ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
Ούτε λέξη δεν υπάρχει για το ναυάγιο του Sea Diamond στη λίστα με τις θεματικές που θα συζητηθούν σήμερα στο συνέδριο Thalatta 2014 για τη "Βιώσιμη θαλάσσια οικονομία στις νησιωτικές περιοχές". Έντονες αντιδράσεις από το συντονιστικό των κατοίκων, που βλέπει ένα ακόμα συνέδριο να γίνεται στο νησί τους για το θεαθήναι, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις ν' απομακρυνθεί το πλοίο. "Ό,τι δεν είναι ορατό, δεν σημαίνει πως δεν αποτελεί κίνδυνο", αναφέρει σε δημόσια ανοικτή επιστολή του το συντονιστικό, ζητώντας από τον υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη που θα παραστεί στο Thalatta 2014 "να τοποθετηθεί επί του ζητήματος".
Στο παρελθόν ο υπουργός είχε δηλώσει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι "το ναυάγιο είναι σε τέτοιο βάθος που δεν εμποδίζει σε τίποτα, ενώ υπάρχει διαρκής παρακολούθηση για θέματα ρύπανσης και ήδη έχει πληρωθεί ένα τεράστιο ποσό για τον καθαρισμό της περιοχής". Ωστόσο στην πραγματικότητα το ναυάγιο έχει εγκαταλειφθεί στη μοίρα του. Μια φουρτούνα είναι αρκετή για να περάσουν πάνω από το πλωτό φράγμα οι ρύποι, αναφέρουν οι κάτοικοι, που εξηγούν γιατί το ναυάγιο είναι ωρολογιακή βόμβα.
"Στο πλοίο παραμένουν περισσότεροι από 300 τόνοι πετρελαιοειδών, όπως καύσιμα, λιπαντικά και λάδια μηχανής, περισσότερα από 2.500 κυβικά μέτρα μονωτικών υλικών όπως πετροβάμβακας και υαλοβάμβακας, περισσότερα από 400 κιλά ανόδια που περιέχουν βαρέα μέταλλα όπως μόλυβδο, κάδμιo και ψευδάργυρο, περισσότερα από 17.000 μέτρα καλωδιώσεων που περιέχουν χαλκό, περισσότερα από 300 λίτρα ηλεκτρολύτη στις μπαταρίες του πλοίου". Σύμφωνα με πληροφορίες, έρευνα του Πανεπιστημίου Κρήτης που έγινε το καλοκαίρι επιβεβαιώνει τις ανησυχίες των κατοίκων...
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το ναυάγιο, που έχει κλείσει τα 7,5 χρόνια, είναι το σπάσιμο του κουφαριού και η διολίσθησή του από το σημείο των 120 μέτρων βάθους που έχει "σφηνώσει", στα 280 μέτρα, σημάνοντας παράλληλα μια τεράστια οικολογική καταστροφή. Σημειώνεται ότι το ναυάγιο βρίσκεται σ' ένα εντυπωσιακό και μοναδικό φυσικό μνημείο, που η μορφολογία, καθότι κλειστό, δεν δίνει τη φυσική δυνατότητα για "αυτοκαθαρισμο" της περιοχής.
Οι δικαστικές αποφάσεις αφενός αποδίδουν την αποκλειστική ευθύνη για το ναυάγιο, στην πλοιοκτήτρια εταιρεία, αφετέρου, την υποχρεώνουν να προχωρήσει στην ανέλκυση του πλοίου. Σύμφωνα με τον Λουκά Λυγνό, μόνιμο κάτοικο του νησιού, που συμμετέχει στο συντονιστικό, αυτή τη στιγμή δίνονται για τη συντήρηση του φράγματος 60.000 ευρώ τον μήνα. Επί 7,5 χρόνια, το ποσό ανέρχεται σ' επίπεδα που θα μπορούσε να καλύψει ένα σημαντικό μέρος των δαπανών για την ανέλκυση του πλοίου. Το κόστος υπολογίζεται στα 50 έως 100 εκατομμύρια ευρώ (η ανέλκυση του Costa Concordia στην Ιταλία κόστισε 1,5 δισ.) με βάση την προσφορά που κατατέθηκε στον διαγωνισμό που προκηρύχθηκε, αλλά ποτέ δεν ολοκληρώθηκε το 2007. Το αντεπιχείρημα είναι πως δεν είναι εφικτή η ανέλκυση. "Αν δεν είναι όμως, γιατί δεν έχει γίνει εδώ και τόσο καιρό κάποια επιστημονική μελέτη που να το αποδεικνύει", αναρωτιέται ο Λ. Λυγνός...
