Η χρονιά του τρόμου σε Δύση και Ανατολή
Το 2016, που μας αποχαιρετά, είναι η χρονιά που ο τρόμος ήρθε για να μείνει και στην “ήσυχη” Ευρώπη, αφού ισοπέδωσε τη Μέση Ανατολή, από την πολύπαθη Συρία μέχρι την ξεχασμένη Υεμένη. Τέσσερις αγαπημένοι τόποι για τους τουρίστες, το Βερολίνο, η Κωνσταντινούπολη, οι Βρυξέλλες και η Νίκαια, συνδέονται πλέον στο μυαλό όλων με τον θάνατο που σπέρνουν οι τζιχαντιστές.
Τα πάθη των προσφύγων έχουν περάσει σε δεύτερο πλάνο, παρά τις συνεχιζόμενες εκατόμβες στα κύματα της Μεσογείου και η ευρωπαϊκή Ακροδεξιά τρέφεται μέρα με τη μέρα από τον φόβο. Όσο για το 2017 -καλώς να το δεχτούμε- ξεκινά με ένα νέο ανησυχητικό δεδομένο: την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Επιμέλεια: Στρατής Αγγελής, Νίκος Κυριακίδης, Μιχάλης Τρίκκας
Αυστρία: Όχι μία, ούτε δύο, αλλά τρεις ιδιαίτερα επεισοδιακές αναμετρήσεις για την εκλογή προέδρου έζησε φέτος η συνήθως φιλήσυχη χώρα της κεντρικής Ευρώπης. Στην πρώτη, οι ψηφοφόροι γύρισαν μαζικά την πλάτη στους εκπροσώπους του δικομματισμού φέρνοντας αντιμέτωπους στον δεύτερο γύρο τους υποψήφιους του ακροδεξιού Κόμματος των Ελευθέρων και των Πρασίνων. Η Ακροδεξιά έχασε την προεδρία για μόλις 31.000 ψήφους, αλλά το Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε, με μια πρωτοφανή στα χρονικά απόφαση, ότι έπρεπε να της δοθεί μία ακόμη ευκαιρία. Οι εκλογές επαναλήφθηκαν καταλήγοντας αυτήν τη φορά στην άνετη νίκη του Πράσινου Αλεξάντερ βαν ντερ Μπέλεν. Η ανακούφιση σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ήταν έκδηλη καθώς μια νίκη της Ακροδεξιάς στην Αυστρία θα μπορούσε να ευνοήσει τους ομοϊδεάτες της σε Ολλανδία και Γαλλία στις αναμετρήσεις που θα διεξαχθούν τους επόμενους μήνες. Πόσο ανακουφισμένος, όμως, μπορεί να αισθάνεται κανείς, όταν το 47% των Αυστριακών ψήφισε τον υποψήφιο του Κόμματος των Ελευθέρων;
Brexit. Ο εθνοκεντρισμός απ' τον οποίο απαλλάχθηκε στην πορεία εξέλιξής της η νεοφιλελεύθερη ευρωπαϊκή Δεξιά επέστρεψε δριμύτερος αλλά όχι απειλητικός. Ο μνημειώδης βρετανικός ευρωσκεπτικισμός κέρδισε τις καρδιές των Βρετανών προσφέροντάς τους διέξοδο εκτόνωσης, ειδικά στους μεγαλύτερους, τους λιγότερο μορφωμένους και το απογοητευμένο προλεταριάτο, αλλά δύσκολα θα μπορέσει να εξασφαλίσει για τη γηράσκουσα χώρα μια θέση στον ήλιο της ενιαίας αγοράς της Ε.Ε. Το διχαστικό δημοψήφισμα του Ιουνίου έδωσε τη θέση του σε μια χαοτική κατάσταση πραγμάτων που αποτελεί πρόκληση ακόμα και για τα ισχυρά χαρίσματα του βρετανικού ψυχισμού, τον ορθολογισμό και την ψυχραιμία. Τα σχεδόν 60 δισ. ευρώ που ζητούν οι Βρυξέλλες από το Λονδίνο για να του δώσουν το πολυπόθητο διαζύγιό του από την Ευρωένωση, προϊδεάζουν για το πόσο ζημιογόνο θα είναι το βρετανικό "αυτογκόλ"...
