Άμαχοι φαίνεται πως διασώζονται ζωντανοί από τα ερείπια του Θεάτρου Δράματος της Μαριούπολης (Donetsk Regional Theatre of Drama), που όπως ισχυρίζονται οι Ουκρανοί, βομβαρδίστηκε από τη Ρωσία, κάτι που διαψεύδει η ίδια, τονίζοντας ότι το θέατρο δεν υπήρξε ποτέ στόχος της για αεροπορική επίθεση. Παρά τις εικόνες μεγάλης καταστροφής του του Θεάτρου, και τον άγνωστο αριθμό αμάχων που είχε καταφύγει στο υπόγειο καταφύγιο του, φαίνεται πως έχουν διασωθεί αρκετοί καθώς σύμφωνα με πληροφορίες το καταφύγιο άντεξε και δεν έχει καταρρεύσει.
Για 10 ημέρες αυτό το υπόγειο, ήταν καταφύγιο για την Κέιτ, μια 38χρονη κάτοικο Μαριούπολης και τον 17χρονο γιο της, η οποία. Το δικό τους σπίτι, όπως και πολλά άλλα στην πολιορκημένη πόλη της Μαριούπολης είχε καταστραφεί από τις ρωσικές επιθέσεις και τις πολεμικές συγκρούσεις. Πίστευαν όπως και πολλοί άλλοι, Θέατρο Δράματος του Ντόνετσκ ήταν ένα μέρος όπου θα ήταν σχετικά ασφαλείς.
Μητέρα και γιος στριμώχτηκαν στα σκοτεινά δωμάτια, τους διαδρόμους και τις αίθουσες του κτιρίου μαζί με δεκάδες άλλες οικογένειες. Ορισμένες γυναίκες, είπε η Κέιτ, κουβαλούσαν μωρά που ήταν μόλις τεσσάρων ή πέντε μηνών. «Στην αρχή, ήταν πραγματικά δύσκολα, επειδή δεν είχαμε καλά οργανωμένες προμήθειες τροφίμων. Έτσι, τις δύο πρώτες ημέρες, οι ενήλικες δεν είχαν καθόλου φαγητό», δήλωσε στο BBC η Κέιτ, η οποία εργαζόταν στο κατάστημα ζωολογικού κήπου της πόλης και δεν θέλησε να δώσει το πλήρες όνομά της. «Δίναμε φαγητό μόνο στα παιδιά» σημειώνει χαρακτηριστικά.
Κοιμόντουσαν σε αυτοσχέδια κρεβάτια φτιαγμένα από μαλακά μέρη καθισμάτων αμφιθεάτρου που είχαν τοποθετηθεί μαζί στο πάτωμα. Τα καθίσματα από ξύλο, είπε, είχαν κοπεί σε κομμάτια και χρησιμοποιούνταν ως καυσόξυλα για να μαγειρεύουν. «Γύρω από το θέατρο δεν υπήρχαν αρκετά δέντρα που μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε και ήταν πολύ επικίνδυνο να βγούμε έξω».
Τέσσερις ημέρες μετά την άφιξή της στο καταφύγιο, είπε η Κέιτ, οι ουκρανικές δυνάμεις κατάφεραν να στείλουν κάποιες προμήθειες τροφίμων και μια κουζίνα πεδίου στο θέατρο και «[αρχίσαμε] να μαγειρεύουμε κάτι». Έτρωγαν σούπα και μερικές φορές πλιγούρι βρώμης για μεσημεριανό γεύμα και τσάι με μπισκότα για βραδινό.
Το επιβλητικό κτίριο σοβιετικής εποχής στο κέντρο της Μαριούπολης, δίπλα στην προκυμαία της Αζοφικής Θάλασσας, είχε οριστεί ως καταφύγιο για τους αμάχους. Ο Σεργκέι Ορλόφ, αντιδήμαρχος της πόλης, δήλωσε ότι μέχρι και 1.200 άτομα βρίσκονταν εκεί. Ωστόσο το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επικαλούμενο συνεντεύξεις με εκκενωμένους, ανέφερε ότι ο αριθμός αυτός κυμαίνεται μεταξύ 500 και 800.
