(Χάρτης: το μωσαϊκό της βόρειας Συρίας)
Μισή ώρα δρόμος είναι η Μανμπίζ από τα τουρκοσυριακά σύνορα. Άλλος τόσος είναι ο δρόμος για την Αλ Μπαμπ. Για την ακρίβεια, αυτός ο χρόνος ίσχυε όταν υπήρχαν σύνορα, πριν ξεσπάσει ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία που διέλυσε πόλεις, χωριά, οικογένειες, ζωές. Τώρα η Μανμπίζ είναι στα χέρια των Κούρδων και των Αράβων συμμάχων τους υπό αμερικανική «εποπτεία» ενώ η Αλ Μπαμπ ελέγχεται ακόμη από το Ισλαμικό Κράτος, που αποκρούει τις επιθέσεις των τουρκικών δυνάμεων και των συμμάχων τους. Μετά την επίθεση της Πρωτοχρονιάς στην Κωνσταντινούπολη, ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν είπε ότι η πτώση αυτών των δύο πόλεων, που βρίσκονται ανάμεσα στη δυτική όχθη του Ευφράτη και στο Χαλέπι, είναι θέμα χρόνου. Αλλά ο χρόνος κυλάει διαφορετικά στην Κωνσταντινούπολη από ό,τι στην Αλ Μπαμπ και στη Μανμπίζ.
Πέρυσι τέτοια εποχή το Ισλαμικό Κράτος κυκλοφορούσε ένα προπαγανδιστικό βίντεο με μικρά παιδιά που εκτελούσαν ομήρους στη Μανμπίζ. H Ιεράπολις των ελληνιστικών χρόνων είχε καταληφθεί πρώτα από τους αντικαθεστωτικούς, στα μέσα του 2012, και στη συνέχεια από το Ισλαμικό Κράτος, στις αρχές του 2014. Παρουσιαζόταν στον βρετανικό Τύπο ως το «Μικρό Λονδίνο», ο παράδεισος των ξένων τζιχαντιστών που κατέφθαναν στη βόρεια Συρία μέσω Τουρκίας. Ανήλικες «νύφες του Ισλάμ», άνδρες μαζί με τις οικογένειές τους, άλλοι για φτιάξουν εκεί μια «σωστή» οικογένεια, άλλοι για θυσιαστούν πολεμώντας τους «άπιστους και τους αποστάτες». «Εδώ υπάρχουν πολεμιστές τριάντα εθνικοτήτων: Οι περισσότεροι είναι Βρετανοί και ακολουθούν Γερμανοί, Γάλλοι, Σαουδάραβες, Αλγερινοί. Έχουμε τους περισσότερους Ευρωπαίους από οποιαδήποτε άλλη συριακή πόλη» (μαρτυρία στην εφημερίδα “Telegraph” 11.1.2016). Από εκεί πέρασαν -σύμφωνα με μαρτυρίες- ο δήμιος Τζιχάντι Τζον το 2014, αλλά και ο φερόμενος εγκέφαλος των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι Αμπντελχαμίντ Αμπαούντ.
Η πόλη ήταν ένα από τα σημεία εξόρμησης των τζιχαντιστών για την κατάληψη του κουρδικού Κομπάνι, το οποίο δεν έπεσε τελικά, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της Άγκυρας. Ο εξοπλισμός και ο ανεφοδιασμός του Ισλαμικού Κράτους μέσω Τουρκίας είναι γνωστοί από τότε στις δυτικές μυστικές υπηρεσίες. Έχει επίσης καταγραφεί σε έκθεση της οργάνωσης Conflict Armament Research, η οποία εντοπίζει τις πηγές προέλευσης στρατιωτικού εξοπλισμού και πρώτων υλών για εκρηκτικούς μηχανισμούς σε εμπόλεμες ζώνες (Tracing the Supply of Components Used in Islamic State IEDs, Φεβρουάριος 2016). Η οργάνωση διαπίστωσε ότι παρτίδες πυροκροτητών, βαρέλια και φορτία πρώτων υλών για την κατασκευή βομβών (π.χ. λιπάσματα) έφταναν στα χέρια του Ισλαμικού Κράτους μόλις έναν μήνα μετά την παραγωγή τους στη γειτονική Τουρκία και σε άλλες χώρες.
Η Μανμπίζ απελευθερώθηκε τον περασμένο Αύγουστο από τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), που αποτελούνται κυρίως από Κούρδους μαχητές, έχουν επίσης στις τάξεις τους Άραβες και υποστηρίζονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Έπειτα από αλλεπάλληλα διαβήματα και απειλές της Άγκυρας, ο έλεγχος της πόλης ανατέθηκε στο Στρατιωτικό Συμβούλιο της Μανμπίζ, το οποίο παραμένει όμως υπό τη διοίκηση της κουρδικής ομοσπονδίας της βόρειας Συρίας (Rojava). Αυτά τα κουρδικά καντόνια είναι ο βασικός στόχος της τουρκικής εισβολής στη βόρεια Συρία με την επιχείρηση "Ασπίδα του Ευφράτη".
