ΠΑΡΙΣΙ, ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ: Αλίκη Παπαδομιχελάκη
Πολύχρωμη και δυναμική η κυριακάτικη πορεία στο Παρίσι (15.02.2015). Νέοι, μεσήλικοι, ηλικιωμένοι, συνδικαλιστές, κοινωνικές οργανώσεις και πολιτικά κόμματα, έδωσαν το "παρών". Από την πλατεία της Ρεπιμπλίκ, μέχρι το Παλαί Ρουαγιάλ, κάτω από ένα γκρίζο ουρανό. Τα συνθήματά τους ακούγονταν σ' όλο το κέντρο. Δονούσαν τον αέρα και δεν επέτρεπαν στη βροχή να πέσει. «Αλληλεγγύη στον ελληνικό λαό, ενάντια στην λιτότητα», «Ένα, δύο, τρία, όχι στην τρόικα».
Από τις 3μ.μ. μέχρι τις 6μ.μ., οι δρόμοι του κέντρου έβλεπαν να περνάει η πορεία που διένυσε δύο χιλιόμετρα στην καρδιά του Παρισιού. Υπολογίζεται πως πήραν μέρος πάνω από 7.000 άνθρωποι. Τα πρόσωπα ήταν χαρούμενα, λες και όλοι τους μοιράζονταν ένα κομμάτι από την περηφάνια και την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού. Μια κυρία μάλιστα έγραψε στο φάτσα βιβλίο μου: «Αυτοί οι Έλληνες έχουνε κότσια, όχι μόνο επινόησαν τη δημοκρατία, αλλά σκοπεύουν και να την εφαρμόσουν». (Ces grecs sont un peu gonfles, pas seulement ils ont invente la démocratie, mail ils comptent l'appliquer).
Στάθηκα να ρωτήσω δύο νέα κορίτσια (16 και 17 χρόνων) γιατί ήρθαν να πάρουν μέρος στην εκδήλωση. «Νομίζουμε πως έτσι μπορούμε να βοηθήσουμε. Ο ελληνικός λαός πρέπει να ζήσει καλύτερα. Κύρια οι νέοι(ες) σαν εμάς θέλουμε να έχουν ένα μέλλον. Δεν θέλουμε φτώχεια και μιζέρια στη ζωή μας. Όλοι οι νέοι έχουμε δικαίωμα στο χαμόγελο».
Πιο πέρα περίμεναν τρεις ηλικιωμένοι, που μιλούσαν μεταξύ τους ισπανικά. Γεια σας, είμαι από την εφημερίδα "Αυγή". Πέστε μου δυο λόγια για την παρουσία σας εδώ.
«Η Ελλάδα είναι μια χώρα με μεγάλη ιστορία. Έδωσε πολλά στην ανθρωπότητα, φιλόσοφους, καλλιτέχνες και αποφασισμένους αγωνιστές ενάντια στον φασισμό, τον χθεσινό και τον σημερινό. Είμαστε στο πλευρό των αγωνιζόμενων Ελλήνων, για το μέλλον τους, για το μέλλον της Ισπανίας, για το μέλλον της Ευρώπης. Όχι στην εξαθλίωση των λαών». Ήταν και οι τρεις συγκινημένοι, μισό αιώνα μετανάστες στη Γαλλία. Τα παιδιά και τα εγγόνια τους Γάλλοι πολίτες.
Στην κεφαλή της πορείας εκπρόσωποι διαφόρων οργανώσεων, της CGT, της ΑΤΤΑC, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οικολόγοι, ηγετικά στελέχη του Μετώπου της Αριστεράς (ανάμεσά τους ο Πιέρ Λοράν (γ.γ. του ΚΚΓ), ο Ζαν Λυκ Μελανσόν, η Ερίκ Κοκερέλ και η Μπεατρίς (Κόμμα της Αριστεράς) κ.ά.
Δυναμική ήταν η παρουσία και των Ελλήνων που ζουν στο Παρίσι. Δεν ανήκαν όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ. Υπήρχαν άνθρωποι που δεν μπόρεσαν να κατέβουν να ψηφίσουν. Και κάποιοι που ήταν αναποφάσιστοι ή ψήφισαν άλλο κόμμα. Όσοι όμως ήταν παρόντες στην πορεία το έκαναν γιατί είχαν πια αποφασίσει προς η πατρίδα μας χρειάζεται την αλληλεγγύη τους. Έτσι απλά.
Ένα κομμάτι της παρισινής κοινωνίας, στυλοβάτης της Ελευθερίας, της Ισότητας και της Αδελφοσύνης, που δεν αρκείται στα λόγια αλλά επιθυμεί να το επιβεβαιώνει και με πράξεις ήταν εκεί, δίπλα στην Ελλάδα των δημοκρατικών και κοινωνικών αλλαγών και διεκδικήσεων.
Η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι μόνη της. Η χώρα μας δεν είναι μόνη της και αδύναμη. Τις χώρες δεν τις αποτελούν μόνο οι πολιτικές ηγεσίες. Τις συναποτελούν οι λαοί. Κι αυτό οφείλουν να το θυμούνται όσοι θεωρούν πως μπορούν να λογαριάζουν δίχως τους ξενοδόχους.
Επιτρέψτε μου, επίσης, αγαπητοί αναγνώστες της "Αυγής" και μια προσωπική πινελιά: Χρόνια πορεύομαι για τα δικαιώματα του λαού μας και άλλων λαών σε διάφορα σημεία του κόσμου. Τούτη όμως την φορά ένιωσα μια βαθιά χαρά. Σαν και αυτή των αγωνιζόμενων καθαριστριών, σαν εκείνη των σχολικών φυλάκων. Ήταν σαν να ψήλωσα δύο πόντους περπατώντας δίπλα και νοητά στους συνειδητοποιημένους και ενεργούς συνανθρώπους μου του χωριού που λέγεται πλανήτης Γη. Τους ευχαριστώ. Όλοι μαζί Podemos y Venceremos.
