Μπορεί η μάχη για την προεδρία των ΗΠΑ να συνεχίζεται σε γραφεία και πιθανώς προσεχώς σε δικαστήρια, είναι όμως σαφές ότι ο διχασμός εντός των ΗΠΑ διευρύνεται. Και αυτό δεν αφορά μόνο την κατανομή των πολιτειών σε Δημοκρατικές και Ρεπουμπλικανικές πάνω στο χάρτη.
Αυτή η σύγκρουση προκάλεσε συμμετοχή ρεκόρ άνω του ενός αιώνα, ρεκόρ ψήφων για υποψήφιο πρόεδρο (ο Μπάιντεν ανεξάρτητα του αν θα επιστρέψει στον Λευκό Οίκο ως πρόεδρος, καθώς ήδη έχει πάρει 71,6 εκατ. ψήφους) και για τον αντίπαλό του (ο Τραμπ έχει φτάσει τα 68,1 εκατ. ψήφους).
Όλα αυτά, είναι αποτέλεσμα της μεγάλης πόλωσης που προκάλεσε η προκλητική πορεία του Τραμπ την τελευταία τετραετία, η σκληρή πολιτική εναντίον του κράτους υγείας και πρόνοιας, η μεγάλη ανησυχία για την εξέλιξη της πανδημίας και η οργή για την αστυνομική βία κατά αφροαμερικανών.
Και τα τρία (κράτος πρόνοιας, πανδημία, αστυνομική βία) αποτελούν μείζονα προβλήματα κυρίως στα αστικά κέντρα. Και αυτή η διαφορά με την ύπαιθρο και τα προάστια, καταγράφηκε στις εκλογές με τρόπο που προϊδεάζει για διεύρυνση του ρήγματος μεταξύ των πολιτών που ζουν σε διαφορετικές περιοχές.
Ακολουθούν οι μεγαλύτερες μητροπολιτικές περιοχές των ΗΠΑ και το πώς καθόρισαν αυτές τις εκλογές:
Νέα Υόρκη: 19,2 εκατ. κάτοικοι ζουν στην μητροπολιτική περιοχή της σύγχρονης «βασιλίδας των πόλεων». Στην ομώνυμη πολιτεία που βγάζει παραδοσιακά Δημοκρατικούς, ο Μπάιντεν παίρνει 58,3%, την ώρα που ο χάρτης δείχνει ότι παντού πλην των αστικών περιοχών κυριαρχούσε ο Τραμπ.
Στην Καλιφόρνια των 40 εκατ. κατοίκων, τα 30,3 κατοικούν σε μεγαλουπόλεις (Λος Αντζελες: 13,2 εκατ., Σαν Φρανσίσκο: 4,7 εκατ., Ρίβερσαϊντ: 4,7 εκατ., Σαν Ντιέγκο: 3,3 εκατ., Σακραμέντο: 2,4 εκατ., Σαν Χοσέ: 2 εκατ. κάτοικοι), ο Μπάιντεν εξασφαλίζει 65,3%, ωστόσο και εδώ στην ενδοχώρα ο Τραμπ ήταν πρώτος σε πολλές επαρχίες.
Ιλινόι: Οι 9,5 εκατ. κάτοικοι του Σικάγο ήταν καθοριστικοί για να πάρει ο Μπάιντεν την πολιτεία με 55,2%, αλλά ο χάρτης είναι σαφής για τις προτιμήσεις έξω από την πόλη.
Ο Τραμπ πήρε το Τέξας με 52,2%, αλλά στις μεγαλουπόλεις (Ντάλας: 7,6 εκατ. κάτοικοι, Χιούστον: 7,1 εκατ., Σαν Αντόνιο: 2,6 εκατ., Όστιν: 2,2 εκατ.) το δημοκρατικό «αντάρτικο» ήταν κυρίαρχο.
Αντίστοιχα στους Ρεπουμπλικανούς και τον Τραμπ με 51,2% έμεινε και η Φλόριντα παρά την κυριαρχία των Δημοκρατικών στα μεγάλα αστικά κέντρα (Μαϊάμι: 6,2 εκατ., Τάμπα: 3,2 εκατ., Ορλάντο 2,6 εκατ., Τζάκσονσβιλ: 1,6%).
Η Πενσιλβάνια που εξελίχθηκε στο απόλυτο πεδίο σύγκρουσης αυτών των εκλογών λόγω της αθρόας χρήσης επιστολικών ψήφων στην Φιλαδέλφεια των 6,1 εκατ. κατοίκων και στο Πίτσμπουργκ των 2,3 εκατ., επίσης παρουσιάζει εύγλωττα την διαφορά μεταξύ αστικών και μη περιοχών στον χάρτη της.
Και η Τζόρτζια που επίσης «παίζεται» μεταξύ των δύο υποψηφίων έχει αντίστοιχη εικόνα μεταξύ της υπαίθρου και της Ατλάντα των 6 εκατ. κατοίκων.
To Μίσιγκαν «γύρισε» υπέρ του Μπάιντεν λόγω του Ντιτρόιτ των 4,3 εκατ. κατοίκων, δίνοντας στους Δημοκρατικούς τους εκλέκτορες μίας πολιτείας 10 εκατ. κατοίκων.
Η Βόρεια Καρολίνα που είναι σε οριακό σημείο, αν «γυρίσει» υπέρ του Μπάιντεν θα το οφείλει εν πολλοίς στο Σάρλοτ των 2,6 εκατ. κατοίκων και το Ράλεϊ του 1,4 εκατ. κατοίκων.
Το στοίχημα των Δημοκρατικών δείχνει να κερδήθηκε οριακά και στην Νεβάδα, σαν να παίχτηκε σε κάποιο καζίνο του Λας Βέγκας των 2,3 εκατ. κατοίκων.
To Ουισκόνσιν, η πρώτη πολιτεία που «γύρισε» υπέρ του Μπάιντεν, το οφείλει στο γνωστό στους Έλληνες Μιλγούοκι του 1,6 εκατ. κατοίκων.
Αυτή η συνεχώς διευρυνόμενη απόσταση μεταξύ του κατοίκου της πόλης και του συμπολίτη του της επαρχίας, της σχέσης τους με τα όπλα, τον ρατσισμό και τις ακροδεξιές ή και καθαρά ναζιστικές αντιλήψεις, τίποτα δεν δείχνει ότι θα αμβλυνθεί την επόμενη περίοδο. Ακόμη και αν ο Μπάιντεν επικρατήσει και πάει για δεύτερη φορά στον Λευκό Οίκο, χωρίς τον έλεγχο της Γερουσίας οι Δημοκρατικοί αναμένεται στην προσπάθειά τους να νομοθετήσουν να συναντήσουν ξανά στους δρόμους τις ένοπλες ομάδες που είδαμε να «αλωνίζουν» την προηγούμενη τετραετία...
