Μέρες τώρα η ομάδα του προέδρου της Κομισιόν γράφει και ξαναγράφει την ομιλία που θα εκφωνήσει σήμερα ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ από το βήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για “την κατάσταση της Ένωσης”. Πέρσι, στην αντίστοιχη ομιλία του, ο Γιούνκερ είχε παραδεχτεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση “δεν είναι σε καλή κατάσταση”, “δεν είναι αρκετά Ευρώπη” ούτε “αρκετά Ένωση”. Και είχε δεσμευτεί να εργαστούν σκληρά οι θεσμοί της Ε.Ε. για να βελτιώσουν την κατάσταση. Έναν χρόνο αργότερα, προφανώς δεν θα έχει σημαντικές βελτιώσεις να παρουσιάσει.
Αντιθέτως, το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος απέδειξε ότι η Ένωση δεν είναι αρκετά ελκυστική για να αποτρέψει τη βούληση για έξοδο. Και οι πρώτες προτάσεις Γιούνκερ που... διέρρευσαν με στόχο να γίνει η Ε.Ε. ελκυστικότερη -π.χ. ενισχύοντας την Παιδεία και την καινοτομία, με την εξαίρεση των δαπανών γι' αυτές από τον “κορσέ” του Συμφώνου Σταθερότητας- ούτε αρκετές είναι, ούτε είναι βέβαιο ότι θα γίνουν αποδεκτές από τους διαπρύσιους υποστηρικτές της τήρησης των “κανόνων”, όπως φάνηκε από τη σκληρή παρέμβαση του προέδρου του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ.
Ωστόσο, αν δεν γίνει σύντομα ένα άλμα προς τα εμπρός -τώρα που εξέλειπε και το αιώνιο βρετανικό “χειρόφρενο”-, το μέλλον της Ένωσης φαντάζει δυσοίωνο. Δεν ήταν τυχαίες οι προειδοποιήσεις που απηύθυνε χθες ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας από το Τρέντο, όπου και τιμήθηκε με το βραβείο Ντε Γκάσπερι (από τον Ιταλό “πατέρα” της ευρωπαϊκού οράματος). Ο Μάριο Ντράγκι τόνισε ότι τα τελευταία χρόνια το σχέδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης απογοητεύει τους πολίτες και ότι απαιτείται η Ε.Ε. να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στις “αναδιανεμητικές πτυχές της ενοποίησης”, φροντίζοντας κυρίως αυτούς που αισθάνονται όλο και πιο αποκλεισμένοι.
Αυτά τα λόγια από τα χείλη του κεντρικού τραπεζίτη, που δεν συνηθίζει να λέει τις κατά Σόιμπλε “ανοησίες των σοσιαλιστών”, ήταν ένα... χαστούκι στην πολιτική ελίτ της Ε.Ε., η οποία αδυνατεί να διαχειριστεί με τόλμη την κρίση και αφήνει ουσιαστικά μόνη την ΕΚΤ να σώζει στο παρά πέντε την παρτίδα. Θα περίμενε κανείς από τους πολιτικούς να κάνουν σημαία τους, π.χ., τη φορολογική δικαιοσύνη και τη σύσταση ενός ευρωπαϊκού ταμείου ανεργίας και όχι από τον κεντρικό τραπεζίτη, που επισήμως αποστολή του είναι μόνο η νομισματική σταθερότητα.
Τουλάχιστον, έστω και καθυστερημένα, καλά θα κάνουν να πάρουν σοβαρά υπόψη τους την παρέμβαση Ντράγκι στην επικείμενη σύνοδο της Μπρατισλάβα. Και να θυμηθούν ότι η γοητεία της Ενωμένης Ευρώπης ήταν πάντοτε η υπόσχεση για ευημερία και ειρήνη. Για όλους.
