Της Ελένης Τσερεζόλε
Από το κακό στο χειρότερο πάνε τα πράγματα για τον Φρανσουά Ολάντ, τον δεύτερο σοσιαλιστή πρόεδρο της Γαλλίας, ο οποίος όμως, σε αντίθεση με τον Φρανσουά Μιτεράν, χτυπάει το ένα αρνητικό ρεκόρ μετά το άλλο στη χαμηλή δημοφιλία. Βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο από τότε που δημιουργήθηκε το συγκεκριμένο εργαλείο μέτρησης, το 1996: μόλις 21% θετικών γνωμών...
Η δημοσκόπηση έγινε γνωστή στις 11 Νοεμβρίου, την ημέρα της επετείου του τέλους του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το 1918. Μια ημέρα που μετατράπηκε σε εφιάλτη για τον Ολάντ αφού γιουχαΐστηκε στα Ηλύσια Πεδία κατά τον εορτασμό της επετείου, αλλά και στην πόλη Ογιονάξ, στο περιθώριο της ομιλίας του... Άνετα λοιπόν η Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2013 μπορεί να χαρακτηριστεί ως η πιο «μαύρη» ημέρα της θητείας του Ολάντ... Και μπορεί αυτές οι διαμαρτυρίες και τα σφυρίγματα να αποδίδονται σε ακροδεξιούς κύκλους και να καταδικάζονται από πολλούς στην Αριστερά, ωστόσο έχουν αποτέλεσμα την επιβάρυνση ενός ήδη πολύ βεβαρημένου κλίματος. Ενός κλίματος που έκανε, για παράδειγμα, το περιοδικό "Νουβέλ Ομπσερβατέρ", να τιτλοφορήσει, την περασμένη εβδομάδα, ένα άρθρο του «Κενό εξουσίας στην προεδρία»...
Αν ήταν μόνο τα σφυρίγματα, θα μπορούσε κάποιος να κάνει λόγο για μεμονωμένα περιστατικά. Ωστόσο πολλαπλασιάζονται τα περιστατικά που αμφισβητούν ευθέως τη διακυβέρνηση Ολάντ. Στη Βρετάνη διαδηλώσεις κατά της φορολογικής πολιτικής, συγκεντρώσεις των «κόκκινων σκούφων» (συντηρητικής πολιτικής προέλευσης) -προγραμματίζεται νέα συγκέντρωση για τις 30 Νοεμβρίου-, κίνημα κατά της μεταρρύθμισης του χρόνου λειτουργίας των σχολείων κ.ά.
Η επίσημη εκδοχή, διά στόματος του υπουργού Εσωτερικών Μανουέλ Βαλ, έκανε λόγο για περιστατικά στο Παρίσι και για ακτιβισμούς «μερικών δεκάδων ατόμων που συνδέονται με την Άκρα Δεξιά», ωστόσο οι περιοδείες του Ολάντ εκτός των τειχών μετατρέπονται όλο και περισσότερο σε επικίνδυνες αποστολές, που προκαλούν πονοκεφάλους στους υπεύθυνους ασφαλείας του.
Και όχι μόνο σε αυτούς. Τα στελέχη του Σοσιαλιστικού Κόμματος είναι εντελώς αποπροσανατολισμένα κάνοντας προτάσεις προκειμένου να αντιστραφεί το αρνητικό κλίμα που επικρατεί εις βάρος του προέδρου. Έτσι ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Τιερί Μαντόν ζήτησε να αναληφθεί από τον πρόεδρο κάποια «εμβληματική πρωτοβουλία» σε πολλά επίπεδα, σχετικά με τη φορολογία ή τον οικολογικό φόρο, υπογραμμίζοντας το αν η αναστολή του συνεπάγεται «αναβολή ή τροποποίηση». Ή ακόμη και κάνοντας ανασχηματισμό. Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Βουλής, Κλοντ Μπαρτολόν, έκανε έκκληση για παρέμβαση του ίδιου του προέδρου.
Κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται όμως στον ορίζοντα, καθώς ο Ολάντ βρίσκεται στη συνηθισμένη του κατάσταση. Εκείνη του παρατηρητή. Ή της απραξίας, όπως τονίζουν οι επικριτές του, που πολλαπλασιάζονται... Η δικαιολογία πάντως της δράσης ακροδεξιών κύκλων είναι φανερό ότι δεν μπορεί να καλύψει το έλλειμμα της πολιτικής. Όμως το πρόβλημα είναι ότι ο Ολάντ δεν μοιάζει να είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ανάγκες μιας νέας πολιτικής στροφής, καθιστώντας την επανεκλογή του αδύνατη και φέρνοντας σε αδιέξοδο το Σοσιαλιστικό Κόμμα.
