Γράφει η Κάκη ΜΠΑΛΗ
Μετά την πρώτη ανάγνωση των 185 σελίδων της κυβερνητικής συμφωνίας στη Γερμανία, που προέκυψε μετά από δύο μήνες διαπραγματεύσεων μεταξύ Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών, δύο είναι τα συμπεράσματα. Πρώτον, ότι οι μελλοντικοί κυβερνητικοί εταίροι ξόδεψαν ενέργεια, χρόνο και υπομονή για να βρουν «δίκαιους», όπως είπαν, συμβιβασμούς στα εσωτερικά θέματα της Γερμανίας - κυρίως στο θέμα της κοινωνικής δικαιοσύνης. Και δεύτερον, ότι ξεπέταξαν με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς νέες ιδέες τα δύσκολα και τα μεγάλα που αφορούν τη στάση και τη θέση της χώρας στην Ευρώπη και στον κόσμο.
Επιπλέον, αυτή η κυβερνητική συμφωνία είναι υπό την αίρεση του δημοψηφίσματος που θα γίνει την επόμενη εβδομάδα στην κομματική βάση των Σοσιαλδημοκρατών. Οι πιθανότητες να πει το μεγάλο «ναι» η πλειονότητα των 470.000 μελών του SPD είναι πολύ μεγάλες, αφού στα εσωτερικά θέματα -κατώτατο μεροκάματο, συνταξιοδοτικό, επενδύσεις στην παιδεία και την έρευνα- το κόμμα που ηττήθηκε στις εκλογές του Σεπτεμβρίου κατάφερε να περάσει μεγάλο μέρος των θέσεών του. Άλλωστε, οι εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου, με την έντονη κριτική που ασκούν στην κυβερνητική συμφωνία -καθώς τη θεωρούν πολύ... αριστερή, βοηθούν την ηγεσία του SPD να πείσει τη βάση ότι έδωσε τον υπέρ πάντων αγώνα για τους «απλούς, εργατικούς ανθρώπους», όπως το διατύπωσε ο πρόεδρος του κόμματος, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ.
Αυτές τις μέρες, η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ δεν μιλάει πολύ, δεν θέλει να χαλάσει τις καρδιές των Σοσιαλδημοκρατών, μέχρι να ολοκληρωθεί το δημοψήφισμα. Η Μέρκελ θέλει τον μεγάλο συνασπισμό, κυρίως για τα θέματα που δεν συζητήθηκαν διεξοδικά στην κυβερνητική συμφωνία - και σχεδόν καθόλου στη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα. Η Μέρκελ θέλει άνετη πλειοψηφία στη Βουλή για την ευρωπαϊκή της πολιτική, χωρίς να φοβάται ότι θα τη φρενάρουν οι δικοί της ευρωσκεπτικιστές. Από το κείμενο της συμφωνίας προκύπτει ότι σε πρώτη φάση δεν θα αλλάξει τίποτε στον τρόπο που διαχειρίζεται η Γερμανία την κρίση. Θα επιμείνει στον «μονόδρομο» της δημοσιονομικής εξυγίανσης και των διαρθρωτικών αλλαγών, θα επιμείνει στην «αλληλεγγύη» με αντάλλαγμα την επιβολή σκληρών όρων. Οι ιδέες των Σοσιαλδημοκρατών για ευρωομόλογα και κοινό ταμείο απόσβεσης χρέους χάθηκαν στην πορεία. Το SPD δεν έδωσε μάχη στα ευρωπαϊκά, ξόδεψε όλη την ενέργειά του στα εσωτερικά θέματα. Κι όμως, κάποτε δεν ήταν το κόμμα της εσωστρέφειας...
* Για τον Διεθνή Τύπο συνεργάστηκαν οι: Κάκη Μπαλή, Αναστασία Γιάμαλη και Μιχάλης Τρίκκας
