Δεν είναι μόνο οι αβυσσαλέες ταξικές ανισότητες που κλονίζουν το μοντέλο "κοινωνικής αρμονίας" που επιχειρεί να προβάλει η κινεζική ηγεσία. Μια σειρά βίαιων επιθέσεων τις παραμονές μιας ολομέλειας του κινεζικού Κ.Κ., που φιλοδοξεί να μεταμορφώσει, για μία ακόμη φορά , την οικονομία ρίχνοντας και τα τελευταία εμπόδια για το άνοιγμα στις διεθνείς αγορές, αποκαλύπτει τη διάχυση της κοινωνικής δυσφορίας πέρα από κάθε όριο.
Το πρώτο "καμπανάκι" δεν ήταν άλλο από την επίθεση αυτοκτονίας που σημειώθηκε στις 28 Οκτωβρίου στην πλατεία Τιενανμέν. Η επίθεση χαρακτηρίστηκε από τις αρχές "τρομοκρατική" και αποδόθηκε σε αυτονομιστές Ουιγούρους, μια κατά βάση μουσουλμανική εθνοτική ομάδα της μεθοριακής επαρχίας Σιντζιάνγκ. Τους τελευταίους μήνες δεκάδες μέλη της μειονότητας έχουν χάσει τη ζωή τους σε "αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις" στην περιοχή, ενώ εκατοντάδες άλλοι έχουν συλληφθεί για τη διάδοση του "τζιχάντ" στο Διαδίκτυο.
Την Τετάρτη το σκηνικό έμελλε να επαναληφθεί. Στόχος της επίθεσης ήταν αυτή τη φορά τα γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος στην πόλη Ταϊχουάν. Εκρηκτικοί μηχανισμοί μικρής ισχύος εξερράγησαν έξω από το κτήριο σκοτώνοντας ένα άτομο και τραυματίζοντας αρκετά άλλα. Η νέα επίθεση δεν πέρασε ασχολίαστη από την κινεζική εκδοχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (μικρομπλόγκ), με ορισμένους χρήστες να επισημαίνουν ότι είναι πια καλό να αποφεύγει κανείς να περνά μπροστά από "συμβολικά φορτισμένους δημόσιους χώρους" και άλλους να παρατηρούν ότι ο "κρατικός αυταρχισμός δεν φέρνει τη σταθερότητα".
Και φυσικά δεν χρειάζεται να αναζητήσει κανείς κάποιο σκοτεινό σχέδιο αποσταθεροποίησης πίσω από τις επιθέσεις, αφού αρκετά περιστατικά, που συνήθως ξεπέφτουν στο διεθνές "αστυνομικό δελτίο", καταδεικνύουν ότι το ασφυκτικό πολιτικό πλαίσιο σε συνδυασμό με τα εκρηκτικά κοινωνικά προβλήματα σπρώχνουν όλο και περισσότερους σε πράξεις απελπισίας. Στις αρχές του χρόνου ο Ζι Ζονγκσίνγκ, που είχε μείνει ανάπηρος μετά την κακοποίησή του από αστυνομικούς, επιχείρησε να τιναχτεί στον αέρα μέσα στο αεροδρόμιο του Πεκίνου. Επέζησε και καταδικάστηκε σε έξι χρόνια φυλακή. Λίγους μήνες αργότερα, ο Κου Χουανγκιάνγκ, ένας οικοδόμος που τραυματίστηκε στη δουλειά του και απολύθηκε χωρίς να πάρει αποζημίωση, επιχείρησε να κάνει το ίδιο έξω από κυβερνητικό κτήριο στην επαρχία Σαντόνγκ.
Το 2008 ένας πολίτης που θέλησε να διαμαρτυρηθεί για την κατεδάφιση της κατοικίας του από τις αρχές έριξε το αυτοκίνητό του, το οποίο είχε φορτώσει προηγουμένως με φιάλες γκαζιού, πάνω σε κυβερνητικό κτήριο στην επαρχία Χουνάν προκαλώντας τον τραυματισμό 12 ατόμων. Την ίδια χρονιά ο 28χρονος Γιανγκ Ζια μαχαίρωσε έξι αστυνομικούς στη Σαγκάη για να εκδικηθεί τον ξυλοδαρμό που είχε υποστεί λίγες μέρες νωρίτερα. Η εκτέλεσή του προκάλεσε ένα πρωτοφανές κύμα διαμαρτυρίας στο Διαδίκτυο.
