οποία είδε μεν τις δυνάμεις της να μειώνονται αισθητά, παραμένει όμως η δεύτερη ισχυρότερη δύναμη στην ΕΣΗΕΑ με δυο έδρες στο νέο διοικητικό συμβούλιο. Οι περισσότεροι συμφωνούν ότι χωρίς τη «Συσπείρωση» η ΕΣΗΕΑ δεν πρόκειται να καταλήξει σε συγκρότηση προεδρείου, η δε συγκρότηση προεδρείου είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να ανταποκριθεί στις άμεσες και πιεστικές προκλήσεις, στο πλευρό των δημοσιογράφων. Οι υπόλοιπες παρατάξεις θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα καταλήξουν στον σχηματισμό προεδρείου, όχι μόνο γιατί «δεν φτάνουν τα κουκιά», αλλά και λόγω της βαθύτατης έχθρας των δυο παρατάξεων της κεντροδεξιάς πολυκατοικίας και της απροθυμίας της παράταξης του ΚΚΕ να συμμετάσχει στις διαδικασίες. Προεδρείο στη βάση «προγραμματικών συγκλίσεων» φαίνεται αδύνατον να συγκροτηθεί.
Μένει έτσι η λύση του «αναλογικού - αντιπροσωπευτικού» προεδρείου, το οποίο συγκροτείται στη βάση της δύναμης των παρατάξεων: ο πρόεδρος από την πρώτη παράταξη, ο γραμματέας από τη δεύτερη κ.ο.κ. Αυτό υπαγορεύει η λογική της απλής αναλογικής, με νωπή την εκλογική διαδικασία - μας αρέσει δεν μας αρέσει το αποτέλεσμα. Το ερώτημα συνεπώς είναι τι θα αποφασίσουν οι παρατάξεις; Τι θα αποφασίσει και η «Συσπείρωση». Θα επιλέξουν τον δρόμο της αποχής από τις διαδικασίες σχηματισμού προεδρείου ή θα συμπράξουν, όπως κατά το παρελθόν πολλές φορές συνέπραξαν στον σχηματισμό αναλογικού και αντιπροσωπευτικού προεδρείου;
Το βέβαιο είναι πως η πολυτέλεια του χρόνου δεν υπάρχει, όπως για παράδειγμα το 2009 και 2011, όταν συγκροτήθηκε το Δ.Σ. μετά από έξι μήνες. Τα προβλήματα του κλάδου χρονίζουν και η κυβέρνηση φαίνεται διατεθειμένη να προχωρήσει σε ρυθμίσεις, ανεξάρτητα από το προεδρείο της ΕΣΗΕΑ. Θα αφήσουν την ευκαιρία να πάει χαμένη για τον κλάδο;
