"Για μας δεν υφίσταται η εκδοχή της στρατιωτικής απάντησης". Αυτή και μόνο η φράση από τα είκοσι λεπτά των... αυστηρών κυβερνητικών δηλώσεων της Άνγκελας Μέρκελ για την κατάσταση στην Ουκρανία, προχτές στη Βουλή του Βερολίνου, μπορεί να κάνει τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν να αισθάνεται πανίσχυρος. Ό,τι κι αν γίνει σήμερα στην Κριμαία, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος - αίτηση για προσάρτηση στη Ρωσική Ομοσπονδία ή αυξημένη αυτονομία της Κριμαίας εντός του ουκρανικού εδάφους- ό,τι κι αν κάνει στη συνέχεια η ρωσική Βουλή, ο Πούτιν ξέρει πως δεν έχει τίποτε να φοβάται από τη Δύση. Στον στρατιωτικό τομέα. Παρά τα μαχητικά αεροσκάφη και τα ιπτάμενα ραντάρ που έστειλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στη Βαλτική, για να στείλουν το μήνυμα στους φοβισμένους γείτονες της Ρωσίας, ότι θα τους προστατεύσουν, είναι προφανές ότι κανείς δεν διανοείται να υπερασπιστεί με τα όπλα την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας.
Η απάντηση της Δύσης στη Ρωσία- η οποία δια στόματος Πούτιν επιμένει πως δεν έχει καμία σχέση με τις εξελίξεις στην Κριμαία κι ότι για όλα αποφασίζουν οι κάτοικοί της- εάν υπάρξει, θα είναι οικονομική. Και η υπογράμμιση είναι στο "εάν υπάρξει", καθώς οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μεταξύ τους, αλλά και οι Αμερικανοί σύμμαχοι δυσκολεύονται να καταλήξουν σε μια κοινή γραμμή. Κυρώσεις, ναι, αλλά πόσο εκτεταμένες; Και με ποιο αντίτιμο; Η Μέρκελ προσπάθησε να πείσει τον Πούτιν ότι θα είναι "καταστροφική" για τη Ρωσία η διατάραξη των οικονομικών σχέσεων της με τη Δύση. Το αν τα κατάφερε, μένει να φανεί. Την ίδια ώρα δεν ξεχνά τους κινδύνους και για τη γερμανική οικονομία- και όχι μόνο. Η αλληλεξάρτηση Ε.Ε. - Ρωσίας είναι τόσο μεγάλη, ώστε λίγη σημασία έχει ποιος θα γονατίσει περισσότερο, εάν προκύψει το κατά Μέρκελ "απευκταίο"...
Η φαεινή ιδέα του Κίσινγκερ...
Την ώρα που οι απειλές των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας πέφτουν βροχή, από την Ε.Ε., τις ΗΠΑ, τους G7, η γριά αλεπού της αμερικανικής διπλωματίας, ο Χένρι Κίσινγκερ καταθέτει από τις σελίδες της Washington Post τη δική του ιδέα για έξοδο από το αδιέξοδο. Ξεκινώντας από τη θέση ότι ούτε η Ρωσία ούτε η Δύση μπορούν να κερδίσουν από μια σύγκρουση για την Ουκρανία, ο έμπειρος διπλωμάτης διατυπώνει τέσσερις προτάσεις:
Πρώτον: Η Ουκρανία επιλέγει ελεύθερα με ποιον θα συνδεθεί πολιτικά και οικονομικά
Δεύτερον: Η Ουκρανία δεν εντάσσεται στο ΝΑΤΟ
Τρίτον: Η Ουκρανία αποκτά ένα καθεστώς ουδετερότητας, ανάλογο με αυτό της Φινλανδίας
και τέταρτον: Η Ρωσία δεν προχωρά στην προσάρτηση της Κριμαίας- και σε αντάλλαγμα το Κίεβο ενισχύει την αυτονομία της χερσονήσου.
Η Μόσχα άκουσε με ενδιαφέρον την ιδέα του Κίσινγκερ, άλλωστε αρκετές "δεξαμενές σκέψεις" προσκείμενες προς το Κρεμλίνο είχαν ταχθεί υπέρ κάποιου είδους "φινλανδοποίησης" της Ουκρανίας, πριν ακόμη αποκαθηλωθεί ο Γιανουκόβιτς. Επιπλέον, εάν δεν υπάρξει περαιτέρω κλιμάκωση το αμέσως επόμενο διάστημα, δε θα ήταν απαγορευτικό για το πρεστίζ των δύο πλευρών να καταλήξουν σ' έναν τέτοιο συμβιβασμό.
...και τα σύννεφα του πολέμου
Ο συμβιβασμός είναι το καλό σενάριο. Στο τραπέζι υπάρχει πάντα και το κακό. Ο υπηρεσιακός πρόεδρος της Ουκρανίας, Αλεξάντερ Τουρτσίνεφ υποστηρίζει ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να εισβάλει στην Ουκρανία, το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Interfax μεταδίδει ότι η Μόσχα έστειλε μαχητικά αεροσκάφη στη σύμμαχο Λευκορωσία, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε την έναρξη νέας άσκησης στα σύνορα με την Ουκρανία με 12.500 στρατιώτες. Κι ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι υποστηρίζει ότι η Ρωσία έχει στείλει επιπλέον 20.000 στρατιώτες στην Κριμαία.
Την ίδια ώρα, η Ουκρανία ίδρυσε την Πέμπτη μια νέα εθνοφυλακή, με δύναμη 60.000 ανδρών. Αυτή θα αποτελείται κυρίως από εθελοντές, άνδρες μεταξύ 18 και 50 χρονών, και αποστολή τους θα είναι να φρουρούν τα σύνορα.
Το ερώτημα είναι εάν και ποιος θα ανάψει πρώτος το φιτίλι. Για την ώρα, πάντως, στην Ουκρανία δεν έχουν ξεχάσει το ολέθριο λάθος του προέδρου της Γεωργίας, Σαακασβίλι και δε φαίνεται να θέλουν να το επαναλάβουν...