Η τρομοκρατία δεν αποτελεί επομένως κάτι καινούργιο για την Κίνα της "κοινωνικής αρμονίας". Το τελευταίο κύμα επιθέσεων μοιάζει, ωστόσο, να έχει ξεχωριστή σημασία καθώς εκδηλώνεται σε μια εξαιρετικά ευαίσθητη χρονική στιγμή για το κινεζικό Κ.Κ: την Τρίτη ολοκληρώνεται στο Πεκίνο η Τρίτη Ολομέλεια της 18ης Κεντρικής Επιτροπής που, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα εξαγγελίες της κινεζικής κυβέρνησης, θα ανοίξει τον δρόμο για οικονομικές μεταρρυθμίσεις "χωρίς προηγούμενο".
Η τρίτη ολομέλεια κάθε νέας Κεντρικής Επιτροπής συνοδεύεται παραδοσιακά από σημαντικές αποφάσεις. Ήταν στην τρίτη ολομέλεια του 1978 όπου ο Ντενγκ Σιάοπινγκ εξήγγειλε τις περίφημες μεταρρυθμίσεις που σταδιακά θα διαμόρφωναν τη σημερινή Κίνα. Ο διάδοχος του Ζιάνγκ Ζεμίν χρησιμοποίησε την τρίτη ολομέλεια του 1993 για να εξαγγείλει τη δραστική μείωση του δημόσιου τομέα και το άνοιγμα στις διεθνείς αγορές που λίγο αργότερα οδήγησαν στην ένταξη της χώρας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου.
Η τρίτη ολομέλεια πραγματοποιείται σχεδόν πάντοτε ένα χρόνο μετά την αλλαγή ηγεσίας προκειμένου η νέα κυβερνητική ομάδα να έχει εδραιώσει τη θέση της προτού προχωρήσει στη χάραξη της πολιτικής για την επόμενη δεκαετία. Η τρίτη ολομέλεια του νέου προέδρου Σι Τζινγκπίνγκ επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στο "Σχέδιο 383" -το τρίτο και πιθανώς μεγαλύτερο μεταρρυθμιστικό πακέτο των τελευταίων δεκαετιών- που φιλοδοξεί να μεταμορφώσει την κινεζική οικονομία μέχρι το 2020.
Η καταπολέμηση της διαφθοράς αποτελεί βασικό πυλώνα του σχεδίου σε μια προσπάθεια να υπάρξει η ευρύτερη δυνατή λαϊκή υποστήριξη. Κατά τα άλλα το σχέδιο προβλέπει μια σειρά μεταρρυθμίσεων που θα ζήλευε ακόμη και το ΔΝΤ: "Χαμηλότεροι φραγμοί στην αγορά ώστε να προσελκυστούν νέες επενδύσεις", "τόνωση της ανταγωνιστικότητας" και μαζικές εκποιήσεις εκτάσεων γης που μέχρι σήμερα βρίσκονταν υπό δημόσιο έλεγχο.
Η απελευθέρωση της αγοράς ακινητων τη δεκαετία του '90 ήταν ένας από τους βασικούς μοχλούς για την οικονομική ανάπτυξη των επόμενων ετών. Αφορούσε όμως μόνο τις αστικές περιοχές. Το "Σχέδιο 383" προβλέπει την επέκτασή του και στις τεράστιες αγροτικές εκτάσεις που μέχρι σήμερα είχαν εξαιρεθεί και παραμένουν υπό κρατικό ή κοινοτικό έλεγχο. Το πώς μπορεί να αντέξει η σημερινή Κίνα τη μαζική ερήμωση της υπαίθρου και την εισροή εκατομμυρίων νέων απόκληρων στις πόλεις είναι κάτι που απομένει να φανεί.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι διεθνείς αγορές τρίβουν ήδη τα χέρια τους. "Είναι ίσως το πιο φιλόδοξο πακέτο μεταρρυθμίσεων στην ιστορία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας" επικροτεί ο οικονομολόγος της Credit Suisse, Ντονγκ Τάο. Από κοντά και οι Financial Times, που υποστηρίζουν ότι η τρίτη ολομέλεια θα σηματοδοτήσει ότι "το κινεζικό πλοίο της εξουσίας στρίβει αργά αλλά σταθερά προς τη σωστή κατεύθυνση". Μέχρι τουλάχιστον την επόμενη έκρηξη.
