Η κακή μέρα από το πρωί φαίνεται: το πρώτο αποτέλεσμα της Παρασκευής έδινε στον Νάιτζελ Φάρατζ το πρώτο του δημοτικό συμβούλιο. Όσο άνοιγαν οι κάλπες, τόσο τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών της Πέμπτης στη Βρετανία αναδείκνυαν όχι μόνο μια -προαναγγελθείσα- ιστορικών διαστάσεων αποσάθρωση του παραδοσιακού δικομματισμού, και μάλιστα με ωφελημένη την Ακροδεξιά, αλλά και μια βαθύτερη αποσύνθεση της ίδιας της βρετανικής πολιτικής συνοχής.
Η εντυπωσιακή άνοδος του Reform UK του Φάρατζ -που αναδεικνύεται πρώτο κόμμα- δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία καθώς φαίνεται πως δεν είναι μόνον το κόμμα του Brexit αλλά αντλεί δύναμη από την αγγλική περιφέρεια εκφράζοντας έναν έντονο αγγλικό εθνικισμό, διεισδύει σε πρώην εργατικές περιοχές, σε μικρομεσαία στρώματα και σε νεότερους ψηφοφόρους που θεωρούν ότι το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα αδυνατεί να εκφράσει τις ανησυχίες τους. Έτσι, το εκλογικό αποτέλεσμα αποτυπώνει μια διπλή φυγόκεντρη τάση: από τη μία, την εθνικιστική, αντιμεταναστευτική ριζοσπαστικοποίηση της Αγγλίας και παράλληλα τη διατήρηση ισχυρών αυτονομιστικών ρευμάτων στη Σκωτία και στην Ουαλία. Η βαθύτερη πολιτική κρίση της μεταπολεμικής Βρετανίας βγήκε στην επιφάνεια, αμφισβητώντας πλέον την ίδια την ισορροπία πάνω στην οποία οικοδομήθηκε το σύγχρονο Ηνωμένο Βασίλειο.
Αυτονομιστές σε Ουαλία και Σκωτία
Στα δύο τρίτα των αποτελεσμάτων (που είχαν βγει όταν η ΑΥΓΗ της Κυριακής πήγαινε στο τυπογραφείο, βράδυ Παρασκευής), στη Σκωτία το Scottish National Party (SNP) παρέμεινε κυρίαρχη δύναμη, γεγονός που δείχνει ότι το αίτημα για μεγαλύτερη αυτονομία -ή ακόμη και ανεξαρτησία- δεν έχει υποχωρήσει - αντίθετα, αυξάνει η αποστασιοποίηση από το πολιτικό κέντρο του Λονδίνου. Τόσο οι Συντηρητικοί όσο και οι Εργατικοί είχαν το ένα δέκατο των δυνάμεων του SNP. Στην Ουαλία, πάλι, το εθνικιστικό Plaid Cymru -το οποίο επιχείρησε να συνδέσει κοινωνικά ζητήματα, ακρίβεια, δημόσιες υπηρεσίες, περιφερειακές ανισότητες, με το αίτημα μεγαλύτερης ουαλικής αυτονομίας- ενίσχυσε τη θέση του σε αρκετές περιοχές, αξιοποιώντας τόσο τη μεγάλη φθορά των Εργατικών, όσο και τα πολύ χαμηλά ποσοστά των Συντηρητικών κι έτσι, με τα οριστικά αποτελέσματα, αναδεικνύεται πρώτο (43 έδρες, 6 λιγότερες από την απόλυτη πλειοψηφία), σε μικρή απόσταση όμως από το κόμμα του Φάρατζ (34 έδρες). Οι Εργατικοί πήραν 9 και οι Συντηρητικοί 7 έδρες.
Στάρμερ: Δεν παραιτούμαι
Το Reform UK κατέγραψε εντυπωσιακά ποσοστά σε πολλές περιφέρειες της Αγγλίας, ξεπερνώντας το 30% σε αρκετές περιοχές και κατακτώντας δημαρχίες, δημοτικά συμβούλια και έδρες που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν απρόσιτες για μια δύναμη εκτός ιστορικού δικομματισμού. Μάλιστα, σε ορισμένες εργατικές περιοχές του Βορρά άγγιξε ακόμη και το 35%-40%. Αντίθετα, οι Συντηρητικοί και οι Εργατικοί κατέρρευσαν χάνοντας εκατοντάδες δημοτικούς συμβούλους και σημαντικά τοπικά προπύργια την ώρα που οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες ανέβαιναν στη δεύτερη θέση, δείχνοντας πως ο ιστορικός βρετανικός δικομματισμός δεν μπορεί πλέον να θεωρείται δεδομένος.
Σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, να σημειωθεί πως ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ απέκλεισε κάθε ενδεχόμενο παραίτησης, δηλώνοντας ότι το αποτέλεσμα συνιστά «προειδοποίηση» αλλά όχι απόρριψη της κυβερνητικής πορείας. Το πιο ανησυχητικό στοιχείο παραμένει η άνοδος της Ακροδεξιάς σε ακόμα μία χώρα μετά τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία.
