Λίγα λόγια ακόμα για την Γαλλία.
Πρώτα από όλα: όταν έχει βγει κόσμος στους δρόμους και τα σπάει, δεν είναι σωστό να λέμε ότι τα σπάει γιατί αντιδρά στο πρόγραμμα λιτότητας που ετοιμάζει η κυβέρνηση.
Διότι έτσι ο κόσμος που τα σπάει ακούγεται γελοίος και χωρίς αίσθημα ευθύνης απέναντι στην σοβαρή οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Γαλλία.
Το σωστό είναι να λέμε ότι ο κόσμος τα σπάει γιατί αντιδρά στο ότι του ετοιμάζουν πρόγραμμα λιτότητας 44 δισ. και παράλληλα, νέα εξοπλιστικά προγράμματα 32 δισ.
Η κυβέρνηση. Με το 21,28% στις προηγούμενες εκλογές. Και την τρίτη θέση.
Και το 14,6% στις ευρωεκλογές.
Τώρα ποιος ακούγεται γελοίος και χωρίς αίσθημα ευθύνης;
Πάμε τώρα στα πιο σημαντικά. Ο τύπος τον οποίο όρισε πρωθυπουργό ο Μακρόν, ονομάζεται Σεμπαστιάν Λεκορνί και είναι υπουργός Εθνικής Άμυνας από το 2022.
Όπως επεσήμανε στο twitter η Μαρία Δεναξά, το 20024 ο Λεκορνί – όντας ήδη υπουργός Άμυνας – εξέδωσε ένα βιβλίο, με τον δυσοίωνο τίτλο «Προς τον Πόλεμο;».
Με εξώφυλλο τον ίδιο, να μιλάει σε έναν στρατιωτικό. Μάλιστα.
Τι λέει λοιπόν ο τύπος στο βιβλίο του:
Ότι η τρέχουσα εποχή είναι μια βαθιά στρατηγική ρήξη, που σηματοδοτεί το τέλος της Ειρήνης, μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.
Ότι η Γαλλία αντιμετωπίζει αναδυόμενες απειλές. Τρομοκρατία, πολλαπλασιασμό των πυρηνικών όπλων, κρατικές αντιπαλότητες, στρατιωτικοποίηση του διαστήματος, αμφισβητούμενες θαλάσσιες διαδρομές και τέτοια.
Ότι το πυρηνικό οπλοστάσιο της χώρας είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της στρατηγικής της ανεξαρτησίας – βέβαια ως αποτρεπτικό μέσον, αλλά και ως έσχατη λύση.
Ότι τα υπερπόντια γαλλικά εδάφη – Γουαδελούπη, Γαλλική Γουιάνα, Μαρτινίκα, Νέα Καληδονία κλπ – αντιμετωπίζουν προκλήσεις ασφαλείας και γι αυτό χρειάζονται 13 δισ. για πλοία που θα περιπολούν στην Πολυνησία και αεροσκάφη που θα ιπερίπτανται.
Ότι πρέπει να καταπολεμηθεί η γραφειοκρατική αδράνεια, η υπερβολική αποκέντρωση στην λήψη των αποφάσεων και οι περιορισμοί στην χρηματοδότηση, προκειμένου να εκσυγχρονιστούν οι αμυντικές βιομηχανίες και οι στρατιωτικές δομές. Καλό.
Και να αυξηθούν και οι εξαγωγές όπλων. Ακόμα καλύτερο.
Ότι η γαλλική κοινωνία πρέπει να προετοιμαστεί για τις θυσίες που απαιτούνται και να γίνει η άμυνα κεντρικό θέμα στην ζωή των πολιτών.
Ανακεφαλαιώνουμε λοιπόν. Ο τύπος έγινε υπουργός Αμύνης, του άρεσε και αποφάσισε να πάρει επάνω του την στροφή της Γαλλίας προς τον πόλεμο.
Με το επιχείρημα ότι η Γαλλία απειλείται από την Ρωσία. Γιατί περί αυτού πρόκειται.
Σίγουρα όχι στην Γουαδελούπη, η οποία κείται μακράν, αλλά στην Ευρώπη, οπωσδήποτε.
Και γι' αυτό η Γαλλία, η οποία είναι στο χείλος της οικονομικής καταστροφής, πρέπει να κάνει μια γενναία στροφή στην αμυντική βιομηχανία.
Συμπεριλαμβανομένων και των πυρηνικών της. Μην το ξεχνάμε αυτό.
Αλλά να αναπτύξει και τις εξαγωγές όπλων.
Που δεν έχουν σχέση με την ασφάλειά της, αλλά δεν πειράζει. Την κεντρική ιδέα την πιάνετε.
Για να γίνουν αυτά όμως, πρέπει να αρθεί στο ύψος των απαιτήσεων η ηλίθια γαλλική κοινωνία.
Η οποία έχει καλομάθει στις κοινωνικές παροχές και ενδιαφέρεται μόνο για την καλοπέρασή της.
Τα διαβάζει κανείς όλα αυτά και νομίζει ότι η Γαλλία βρίσκεται στο 1939.
Και ότι από στιγμή σε στιγμή περιμένει ξένη εισβολή.
(Όχι ότι κατάφερε τίποτα σοβαρό το 1939, αλλά λέμε τώρα..)
Τι έχουμε λοιπόν εδώ; Έχουμε κάτι χρεωκοπημένους, οι οποίοι έχουν βαλθεί να κάνουν πόλεμο για να βγάλουν την οικονομία τους από την ύφεση.
Χωρίς να πείθουν για τα προβλήματα ασφαλείας που αντιμετωπίζουν.
Και χωρίς να έχουν την πολιτική νομιμοποίηση.
Πώς χρεωκόπησε η Γαλλία; Ενδεικτικό είναι το δημοσίευμα των New York Times, που αναδημοσιεύτηκε πρόσφατα στην Καθημερινή.
Βασικά, η κατάργηση του φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας και οι φοροαπαλλαγές στους πλούσιους, προκάλεσαν μείωση εσόδων κατά 50 δισ. τον χρόνο.
Αλλά ναι, οι συντάξεις είναι ψηλές, τα επιδόματα πλούσια, οι δαπάνες για την υγεία υπερβολικά μεγάλες κλπ κλπ κλπ. Σοβαρά τώρα;
Η Γαλλία χρεωκοπεί επειδή έκανε τους πλούσιους πλουσιότερους. Όχι εμείς. Οι New York Times.
Και τώρα λέει, δεν κόβουμε από τους φτωχούς να τα ρίξουμε όλα στην πολεμική βιομηχανία να ρεφάρουμε;
Και αν γίνει και πόλεμος, ακόμα καλύτερα. Να καταναλώσουμε και το προϊόν, να φτιάξουμε καινούριο.
Και αναρωτιέστε γιατί έχει βγει ο κόσμος στο δρόμο και τα σπάει;
Νομίζει η Ευρώπη ότι θα καταργήσει το κοινωνικό κράτος και την δημοκρατία και θα πάει σε εξοπλισμούς 800 δισ. χωρίς να κουνηθεί φύλλο;
Καλά κρασιά.
