Σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία γι' αυτό που αποτελούσε κάποτε καύχημα του αμερικανικού καπιταλισμού, τη “μεσαία τάξη”, η οποία μπορούσε να δανείζεται αφειδώς και να καταναλώνει αδιάκοπα, κι ενώ βαθαίνουν συνεχώς το χάσμα πλούτου και οι εισοδηματικές ανισότητες στη χώρα, οι Ηνωμένες Πολιτείες τίμησαν χθες την επέτειο των 50 χρόνων από τη δολοφονία του προέδρου Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, στις 22 Νοεμβρίου του 1963, στο Ντάλας του Τέξας.
Οι σημαίες κυμάτιζαν μεσίστιες σε όλα τα δημόσια κτήρια της Αμερικής σε ένδειξη πένθους για τον αδικοχαμένο πρόεδρο, που παραμένει για πολλούς η ενσάρκωση ενός οράματος πολιτικής και κοινωνικής αλλαγής το οποίο όμως έμεινε ανεκπλήρωτο.
"Ας αξιοποιήσουμε την κληρονομιά του, σήμερα και στις δεκαετίες που έρχονται. Ας αντιμετωπίσουμε τις σημερινές δοκιμασίες με το πνεύμα που ενσάρκωνε: αυτόν το θαρραλέο και άτρωτο χαρακτήρα, τόσο αντιπροσωπευτικά αμερικανικό, που πάντοτε έχει οδηγήσει τη χώρα μας να ανθίσταται στις δοκιμασίες, να ορίζει την τύχη της και να οικοδομεί έναν νέο κόσμο", ανέφερε σε γραπτή δήλωσή του ο πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα με αφορμή την επέτειο.
Σε όλη τη χώρα έγιναν χθες εκκλησιαστικές λειτουργίες και κάθε είδους τελετές στη μνήμη του 35ου προέδρου των ΗΠΑ. Το μεσημέρι τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στο Ντάλας, την "πόλη του μίσους", όπως την αποκάλεσαν, όπου ο Τζον Κένεντι έπεσε νεκρός απ' τις σφαίρες του Λι Χάρβεϊ Οζβαλντ, στις 22 Νοεμβρίου 1963.
Τα δύο τρίτα των Αμερικανών πολιτών τοποθετούν τον JFK πρώτον στον κατάλογο των Αμερικανών προέδρων που θεωρούν τους σπουδαιότερους της σύγχρονης αμερικανικής Ιστορίας, σύμφωνα με δημοσκόπηση του ινστιτούτου Gallup στις αρχές του μήνα.
Μύθος εναντίον πραγματικότητας
Ο Τζον Φ. Κένεντι, που καταγόταν από εύπορη και ισχυρή οικογένεια της Βοστόνης, υπήρξε ο νεότερος και ο πρώτος Καθολικός πρόεδρος των ΗΠΑ. Η άνοδός του στην εξουσία έφερε άνεμο ελπίδας σε μια Αμερική που παρέμενε ακόμα δέσμια του ρατσιστικού παρελθόντος της και ζούσε υπό το κράτος της υστερίας του Ψυχρού Πολέμου, με τον διαρκή τρόμο μιας ενδεχόμενης πυρηνικής αναμέτρησης με την τότε Σοβιετική Ένωση.
Από τη σύντομη θητεία του, η Ιστορία έχει καταγράψει την αναμέτρησή του με τη Σοβιετική Ένωση στην κρίση των πυραύλων στην Κούβα, το κεφάλαιο του "Κόλπου των Χοίρων" με την αποτυχημένη απόβαση των υποκινούμενων από τη CIA αντιθεστωτικών στο κουβανικό έδαφος, αλλά και την αρχή του διαστημικού προγράμματος Apollon για την κατάκτηση της Σελήνης.
Οι φράσεις του "Ich bin ein Berliner" (είμαι-κι εγώ-Βερολινέζος) και "μην ρωτάτε τι μπορεί να κάνει η χώρα σας για εσάς, αλλά τι μπορείτε εσείς να κάνετε για τη χώρα σας", έχουν καταγραφεί στην παγκόσμια συλλογική μνήμη, μαζί με την αναβίωση του μύθου του "Κάμελοτ" με την εγκατάσταση της νεαρής προεδρικής οικογένειας στον Λευκό Οίκο, τη σύζυγό του Τζάκι και τα δυο παιδιά τους, την Καρολάιν και τον Τζον-Τζον να φωτογραφίζονται παίζοντας στο Οβάλ Γραφείο.
Ωστόσο, πίσω απ' την αχλύ του μύθου που συνεχίζει να καλύπτει τον Κένεντι, πολλοί Αμερικανοί ιστορικοί διακρίνουν σήμερα έναν μέτριο πρόεδρο, με μικρές μόνον νομοθετικές επιτυχίες στο Κογκρέσο, η σύντομη θητεία του οποίου σημαδεύτηκε από δύο κομβικά γεγονότα στο πλαίσιο της αποκορύφωσης του Ψυχρού Πολέμου, την εισβολή της CIA στον Κόλπο των Χοίρων το Απρίλιο του 1961, καθώς και την απαρχή της θερμής εμπλοκής των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ.
Ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι είναι θαμμένος στο στρατιωτικό κοιμητήριο του Αρλινγκτον, στα προάστια της Ουάσιγκτον και το μνημείο του επισκέπτονται τρία εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο. Στον τάφο του ο πρόεδρος Ομπάμα κατέθεσε προχθές στεφάνι με λουλούδια αποτίοντας φόρο τιμής.
