Η χρονική σύμπτωση λέει πολλά. Την περασμένη Κυριακή στην Ισπανία η ακτοφυλακή ανακοίνωνε ότι βρέθηκαν νεκρά σε μια βάρκα στα ανοιχτά της χώρας τρία άτομα που είχαν απελαθεί, ενώ στη Γαλλία η δεξιά κυβέρνηση Μπαρνιέ εξήγγελλε έναν νέο νόμο για τη μετανάστευση για τις αρχές του 2025. Παρότι έχει περάσει μόλις ένας χρόνος από τον τελευταίο που η Αριστερά είχε καταδικάσει ως «αντιδραστικό και ωμό» καθώς ικανοποιούσε ήδη τα αιτήματα της Μαρίν Λεπέν, προκαλώντας μάλιστα τότε την παραίτηση του υπουργού Υγείας Ορελιέν Ρουσό (σημερινού βουλευτή με το Σοσιαλιστικό Κόμμα στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο).
Ετσι η πρόσφατη ανακοίνωση της εκπροσώπου της κυβέρνησης Μοντ Μπρεζόν δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία. Κάθε άλλο. Οι προσεκτικοί πολιτικοί αναλυτές είχαν παρατηρήσει ότι μετά την ομιλία του νέου πρωθυπουργού Μισέλ Μπαρνιέ στη Βουλή για τις γενικές πολιτικές κατευθύνσεις της κυβέρνησής του η Λεπέν είχε σπεύσει να ζητήσει να μπει στην κυβερνητική ατζέντα νέος νόμος για τη μετανάστευση. Η κρίσιμη αποστροφή της Λεπέν στη Βουλή είχε να κάνει με τη «δεύτερη κόκκινη γραμμή» του ακροδεξιού κόμματος, που επέκρινε την κυβέρνηση για έλλειψη «φιλοδοξίας για το Μεταναστευτικό, με όρους ασφάλειας και ποινικούς, που περιμένουν εκατομμύρια Γάλλοι». «Σας ζητάμε έναν περιοριστικό νόμο για τη μετανάστευση που θα υιοθετεί κατ’ ελάχιστον τις διατάξεις που απέρριψε το Συνταγματικό Συμβούλιο». Σαφές το αίτημα. Το οποίο έσπευσε να ικανοποιήσει η κυβέρνηση Μπαρνιέ-Μακρόν για να μείνει στην εξουσία με τις ψήφους της Ακροδεξιάς.
«Θα υπάρξει ανάγκη για έναν νέο νόμο» κυρίως για να επιτραπεί «η παράταση της διοικητικής κράτησης των λαθρομεταναστών που κρίνονται επικίνδυνοι» εξήγησε η κυβερνητική εκπρόσωπος την Κυριακή. Εξετάζεται έτσι το ενδεχόμενο να πάει το ανώτατο όριο διοικητικής κράτησης από τις 90 στις... 210 ημέρες, κάτι που σήμερα ισχύει μόνο για τρομοκρατικές ενέργειες. Η ίδια δεν απέκλεισε και άλλες διατάξεις, τονίζοντας ότι δεν πρέπει να υπάρχει «κανένα ταμπού σε θέματα προστασίας των Γάλλων» και πως η κυβέρνηση θα συζητήσει με «όλες τις κοινοβουλευτικές ομάδες» και «δεν θα ζητήσει τη στήριξη του Εθνικού Συναγερμού». Λογικό. Γιατί αυτή είναι δεδομένη καθώς πρόκειται για ένα δώρο προς την Ακροδεξιά.
«Χωρίς εμάς δεν γίνεται τίποτε στο Κοινοβούλιο»...
