Ανταπόκριση από τη Βόννη
Με τον σοσιαλδημοκράτη καγκελάριο Όλαφ Σολτς να τα πηγαίνει καλύτερα από ότι περίμεναν οι περισσότεροι και τον Χριστανοδημοκράτη αντίπαλό του Φρίντριχ Μερτς να προσπαθεί να αποτινάξει την στάμπα του «ανθρωποδιώκτη» χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, ολοκληρώθηκε την Κυριακή το βράδυ το debate των δύο βασικών υποψηφίων για την καγκελαρία της Γερμανίας, ακριβώς δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές. Ο Σολτς χαρακτηρίστηκε από τους τηλεθεατές της συζήτησης «πιο συμπαθητικός και πιο αξιόπιστος».
Κυρίαρχο το μεταναστευτικό
Αν και η συζήτηση είχε κάποια σημεία έντασης, η ουσία είναι ότι με βάση τις δημοσκοπήσεις τα δύο κόμματα θα αναγκαστούν πιθανότατα να συνομιλήσουν μετεκλογικά για να σχηματίσουν κυβέρνηση, αν οι Χριστιανοδημοκράτες τηρήσουν την υπόσχεσή τους να μην «απλώσουν το χέρι» στην ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD). Πάντως το ακροδεξιό κόμμα, που παραμένει δεύτερο σε όλες τις δημοσκοπήσεις μπορεί άνετα να ισχυριστεί ότι ήταν νικητής της τηλεμαχίας, χωρίς να συμμετέχει καν σε αυτή.
Σκληρή στάση για το άσυλο
Αυτό, γιατί το πρώτο μισάωρο της αντιπαράθεσης αφορούσε το μεταναστευτικό, με τους δύο αντιπάλους να προσπαθούν να πείσουν, για το ποιος έχει την καλύτερη συνταγή για να προφυλάξει τα σύνορα και να περιορίσει τον αριθμό των αιτούντων άσυλο στη χώρα. Ο Σολτς υποστήριξε ότι η μείωση στις αφίξεις προσφύγων είναι επίτευγμα της δικής του πολιτικής και η τάση αυτή θα διατηρηθεί και τα επόμενα χρόνια. Ο Μερτς επέμεινε στις απελάσεις-εξπρές στα σύνορα, έστω και αν αυτό είναι μάλλον ασύμβατο με το ευρωπαϊκό Δίκαιο. Αλλά αυτή είναι μια θέση της AfD, με την οποία οι Χριστιανοδημοκράτες συνεργάστηκαν πριν από δέκα ημέρες στη Βουλή για να περάσουν το δικό τους σκληρό πακέτο για το άσυλο.
Ασάφεια για την οικονομία
Είναι πλέον σαφές ότι η ακροδεξιά έχει θέσει την ατζέντα του πολιτικού διαλόγου στη χώρα. Η πολιτική της επόμενης κυβέρνησης στο Βερολίνο θα είναι πολύ πιο σκληρή, πολύ πιο επηρεασμένη από την προπαγάνδα της ακροδεξιά. Εκτός από φρουρός των συνόρων η AfD εμφανίζεται και ως προστάτιδα των φτωχών, αλλά και μικρομεσαίων, που έχουν πληγεί από την ενεργειακή κρίση και τον πληθωρισμό. Η συνεχόμενη ύφεση, που βιώνει η οικονομία της χώρας ήταν συνεπώς το δεύτερο μεγάλο θέμα συζήτησης, χωρίς πάντως κανείς από τους δύο να πείσει ότι έχει κάποιες άμεσες λύσεις. Ο Μερτς κινήθηκε στο γνωστό νεοφιλελεύθερο μοτίβο, για περικοπές σε περιττά έξοδα του Δημοσίου και φοροαπαλλαγές για τις επιχειρήσεις προκειμένου να έρθει η «ανάπτυξη», που θα τους ευνοήσει όλους.
Η εμμονή με το φρένο χρέους
Ο Σολτς ήταν τουλάχιστον πιο ειλικρινής, αφού επέμεινε ότι για να συνεχιστεί η αναβάθμιση της αμυντικής ικανότητας της χώρας και η βοήθεια προς την Ουκρανία, θα χρειαστεί να υπάρξει μια αναθεώρηση της δογματικής εμμονής στο «φρένο χρέους». Σε διαφορετική περίπτωση τα περίπου 30 δισεκατομμύρια που θα απαιτηθούν θα πρέπει να βρεθούν από αλλού δηλαδή από περικοπές στο κοινωνικό κράτος, κάτι που απέρριψε κατηγορηματικά.
Το θέμα αυτό, η αποκόλληση δηλαδή από την εμμονική τήρηση του δόγματος των μηδενικών ελλειμάτων θα είναι πιθανότατα και ένα μεγάλο αγκάθι στις διαπραγματεύσεις που θα χρειαστεί να κάνουν μετά τις εκλογές οι δύο αντίπαλοι. Το αν θα βρεθούν αντιμέτωποι με μια τέτοια κατάσταση που θα απαιτήσει αμοιβαίους συμβιβασμούς θα το γνωρίζουμε το βράδυ της 23ης Φεβρουαρίου.
