Συνέντευξη στον Αργύρη Παναγόπουλο
"Πρόσφυγες και μετανάστες δεν πρέπει να πνίγονται ή να πυροβολούνται. Πρέπει να έρχονται με νόμιμες διαδικασίες στην Ευρώπη, διαμέσου διακρατικών συμφωνιών. Πρέπει να σταματήσει η κακομεταχείριση των Σύρων προσφύγων και η υποκριτική στάση των μεσογειακών κυβερνήσεων που δεν θέλουν έναν διακανονισμό, γιατί θα τις υποχρεώσει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να αναγνωρίσουν τα δικαιώματα στους πρόσφυγες και τους μετανάστες", υπογραμμίζει στην "Αυγή" η Αναλίζ Μπαλντατσίνι, υπεύθυνη Ασύλου και Μεταναστών του κεντρικού γραφείου της Διεθνούς Αμνηστίας στις Βρυξέλλες. Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές της Ιταλίας ήταν υποψήφια με την Αριστερά Οικολογία Ελευθερία του Νίκι Βέντολα για την εκλογική περιφέρεια της Ευρώπης.
* Μετά την πρόσφατη τραγωδία στη Λαμπεντούζα, η κυβέρνηση Λέτα απάντησε με μια στρατιωτικοποίηση του ιταλικού θαλασσίου χώρου...
Θα πρέπει να ενθαρρύνουμε την ενίσχυση των ελέγχων στη θάλασσα για να αποτρέπονται τραγωδίες σαν αυτή που είδαμε στη Λαμπεντούζα και που δυστυχώς επαναλήφθηκε σε μικρότερες διαστάσεις λίγες ημέρες αργότερα. Πρέπει να υπάρξει μια συνεργασία για την προσφορά άμεσης βοήθειας στη θάλασσα, διαφορετικά θα έχουμε νέες εκατόμβες. Το πρόβλημα όμως είναι ποιες είναι οι συγκεκριμένες προτάσεις και τα μέτρα που λαμβάνονται, οι συμφωνίες ανάμεσα στα κράτη για να βοηθήσουν τα άτομα που έχουν ανάγκη. Ποιος μπορεί να πιστεύει ότι με τους ελέγχους στη θάλασσα θα σταματήσει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες;
Πρέπει να δούμε όλες τις διαδικασίες και από ποιες χώρες φεύγουν και σε ποιες χώρες καταλήγουν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα και όχι τις συνέπειές του. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο να βοηθήσουν τους ανθρώπους που βρίσκονται σε τεράστιες δυσκολίες στη μέση της θάλασσας. Το πρόβλημα είναι να δούμε εάν έχουν διάθεση να ανοίξουν τις διαδικασίες για να έρχονται αυτοί οι άνθρωποι νόμιμα με όλα τους τα χαρτιά στην Ιταλία ή στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
* Αυτές οι συμφωνίες δεν υπάρχουν και ως εκ τούτου ζούμε αυτή τη σκληρή καθημερινότητα... Φαίνεται ότι η μετανάστευση θα αντιμετωπιστεί με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, φρεγάτες και ελικόπτερα...
Για άλλη μια φορά προτείνουν λύσεις στις οποίες προέχει η «ασφάλεια». Θέλουν να αυξήσουν την ενίσχυση των ελέγχων των συνόρων χωρίς να τους ενδιαφέρουν τα άτομα, το παρόν και το μέλλον τους. Τα άτομα αυτά που έρχονται στην Ευρώπη έχουν πολλούς και διαφόρους λόγους και θα έπρεπε να τους ακούσουμε. Σήμερα βρισκόμαστε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να θέσουμε το πρόβλημα των προσφύγων από τη Συρία που βρίσκονται στην Αίγυπτο και προσπαθούν να φθάσουν στις ιταλικές ακτές. Οι μαρτυρίες που συγκέντρωσε η Διεθνής Αμνηστία δείχνουν ότι οι αιγυπτιακές δυνάμεις τους πυροβολούσαν, αυτούς και τις βάρκες τους, όταν προσπαθούσαν να φύγουν από την Αίγυπτο. Τις ίδιες μαρτυρίες ακούσαμε και από αυτούς που διασώθηκαν στη Λαμπεντούζα. Πολλοί κατήγγειλαν ότι οι Λίβυοι τους πυροβολούσαν... Αυτές οι πρακτικές πρέπει να τελειώσουν. Οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να λάβουν υπόψη τους αυτές τις καταγγελίες και να είναι πιο προσεκτικές όταν κλείνουν συμφωνίες με τρίτες χώρες. Πρέπει να σταματήσουν οι πρακτικές αυτού του είδους για να κλείσουν τα σύνορα.