Η Άγκυρα ανήγγειλε ήδη τη μεταφορά Τουρκμένων προσφύγων από το Ιράκ στη "ζώνη ασφαλείας" που θέλει να δημιουργήσει στις κατεχόμενες περιοχές της βόρειας Συρίας τις οποίες διευρύνει και "εκκαθαρίζει" από τους τζιχαντιστές αλλά και από τους Κούρδους. Την ίδια ώρα, στην ανατολική όχθη του Ευφράτη οι κουρδικές δυνάμεις πλησιάζουν στη Ράκα, την πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους, με την υποστήριξη της αμερικανικής αεροπορίας και βρίσκονται πολύ πιο μπροστά από τους Τούρκους, οι οποίοι με τη σειρά τους πρόλαβαν μεν τους Κούρδους στην Αλ Μπαμπ, αλλά "κόλλησαν" εκεί. Η Άγκυρα ζήτησε αλλά δεν έλαβε αεροπορική υποστήριξη από τις ΗΠΑ για την κατάληψη της Αλ Μπαμπ και στράφηκε στη Ρωσία, η οποία ελέγχει έτσι κι αλλιώς τον εναέριο χώρο της Συρίας. Με την άδεια των Ρώσων προφανώς, η τουρκική χερσαία εισβολή επεκτάθηκε σε αεροπορικές επιχειρήσεις, ενώ Τούρκοι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι, εκτός από τα δικά τους αεροσκάφη, βομβάρδισαν την πόλη και ρωσικά. Η Μόσχα απέφυγε να σχολιάσει. Κατόπιν, η Άγκυρα έθεσε ζήτημα για την αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ, που έχει στρατηγική σημασία για τους Αμερικανούς και για το ΝΑΤΟ. “Τι δουλειά έχουν εκεί οι Αμερικανοί και οι άλλοι σύμμαχοι εφόσον δεν πολεμούν μαζί μας τους τζιχαντιστές στην Αλ Μπαμπ;” λένε τώρα Τούρκοι αξιωματούχοι.
Όλο αυτό το διάστημα ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του Ισλαμικού Κράτους καλούσε τους οπαδούς του να ξαναχτυπήσουν την Τουρκία που συνεργάζεται με τους "σταυροφόρους" στον πόλεμο κατά των μουσουλμάνων. Την προπαραμονή της Πρωτοχρονιάς, κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο νέο βίντεο των τζιχαντιστών που καταστρέφουν τουρκικά άρματα μάχης, καταλαμβάνουν άλλα, ενώ βασανίζουν και καίνε ζωντανούς δύο Τούρκους στρατιώτες. Η Άγκυρα αμφισβήτησε τη γνησιότητα του βίντεο. Ακολούθησε, έπειτα από δύο ημέρες, η πολύνεκρη επίθεση στο κλαμπ Reina της Κωνσταντινούπολης. Παρά την ανάληψη της ευθύνης από το ISIS, κυβερνητικά στελέχη και ο φιλοκυβερνητικός Τύπος αναπαράγουν σενάρια επίθεσης από ξένους πράκτορες, προσπαθώντας συστηματικά να αποφύγουν κάθε αναφορά στην ισλαμική ταυτότητα της οργάνωσης. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που όλα αυτά τα χρόνια, στη διάρκεια της συνεργασίας και κατόπιν της σύγκρουσης, οι ηγέτες της Τουρκίας αναφέρονται στο Ισλαμικό Κράτος μόνο με το ακρωνύμιό του, DAESH.
Για ιδεολογική συνάφεια του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης με τους τζιχαντιστές έκανε λόγο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιντσντάρογλου, αποδίδοντας και σε αυτόν τον παράγοντα την ανικανότητα της κυβέρνησης και την αύξηση της αστάθειας. Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, που εμφανίζεται σε ρόλο θεματοφύλακα του κεμαλισμού, υπενθύμισε ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία των μυστικών υπηρεσιών, το Ισλαμικό Κράτος έχει στρατολογήσει μαχητές σε 70 πόλεις της Τουρκίας.
Στηλιτεύοντας τη στάση του Ταγίπ Ερντογάν καθώς και των όψιμων συμμάχων του, των εθνικιστών Γκρίζων Λύκων, που βλέπουν παντού "ξένο δάκτυλο", πράκτορες και συνωμότες, δήθεν συμμάχους και αληθινούς εχθρούς, η εφημερίδα “Hurriyet” έκανε λόγο για μια νέα παράνοια, για ένα σύνδρομο των Σεβρών κι ένα δεύτερο σύμφωνο Σάικς- Πικό για την επαναχάραξη των συνόρων της Μέσης Ανατολής. Εάν αληθεύουν όλα αυτά, τότε έρχονται χειρότερες ημέρες για την Τουρκία, κατέληξε. Την επομένη εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης για διευθυντικά στελέχη του ομίλου Dogan, από τους μεγαλύτερους στη χώρα στους τομείς των ΜΜΕ (CNN Turk, “Hurriyet”), της ενέργειας του τουρισμού κ.α. για εμπλοκή στο δίκτυο των γκιουλενιστών που οργάνωσαν το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου.
