Ανταπόκριση από τη Βόννη
Αν κάτι φαίνεται να έχει μάθει από τον Εμανουέλ Μακρόν ο Φρίντριχ Μερτς, αυτό είναι η τηλεσκηνοθεσία. Απρόβλεπτες εμφανίσεις, βαρυσήμαντες δηλώσεις, το σακάκι στον ώμο αν χρειαστεί, εικόνα ενός διαρκώς πολυάσχολου και πολυπράγμονα πολιτικού που τρέχει όλο το 24ωρο να λύσει προβλήματα. Ο Γερμανός καγκελάριος δείχνει προς το παρόν να μην ανησυχεί για την αναποτελεσματικότητα αυτής της συνταγής, την οποία αποκαλύπτουν τα διαρκή αδιέξοδα του Μακρόν.
Αντιθέτως, και οι δύο απόλαυσαν την περασμένη Πέμπτη την ασυνήθιστη «τιμή» του Γάλλου προς τον Γερμανό να τον καλέσει στη θερινή του κατοικία στο Φρούριο της Κυανής Ακτής, κάτι που μόνο ο Χέλμουτ Κολ και η Άνγκελα Μέρκελ είχαν ζήσει ως τώρα. Ο λόγος της ξαφνικής αυτής συνάντησης, μάλλον προφανής. Παρά τις διεθνείς πρωτοβουλίες και τα συνεχή ταξίδια και των δύο, με τελευταίο παράδειγμα την κοινή σκηνική εμφάνιση την περασμένη Τετάρτη στη Μολδαβία, τα πράγματα «μέσα δεν πάνε καλά».
Στη Γερμανία η Ακροδεξιά έχει περάσει μπροστά στις μετρήσεις και η κοινωνία είναι σε αναβρασμό από τις συνεχείς προειδοποιήσεις Μερτς και υπουργών για τις ριζικές περικοπές που είναι πλέον στον δρόμο.
Υπάρχουν όμως και χειρότερα. Στη Γαλλία, εκεί που ο πρωθυπουργός Μπαϊρού αποφάσισε να κάνει μόνος του το βήμα προς την πολιτική αυτοκτονία πριν τον τελειώσουν πολιτικά οι αντίπαλοί του. Ανακοίνωσε ότι θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης για την κυβέρνησή του (μειοψηφίας) στις 8 Σεπτεμβρίου, ενώ γνωρίζει ότι όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ακόμα και οι μετριοπαθείς Σοσιαλδημοκράτες, δεν θα του τη δώσουν. Για τις 10 Σεπτεμβρίου ήταν, έτσι κι αλλιώς, προγραμματισμένες πανεθνικές κινητοποιήσεις και μπλόκα ως αντίδραση στα σχέδιά του για περικοπές ύψους 44 δισεκατομμυρίων στον επόμενο προϋπολογισμό.
Ετοιμάζονται για τα χειρότερα
Ολη η Ευρώπη ετοιμάζεται για το σοκ από την τέταρτη παραίτηση πρωθυπουργού από τον Ιούνιο του 2024, όταν ο Μακρόν είχε τη φαεινή ιδέα να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση θυμωμένος από την πανωλεθρία του στις ευρωεκλογές. Από τότε «καταναλώθηκαν» τρεις πρωθυπουργοί, η Ελιζαμπέτ Μπορν, ο Γκαμπριέλ Ατάλ και ο Μισέλ Μπαρνιέ, και όπως όλα δείχνουν τώρα παίρνει σειρά ο Μπαϊρού. Ακόμα και δεξιοί αρθρογράφοι στη Γερμανία τον κατηγόρησαν ότι αποδείχτηκε μάλλον ανίκανος να πετύχει συμβιβασμούς. Η εμμονή με τον νεοφιλελευθερισμό και τη λιτότητα είναι για κάποιους ανίατη ασθένεια, και ο Μπαϊρού έδειξε ότι ανήκει σ’ αυτή την κατηγορία.
Μια ατυχής συγκυρία για την Ευρώπη
Ο Μπαϊρού συνεχίζει να κάνει συγκρίσεις με την Ελλάδα της χρεοκοπίας του 2010, τα επιτόκια των κρατικών ομολόγων διαρκώς σκαρφαλώνουν, τα σενάρια δίνουν και παίρνουν, αλλά κανένα από αυτά δεν φαίνεται να έχει happy end για τον Πρόεδρο Μακρόν. Ουσιαστικά, αυτή η ήττα είναι δική του. Ο ίδιος φέρεται τώρα να μελετά αυτά τα σενάρια αποκλείοντας μόνο το εξής ένα: εκείνο της δικής του παραίτησης. Θα πάει σε νέες εκλογές ελπίζοντας σε αλλαγή των συσχετισμών; Θα ορίσει κάποιον άλλον, πιο διαλλακτικό πρωθυπουργό; Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν φαίνεται να πείθει προς το παρόν τη γαλλική κοινή γνώμη σαν μια πιθανή «έξοδος διαφυγής».
Ο προβληματισμός για τις εξελίξεις ξεπερνά βεβαίως κατά πολύ τα γαλλικά σύνορα. Σε μια στιγμή που η «συμμαχία των προθύμων» προσπαθούσε να δώσει μια εικόνα ξυπνήματος της Ευρώπης από τον λήθαργο, έστω με επικοινωνιακές και κενές περιεχομένου πρωτοβουλίες, ο Μακρόν εμφανίζεται τελειωμένος εσωπολιτικά. Ο Μερτς, με τον οποίο λόγω κοινού παρελθόντος και νεοφιλελεύθερων απόψεων λέγεται ότι έχουν πράγματι καλή σχέση, μάλλον δεν θα είχε και πολλές συμβουλές να του δώσει. Ίσως μάλιστα ο καγκελάριος να σκέφτεται ότι μια παραπαίουσα Γαλλία ενισχύει το δικό του «όραμα» να αναδειχθεί ο ίδιος σε ηγετική φυσιογνωμία της Ευρώπης. Τα όνειρα πάντα ήταν δωρεάν…