Καθώς η ανελέητη επίθεση της Ρωσίας συνεχιζόταν, η Κέιτ δήλωσε ότι τα κτίρια γύρω από το θέατρο είτε είχαν υποστεί ζημιές είτε είχαν καταστραφεί. «Ξέραμε ότι έπρεπε να φύγουμε γιατί κάτι τρομερό θα συνέβαινε σύντομα», είπε χαρακτηριστικά.
Μια μέρα πριν από την επίθεση στο κτήριο του Θεάτρου, η Κέιτ και ο γιος της έφυγαν από το καταφύγιο. «Μπήκαμε σε ένα αυτοκίνητο ενώ το θέατρο και η περιοχή βομβαρδιζόταν», είπε. Μοιράστηκαν το όχημα με μια τετραμελή οικογένεια, η οποία είχε φέρει τέσσερα σκυλιά και μια γάτα. «Ζητήσαμε να πάμε μαζί τους, επειδή δεν είχαμε δικό μας αυτοκίνητο», είπε.
Σύμφωνα με την ίδια το αυτοκίνητο τους ήταν μέρος της αυτοκινητοπομπής περίπου 2.000 αυτοκινήτων που διέφυγαν από τη Μαριούπολη την Τρίτη.
Δορυφορικές εικόνες που έδωσε στη δημοσιότητα η αμερικανική εταιρεία Maxar και ελήφθησαν τη Δευτέρα έδειξαν ότι η ρωσική λέξη «παιδιά» είχε γραφτεί στο έδαφος με μεγάλα γράμματα σε δύο σημεία έξω από το κτίριο, για να προειδοποιηθούν τα ρωσικά αεροσκάφη.
Άντεξε το καταφύγιο
Βίντεο μετά την έκρηξη έδειχνε καπνό να βγαίνει από την γκρεμισμένη πρόσοψη του κτιρίου. Ωστόσο με τε τις επικοινωνίες με την πόλη να έχουν διακοπεί σχεδόν εντελώς, ο αριθμός των επιζώντων ή των πιθανών θυμάτων δεν είναι ακόμη ακόμη σαφής, σχεδόν 20 ώρες αργότερα.
Ο Dmytro Gurin, μέλος του ουκρανικού κοινοβουλίου με καταγωγή από τη Μαριούπολη, δήλωσε ότι το καταφύγιο στο υπόγειο του κτιρίου άντεξε την επίθεση και ότι ομάδες προσπαθούσαν να καθαρίσουν τα συντρίμμια που κάλυπταν την είσοδο του χώρου. «Φαίνεται ότι οι περισσότεροι από αυτούς επέζησαν και είναι καλά», είπε.
Ωστόσο οι προσπάθειες διάσωσης είναι δύσκολες όπως δήλωσε καθώς η Ρωσία συνέχισε να επιτίθεται στην περιοχή. «Οι βομβαρδισμοί δεν σταματούν ποτέ και το πυροβολικό δεν σταματά ποτέ και τα αεροπλάνα ρίχνουν βόμβες, οπότε είναι πραγματικά δύσκολο».
Το δημοτικό συμβούλιο εκτιμά ότι περίπου το 80% με 90% των κτιρίων της πόλης έχουν είτε υποστεί ζημιές είτε έχουν καταστραφεί από τη Ρωσία, η οποία επιτίθεται στην πόλη σχεδόν ασταμάτητα από τότε που εισέβαλε στην Ουκρανία, πριν από τρεις εβδομάδες. Ολόκληρες γειτονιές έχουν μετατραπεί σε ερημιά. Οι ουκρανικές αρχές σε έναν απολογισμό κάνουν λόγω για τουλάχιστον 2.400 άνθρωποι ότι έχουν σκοτωθεί στη Μαριούπολη.
Αφού έφυγε από τη Μαριούπολη, η Κέιτ κατευθύνθηκε προς την πόλη Λβιβ, στη δυτική Ουκρανία, μια περιοχή που έχει γλιτώσει σε μεγάλο βαθμό από τις επιθέσεις. «Την πρώτη μέρα αφότου καταφέραμε να βγούμε έξω, δεν μπορούσα να μιλήσω. Απλώς κλαίγαμε όλοι», είπε. «Αλλά τώρα νιώθω ότι δεν έχουν μείνει δάκρυα. Δεν νομίζω ότι αυτός ο πόνος θα εξαφανιστεί ποτέ».
