Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ προχώρησε σε μια πρωτοφανή καταδίκη της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία με 141 ψήφους υπέρ, 5 κατά και 35 αποχές, αλλά αυτή η παγκόσμια πολιτική καταδίκη κρύβει από πίσω της την τεράστια αδυναμία του σημερινού κόσμου να αναγνωρίσει τους μεγάλους κινδύνους για την παγκόσμια ασφάλεια και οικονομία.
Οι βομβαρδισμοί πόλεων, αμάχων, το μεγάλο προσφυγικό κύμα που προκάλεσε η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία φαίνεται να μοιάζει για το μεγαλύτερο τμήμα του πλανήτη μια ευρωπαϊκή υπόθεση ή μια αντιπαράθεση ανάμεσα στη Δύση και τη Ρωσία ή, ακόμη χειρότερα, μια σύγκρουση ανάμεσα στον πλούσιο έναντι στον αναδυόμενο κόσμο. Οι περισσότερες χώρες που καταδίκασαν την εισβολή της Ρωσίας το έκαναν απλώς από θέση αρχής, υπερασπιζόμενες την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, χωρίς να προχωρήσουν σε κανενός άλλου είδους πρωτοβουλία.
Οι χώρες που επέβαλαν τις κυρώσεις ελέγχουν το μεγαλύτερο τμήμα της οικονομίας του πλανήτη. Οι χώρες που αδιαφορούν υποστηρίζουν την ειρηνική επίλυση του προβλήματος, που αποτελεί για ορισμένους έναν διακριτικό τρόπο για να μην τοποθετηθεί κανείς υπέρ της μίας πλευράς, ή απλώς καταδίκασαν τη Ρωσία συνεχίζοντας να διατηρούν τις καλύτερες σχέσεις με τη Μόσχα και αποτελούν τα τρία τέταρτα του παγκόσμιου πληθυσμού ή 6 από τα 8 δισεκατομμύρια ανθρώπων του πλανήτη. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι οι ηγεσίες των χωρών στις οποίες ζουν τρεις στους τέσσερις κατοίκους του πλανήτη δεν έχουν τις ίδιες ευαισθησίες για την ασφάλεια, την ειρήνη και το Διεθνές Δίκαιο, στοιχείο που αποτελεί αρνητική υποθήκη.
Ο Πούτιν έχει απομονωθεί λοιπόν από τον «δικό» μας δυτικό κόσμο, τον κόσμο που καταναλώνει πολύ φυσικό αέριο και πολύ πετρέλαιο, αγοράζει πολλά και πολυτελή αυτοκίνητα και μετακινείται από χώρα σε χώρα μαζικά για την αναψυχή του. Αυτό ίσως θα έπρεπε να προβληματίσει τη Δύση, που συνεχίζει να κοιτάει μόνο τον αφαλό της και δημιουργεί αφηγήματα που απομακρύνουν τον υπόλοιπο κόσμο από αυτή. Με αυτή την έννοια ίσως ο Μπάιντεν να βρίσκεται αυτή τη στιγμή περισσότερο «απομονωμένος» από τον Πούτιν, μόλις οκτώ μήνες από την άτακτη υποχώρηση των στρατιωτικών του δυνάμεων και αυτών του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν.
Η αθλιότητα της Δύσης στην πανδημία
Από τις ηγεσίες των υπόλοιπων χωρών του κόσμου θα μπορέσουν να αναδειχθούν ηγέτες με μια άλλη ιδέα συμμαχιών και ασφαλείας μπροστά στα σημερινά αδιέξοδα; Η ήττα της Δύσης στο Αφγανιστάν, η ανικανότητά της να προβλέψει και να αποτρέψει την αντιπαράθεση με τη Ρωσία σε αυτά τα επίπεδα, και μάλιστα στο αίμα αθώων, και η αθλιότητα με την οποία συμπεριφέρεται στις φτωχές χώρες του κόσμου την εποχή της πανδημίας κρατώντας το όποιο μονοπώλιό της στα εμβόλια έδειξαν σε δεκάδες χώρες στον κόσμο και σε δισεκατομμύρια ανθρώπους ότι η Δύση και πρωτίστως οι ΗΠΑ είναι εντελώς αφερέγγυες.