Γερμανία. "Μεταναστευτικό", "ανταγωνιστικότητα", "πλεόνασμα", "μεταρρυθμίσεις", "Eurogroup", "Σόιμπλε": λεξιλόγιο καθημερινής χρήσης γερμανικής "προέλευσης" από μια χώρα σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή των εξελίξεων στον ευρωπαϊκό χώρο που, τουλάχιστον στα της οικονομίας, μπορεί ακόμα και πάει κόντρα στο ρεύμα. Στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 2,5 ετών αυξήθηκε τον Δεκέμβριο ο δείκτης επιχειρηματικού κλίματος. Ούτε ο Τραμπ μπόρεσε να ανακόψει τη φόρα της γερμανικής αισιοδοξίας. Το 2017 είναι όμως χρονιά εκλογών, και η συνταγή της "επιτυχίας" μάλλον έχει αρχίσει να ξινίζει. Η μερκελική εποχή της οικονομικής άνθησης και των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών του Σόιμπλε θα κριθεί από ένα εκλογικό σώμα κουρασμένο από τη συστημική πολιτική και τη διαρκή απορρύθμιση, λιγότερο ανθεκτικό στη λαϊκίστικη δημαγωγία αλλά και πολύ πιο τολμηρό απέναντι στην προοπτική μιας προοδευτικής διακυβέρνησης. Αναμένονται λοιπόν τα αποτελέσματα του κρας τεστ του γερμανικού μοντέλου...
Δημοσκοπήσεις: Έπεσαν πάλι έξω οι δημοσκόποι, που ηττήθηκαν κατά κράτος στο δημοψήφισμα της Βρετανίας και στις αμερικανικές εκλογές. Χειραγώγηση των αριθμών και των πολιτών ή απόδειξη για την ανάγκη εφαρμογής νέων μοντέλων; Σε κάθε περίπτωση η αξιοπιστία των δημοσκοπήσεων έχει τρωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε πολλοί να ποντάρουν, μεταξύ σοβαρού και αστείου, στο αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που δείχνουν οι μετρήσεις. Οι επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις στην Ευρώπη ίσως αποτελούν την τελευταία ευκαιρία για τους δημοσκόπους.
Ερντογάν. Ταύτισε την τέχνη της πολιτικής επιβίωσης με τη βιολογική επιβίωσή του, την Τουρκία με το καθεστώς του. Και με τη θεαματική αναδίπλωσή του απέναντι στη Μόσχα, επιβεβαίωσε ότι παραμένει ρεαλιστής και προσαρμοστικός. “Η πολιτική τροχιά του είναι αυτή ενός πραγματιστή που θέλει να κρατήσει τις επιλογές του ανοιχτές” έγραψε ένας Βρετανός δημοσιογράφος. Φτάνουν όμως όλα αυτά για να συντηρήσουν τη “γυαλάδα” του Ερντογάν; Μπορεί να γίνει αυτός “ο Ανοξείδωτος” της Τουρκίας; Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους: τυφλή βία παντού, εν ψυχρώ δολοφονίες, περισσότερες από 70.000 συλλήψεις μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου, κρατούμενοι οι ηγέτες του τρίτου μεγαλύτερου κόμματος της χώρας, σχεδόν το ένα τρίτο των φυλακισμένων δημοσιογράφων στον κόσμο είναι Τούρκοι, μια οικονομία που καταρρέει...
