Η επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο την επόμενη εβδομάδα υποτίθεται ότι θα ήταν μια στιγμή θριάμβου. Μια επίδειξη ισχύος μετά από μήνες πολέμου στο Ιράν, με τον Αμερικανό Πρόεδρο να φτάνει στην Κίνα ως ο ηγέτης που «έλυσε» τη μεγαλύτερη διεθνή κρίση της θητείας του και τώρα μπορούσε να στρέψει όλο το βάρος της Ουάσιγκτον απέναντι στον πραγματικό αντίπαλο: το Πεκίνο. Αντί γι’ αυτό, ο Τραμπ θα ταξιδέψει την επόμενη εβδομάδα στην Κίνα κουβαλώντας ακριβώς το αντίθετο φορτίο. Μια εύθραυστη εκεχειρία που μπορεί να καταρρεύσει ανά πάσα στιγμή, μια αμερικανική στρατηγική που μοιάζει να αλλάζει κάθε 24 ώρες και έναν πόλεμο που όχι μόνο δεν κατέληξε σε γρήγορη νίκη αλλά έφερε στο επίκεντρο τη συζήτηση για τα όρια της αμερικανικής ισχύος.
Το γεγονός ότι η σύνοδος είχε ήδη αναβληθεί μία φορά αποτυπώνει ακριβώς αυτό το πρόβλημα. Η αρχική επίσκεψη του Μαρτίου μετατέθηκε, επειδή ο Λευκός Οίκος δεν ήθελε ο πόλεμος με το Ιράν να επισκιάσει τις συνομιλίες με τον Σι Τζινπίνγκ. Δύο μήνες αργότερα, όχι μόνο δεν έχει λυθεί το πρόβλημα αλλά η κρίση έχει εισβάλει στο ίδιο το κέντρο της αμερικανοκινεζικής ατζέντας. Όταν προγραμμάτιζε την επίσκεψη, ο Τραμπ ήλπιζε ότι θα εξανάγκαζε μια πιεσμένη Κίνα να καταλήξει σε μια σειρά εμπορικές συμφωνίες που θα μπορούσε να παρουσιάσει ως προσωπική του επιτυχία, ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου. Οι συνομιλίες έρχονται όμως σε μια στιγμή κατά την οποία η εικόνα της αμερικανικής υπεροχής έχει αρχίσει να ραγίζει για τα καλά. Γιατί στην Κίνα, ο πόλεμος με το Ιράν δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως περιφερειακή κρίση. Αντιμετωπίζεται ως εργαστήριο που αποκάλυψε τις αδυναμίες της αμερικανικής πολεμικής μηχανής. Κινέζοι αναλυτές και στρατιωτικοί αξιωματούχοι μιλούν πλέον ανοιχτά για μια Ουάσιγκτον που «εξαντλεί» τα αποθέματα πυραύλων της και δυσκολεύεται να αναπληρώσει το οπλοστάσιό της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο υψηλής έντασης. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του αμερικανικού Πενταγώνου και πηγές στο Κογκρέσο, οι ΗΠΑ έχουν ήδη καταναλώσει περίπου το μισό απόθεμα πυραύλων stealth μεγάλου βεληνεκούς και έχουν εκτοξεύσει αριθμό πυραύλων Tomahawk σχεδόν δεκαπλάσιο από την ετήσια παραγωγή τους.
Η κινεζική συζήτηση γύρω από την Ταϊβάν έχει αρχίσει ήδη να επηρεάζεται από αυτή την εικόνα. Εθνικιστές σχολιαστές και πρώην αξιωματικοί του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού υποστηρίζουν πλέον ότι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δυσκολεύτηκαν να επιβάλουν τη θέλησή τους στο Ιράν, θα αντιμετώπιζαν ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα σε μια πιθανή σύγκρουση με την Κίνα για την Ταϊβάν. Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η στάση των κινεζικών κρατικών μέσων ενημέρωσης. Η δημόσια συζήτηση στην Κίνα είναι γεμάτη αναφορές στη «φθορά» της αμερικανικής ισχύος. Το περιοδικό του Κομμουνιστικού Κόμματος Qiushi έγραψε ότι ο πόλεμος «υπερεξάντλησε τους στρατηγικούς πόρους των ΗΠΑ», ενώ η αγγλόφωνη Global Times χαρακτήρισε την Αμερική «γίγαντα που κουτσαίνει». Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι η κρίση στο Ιράν έχει μετατρέψει την Κίνα σε αναγκαίο συνομιλητή για την Ουάσιγκτον. Η επίσκεψη του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί στο Πεκίνο λίγες ημέρες πριν από τη σύνοδο Τραμπ-Σι υπογράμμισε ακριβώς αυτό το σημείο. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αραγτσί ενημέρωσε τον κορυφαίο Κινέζο διπλωμάτη Ουάνγκ Γι για τις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ και για τις «κόκκινες γραμμές» της Τεχεράνης.
Ο Μάρκο Ρούμπιο έφτασε στο σημείο να ζητήσει δημόσια από το Πεκίνο να χρησιμοποιήσει την επιρροή του για να πιέσει το Ιράν στο θέμα του Ορμούζ. Με άλλα λόγια, την ώρα που η Ουάσιγκτον προσπαθεί να εμφανίσει την Κίνα ως βασικό γεωπολιτικό αντίπαλο, αναγκάζεται ταυτόχρονα να της ζητά βοήθεια για να διαχειριστεί τη μεγαλύτερη κρίση της εξωτερικής της πολιτικής. Αυτό είναι το φορτίο που θα κουβαλά ο Τραμπ φτάνοντας στο Πεκίνο. Αντί να διαπραγματευτεί από θέση ισχύος, όπως περίμενε, θα αντιμετωπίσει έναν συνομιλητή που βλέπει πλέον μια Αμερική στρατιωτικά καταπονημένη, διπλωματικά πιεσμένη και φανερά εξαρτημένη από τη συνεργασία του αντιπάλου που προσπαθεί να περιορίσει.