Τα ταξίδια των Αμερικανών αξιωματούχων στη νοτιοανατολική Ασία δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα μέτωπο κατά της Κίνας, ενώ στις περισσότερες χώρες του υπόλοιπου κόσμου ο Πούτιν είναι περισσότερο γνωστός για τα εμβόλια που έδωσε, παρά για την εισβολή του σε μια μακρινή και άγνωστη σε αυτούς χώρα που ήθελε να τοποθετήσει πυραύλους στοχεύοντας το Κρεμλίνο.
Το γαλόνι η βενζίνη έφθασε και ξεπέρασε τα 5 δολάρια στις ΗΠΑ και ο Μπάιντεν θα πρέπει να αναμετρηθεί σε λίγους μήνες με τις ενδιάμεσες εκλογές, που κινδυνεύουν να αποδειχθούν μια καταστροφή για το Δημοκρατικό Κόμμα, ενώ στη γωνία περιμένουν ο Ντόναλντ Τραμπ και οι ορδές των τραμπούκων του για να καταλάβουν για δεύτερη φορά μέσα από τις κάλπες τον Λευκό Οίκο και το Καπιτώλιο.
Η Ευρώπη και οι χώρες της βόρειας Αμερικής, μαζί με την Ιαπωνία, την Αυστραλία, τη Νότια Κορέα και τη Νέα Ζηλανδία, αποτελούν στην πράξη τις μόνες χώρες στον κόσμο που επιβάλλουν κυρώσεις στη Ρωσία δίνοντας την εντύπωση πως μόνο ο πλούσιος κόσμος είναι διατεθειμένος να πάρει μέτρα κατά της παραβίασης της εδαφικής ακεραιότητας μιας άλλη χώρας.
Αφρική, Ασία και Λατινική Αμερική
Καμία αφρικανική χώρα δεν πρόκειται να επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία. Πέντε χώρες απλώς καταδίκασαν μόνο την εισβολή -η Αίγυπτος, η Γκαμπόν, η Γκάνα, η Κένυα και η Λιβύη-, ενώ άλλες δύο φέρονται ως πιθανοί σύμμαχοι της Μόσχας - το Σουδάν και η Μπουρκίνα Φάσο. Η πλειονότητα των χωρών της Αφρικής δεν πήρε καν θέση, ενώ η Νότια Αφρική, η Λιβερία και η Σενεγάλη υποστηρίζουν μια ειρηνική επίλυση της κρίσης.
Με εξαίρεση την Αυστραλία, την Ιαπωνία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν, καμία άλλη χώρα της Ασίας, του Ειρηνικού και της Ωκεανίας δεν θα επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία. Οι μεγάλες χώρες της περιοχής, από τη Σαουδική Αραβία, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν έως την Ινδία, την Ινδονησία, το Βιετνάμ και τη Μαλαισία, είναι υπέρ μιας ειρηνικής επίλυσης της κρίσης. Στην περιοχή αυτή η Ρωσία έχει δυνητικά τους περισσότερος μεγάλους συμμάχους της, την Κίνα, τον Καζακστάν και το Ιράν, αλλά και τη Συρία και τη μικρή Υεμένη. Το Ιράκ, το Λάος, η Μογγολία και οι Φιλιππίνες συγκαταλέγονται στις χώρες που αδιαφορούν για την εισβολή της Ρωσίας, ενώ μόνο η Ινδονησία την καταδίκασε.
Καμία χώρα της Κεντρικής και Λατινικής Αμερικής δεν θα επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία, αφού ακόμη και χώρες με κεντροαριστερές κυβερνήσεις, που καταδίκασαν την εισβολή, όπως το Μεξικό και η Αργεντινή, κρατούν ίσως περισσότερες αποστάσεις από τις ΗΠΑ παρά από τη Ρωσία, ενώ η Βραζιλία θεωρείται ως πιθανός σύμμαχος της Ρωσίας απέχοντας μόνο λίγο από τη στήριξη στη Μόσχα που προσφέρουν η Βενεζουέλα, η Κούβα και η Νικαράγουα. Η Βολιβία δεν πήρε θέση, ενώ το Περού υποστηρίζει την ειρηνική επίλυση του προβλήματος.