Ζίκα: Μια ακόμα υγειονομική απειλή για τον κόσμο και μια ακόμα πρόκληση για την επιστήμη και τα συστήματα δημόσιας Υγείας. Αλλά από πού προκύπτουν αυτές οι απειλές; Γιατί πυκνώνουν τελευταία; Τα μαζικά αεροπορικά ταξίδια συντελούν στη διασπορά και διάδοση παθογενών μικροοργανισμών σε βαθμό που δεν έχουμε δει μέχρι σήμερα. Δυστυχώς, η παγκόσμια επιδημία του ιού Ζίκα που επηρεάζει τις εγκύους προκαλώντας μικροκεφαλία στα βρέφη, δεν μπορεί να καταπολεμηθεί με φάρμακα ή εμβόλια. Τον Ιούνιο, άρχισαν οι πρώτες κλινικές δοκιμές εμβολίου στις ΗΠΑ, όμως μαζικοί εμβολιασμοί δεν πρόκειται να αρχίσουν πριν περάσουν τουλάχιστον δέκα χρόνια. “Ο βαθμός της άγνοιάς μας για τον Ζίκα είναι συγκρίσιμος με την αρχική άγνοιά μας για τον HIV” προειδοποιούν οι επιστήμονες.
Η Ήττα (της Χίλαρι): Η χρονιά της ήττας για τη γυναίκα που ήθελε να γίνει πρόεδρος. Έχει όμως τόση σημασία που η Αμερική δεν απέκτησε την πρώτη γυναίκα πρόεδρο στην ιστορία της; Μάλλον όχι, το θέμα δεν είναι αυτό. Είναι ότι το εκλογικό σώμα πείστηκε πως ο αντίπαλός της ήταν ο “άγγελος” της “αλλαγής” ενώ εκείνη η “κακιά μάγισσα” του κατεστημένου. Βέβαια, αυτό δεν την απαλλάσσει από τις ευθύνες της. Η πολιτική περσόνα της επέδρασε διχαστικά στο Δημοκρατικό Κόμμα που ήταν έτοιμο για τη ρηξικέλευθη αλλαγή με τον Μπέρνι Σάντερς. Πέρα από την επούλωση των τραυμάτων της πληγωμένης Χίλαρι, θα πρέπει να αναστηθεί και η ελπίδα για την πραγματικά προοδευτική Αμερική.
Θεραπείες. Ένα ηλεκτρονικό "βραχιόλι" με μικροδονητές ελεγχόμενους από λογισμικό στον καρπό ανθρώπων με Πάρκινσον "εξουδετερώνει" το τρέμουλο αποκαθιστώντας λειτουργίες της καθημερινότητάς τους. Κύτταρα serial killers, αποτέλεσμα γενετικής μετατροπής, παράγουν πρωτεϊνικό σύμπλεγμα από διαφορετικά τμήματα του ανοσοποιητικού συστήματος δίνοντάς του τη δυνατότητα να καταστρέφει μια κι έξω τα καρκινικά κύτταρα. Led που αναβοσβήνουν σε μια συγκεκριμένη συχνότητα ενισχύουν εγκεφαλικά κύτταρα που αποτρέπουν την εμφάνιση της νόσου Αλτσχάιμερ. Μικρο-λέιζερ και φάρμακα από βακτήρια που ζουν στον πυθμένα των ωκεανών "εξαφανίζουν" τον καρκίνο του προστάτη. Μερικές από τις νέες θεραπευτικές τεχνικές που μας έφερε το 2016. Ιατρική έρευνα, μικροτεχνολογία και ρομποτική βάζουν σε νέα βάση τον αγώνα του ανθρώπου ενάντια στην αρρώστια.