Την άμεση κυβερνητική ανταπόκριση με τη σχετική ανακοίνωση σχολίασε αιχμηρά ο πρόεδρος του Εθνικού Συναγερμού Ζορντάν Μπαρντελά, παρατηρώντας πως αυτή δείχνει ότι «πλέον τίποτε δεν μπορεί να γίνει χωρίς εμάς στο Κοινοβούλιο». Ο Μπαρντελά εξέφρασε τη «μεγάλη ικανοποίησή του βλέποντας όλους αυτούς που στάθηκαν απέναντί μας στις εκλογές να έρχονται τώρα να υιοθετούν μέτρα ή προτάσεις που εμείς καταθέσαμε στη διάρκεια των προεκλογικών εκστρατειών». Ο ίδιος, πάντως, απέκλεισε «οποιαδήποτε συμφωνία» με την κυβέρνηση για το Μεταναστευτικό με αντάλλαγμα την υπερψήφιση του προϋπολογισμού.
Στο στρατόπεδο του Μακρόν η εξαγγελία του νέου νόμου για το Μεταναστευτικό ανέδειξε για άλλη μια φορά τις εσωτερικές του διαιρέσεις. Για παράδειγμα, ο μέχρι πρότινος υπουργός Εσωτερικών, γνωστός για τις περί «νόμου και τάξης» απόψεις του Ζεράλντ Νταρμανέν εμφανίστηκε θετικός σε έναν νέο νόμο. Ενώ ο τέως πρωθυπουργός Γκαμπριέλ Ατάλ εξέφρασε τις αμφιβολίες του για αυτή την προοπτική.
Στην αντίπερα όχθη η αντίδραση της Αριστεράς στην εξαγγελία αυτή ήταν άμεση. «Έχουμε μια κυβέρνηση που μας ξαναπουλά έναν μεταναστευτικό νόμο ως εχέγγυο προς την Ακροδεξιά, όλα συνδέονται» παρατήρησε ο πρώτος γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ολιβιέ Φορ, ενώ η επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Πρασίνων Σιριέλ Σατλέν πρόσθεσε ότι αυτή η νομοθετική συσσώρευση δεν λύνει τίποτε.
Ενας νόμος κάθε 16 μήνες επί 44 χρόνια!
Από την πλευρά του, ο επικεφαλής της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής, στέλεχος της Ανυπότακτης Γαλλίας Ερίκ Κοκερέλ στηλίτευσε την υιοθέτηση από τον μακρονισμό των ιδεών της Ακροδεξιάς. «Δεν είμαι καν σίγουρος ότι οι μακρονιστές που φαντάζονται τον πολλοστό νόμο για τη μετανάστευση “χωρίς ταμπού”, δηλαδή ρατσιστικό, δημαγωγικό, επικίνδυνο για το Κράτος Δικαίου, με την ελπίδα ότι ο Εθνικός Συναγερμός δεν θα καταψηφίσει τον προϋπολογισμό τους, έχουν την παραμικρή αίσθηση ντροπής. Ενσαρκώνουν την ακροδεξιοποίηση από τα πάνω. Και μάλιστα είναι οι ίδιοι που ήθελαν να αποκλείσουν την Ανυπότακτη Γαλλία από το δημοκρατικό τόξο!».
Εντονες ήταν και οι αντιδράσεις των κινημάτων και των οργανώσεων που στηλίτευσαν την προοπτική ενός νόμου που «η συζήτησή του θα γεμίσει τον διάλογο στα ΜΜΕ με λόγους μίσους, συζητήσεις για λάθος λύσεις, παρακάμπτοντας τα θέματα υποδοχής, έλλειψης χώρων επείγουσας φιλοξενίας και νόμιμων και ασφαλών διαύλων».
Αν τελικά ψηφιστεί ο νέος νόμος, θα προστεθεί στους... 32 προηγούμενους που υιοθετήθηκαν από το 1980, σύμφωνα με το Μουσείο της Ιστορίας της Μετανάστευσης. Κάτι που σημαίνει ότι ψηφίζεται ένας νόμος για τη μετανάστευση κάθε 16 μήνες εδώ και 44 χρόνια...