* Φεύγουν από έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο. Στην Αίγυπτο και στη Λιβύη τους πυροβολούν. Εάν γλιτώσουν από τον πνιγμό φθάνουν στην Ιταλία ή την Ελλάδα και στην ουσία δεν μπορούν να πάρουν άσυλο...
Για τον λόγο αυτό πρέπει να πιέσουμε να αλλάξει η ευρωπαϊκή πολιτική. Δεν φθάνει μόνο να χρηματοδοτήσουν τις περιφέρειες που φθάνουν τα κύματα των προσφύγων και των μεταναστών, αυτή τη φορά κυρίως από τη Συρία. Η κατάσταση που υπάρχει στο Ιράκ, το Λίβανο και την Τουρκία εξαναγκάζει τους πρόσφυγες να τροφοδοτούν τις τάσεις φυγής με βάρκες στη Μεσόγειο. Πρέπει να διευκολύνουν τη νόμιμη άφιξη των μεταναστών στην Ευρώπη διαμέσου της δυνατότητας βίζας, τις βίζες για την οικογενειακή επανένωση των ανθρώπων, την κατάργηση των περιορισμών στις βίζες. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι τα άτομα αυτά θα φθάνουν με ασφαλή τρόπο στην Ευρώπη και όχι να προσπαθούν να φθάσουν θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους. Οι πρόσφυγες από τη Συρία εξαναγκάζονται να πάνε στην Αίγυπτο, όπου κακοποιούνται. Στο τέλος εξαναγκάζονται να περάσουν τη θάλασσα με έναν μεγάλο κίνδυνο: τον θάνατο.
* Δεν φθάνει η Frontex για να τους σώσει;
Υπάρχει μια έντονη συζήτηση για τη Frontex, την επάρκεια και τον ρόλο της. Όπως υπάρχει και το πρόβλημα της συνεργασίας ανάμεσα στις διάφορες χώρες για την αποτελεσματικότητα των ελέγχων για τη βοήθεια των προσφύγων και μεταναστών στη θάλασσα. Ορισμένες χώρες εμποδίζουν τη συνεργασία. Δεν μας προκαλεί έκπληξη ότι ανάμεσα στις χώρες που θέτουν τα εμπόδια είναι και αυτές της Μεσογείου. Οι ίδιες χώρες σε άλλες περιπτώσεις και καταστάσεις έχουν εντελώς διαφορετική θέση. Υπάρχει μεγάλη υποκρισία από πολλές χώρες.
* Γιατί οι χώρες της Μεσογείου θέτουν εμπόδια στη συνεργασία για τον έλεγχο και τη διάσωση προσφύγων και μεταναστών στη θάλασσα;
Δεν θέλουν κανονισμούς που θα θέτουν ξεκάθαρους κανόνες για το πώς γίνεται μια διάσωση, ποιος θα την κάνει, ποιος θα έχει την ευθύνη για τα άτομα που θα διασωθούν και ποια θα είναι τα δικαιώματα που θα έχουν αυτοί οι άνθρωποι. Για τον λόγο αυτό εμποδίζουν τις διαπραγματεύσεις αυτού του τύπου.
* Γιατί το κάνουν;
Γιατί οι κανονισμοί θα δεσμεύουν τις χώρες αυτές να εγγυηθούν περισσότερα δικαιώματα και να αναλάβουν την ευθύνη για αυτούς τους ανθρώπους. Είμαστε μάρτυρες μια μεγάλης υποκρισίας, το κόστος της οποίας πληρώνεται με ανθρώπινες ζωές. Η Διεθνής Αμνηστία θα συνεχίσει τους αγώνες της για τα δικαιώματα του ασύλου και των μεταναστών για να σταματήσουν οι τραγωδίες στη θάλασσα. Ο μόνος δρόμος είναι η αναγνώριση των δικαιωμάτων των προσφύγων και των μεταναστών.