Ιράν: Από τους κερδισμένους της χρονιάς που πέρασε, καθώς απολαμβάνει τους καρπούς της άρσης των κυρώσεων. Η συμφωνία για τον διεθνή έλεγχο του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος τηρείται κατά γράμμα σύμφωνα με τον ΟΗΕ και άνοιξε τους δρόμους για την εξαγωγή του μαύρου χρυσού, ενώ ευρωπαϊκές εταιρείες έσπευσαν να κάνουν μπίζνες στην Τεχεράνη. Χρειάστηκε να σκεπαστούν αγάλματα κατά το ταξίδι του προέδρου Ροχανί στη Ρώμη για να μην προσβληθεί ο υψηλός επισκέπτης. Κακός οιωνός η εκλογή του Τραμπ στις ΗΠΑ που, σε συνδυασμό με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου, αποτελεί ένα εκρηκτικό δίδυμο για το μέλλον του Ιράν.
Κλίμα: Τον περασμένο μήνα τέθηκε σε ισχύ η παγκόσμια συμφωνία για την καταπολέμηση της αλλαγής του κλίματος που υπογράφηκε στο Παρίσι τον Δεκέμβριο του 2015. Η συμφωνία στοχεύει στην απεξάρτηση της παγκόσμιας οικονομίας από τα ορυκτά καύσιμα στο δεύτερο μισό του αιώνα μας, περιορίζοντας την αύξηση των μέσων παγκόσμιων θερμοκρασιών σε λιγότερο από 2 βαθμούς Κελσίου πάνω από το επίπεδο που είχαν πριν από τη βιομηχανοποίηση. Τον ήδη δύσκολο στόχο ήλθε να υπονομεύσει η εκλογή στις ΗΠΑ ενός προέδρου που έχει χαρακτηρίσει την υπερθέρμανση του πλανήτη "απάτη" και εξαγγείλει την αποχώρηση από τη συμφωνία. Μετά τη νίκη του, ο Τραμπ δήλωσε ότι "παραμένει ανοιχτός" στο θέμα, αλλά τα όποια περιθώρια αισιοδοξίας ήλθε να εξαφανίσει ο διορισμός του αφεντικού της πετρελαϊκής ExxonMobil, Ρεξ Τίλερσον, στο τιμόνι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Λιμός: Αν δεν υπήρχαν οι σεισμοί και οι τυφώνες, κανείς πιθανότατα δεν θα πρόσεχε την ανθρωπιστική καταστροφή που συντελείται εδώ και δεκαετίες στη φτωχότερη χώρα του πλανήτη. Όμως ένας ακόμη τυφώνας τη χτύπησε φέτος προκαλώντας περισσότερους από 1.000 νεκρούς και υποχρεώνοντας τον ΟΗΕ να αναγνωρίσει ότι η Αϊτή είναι η χώρα όπου την τελευταία εικοσαετία έχουν καταγραφεί οι περισσότεροι θάνατοι (229.699) που συνδέονται με φυσικές καταστροφές. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι από τους θανάτους οφείλονται σε έναν παρατεταμένο λιμό αφού, σύμφωνα με τα στοιχεία του διεθνούς οργανισμού, η σχέση ανάμεσα στη φτώχεια και τις φυσικές καταστροφές είναι "πολύ σαφής" στην περίπτωση της μικρής νησιωτικής χώρας της Καραϊβικής.
Μακελειό: Η μαζική εξόντωση ανθρώπων με τυφλά τρομοκρατικά χτυπήματα αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ιδεολογίας του Ισλαμικού Κράτους. Πας μη πιστός στον «χαλίφη» Αλ Μπαγκντάτι είναι αναλώσιμος για να τρομοκρατηθούν οι υπόλοιποι «άπιστοι» στο Παρίσι, τις Βρυξέλλες, τη Νίκαια, το Βερολίνο. Το χαλιφάτο έχασε εδάφη και χιλιάδες μαχητές στο Ιράκ και στη Συρία, παραμένει όμως εξαιρετικά επικίνδυνο και εκμεταλλεύεται την περιθωριοποίηση του μουσουλμανικού στοιχείου στη Δύση. Καθώς έσφιγγε ο κλοιός στα προπύργιά τους στη Μέση Ανατολή, οι τζιχαντιστές απέδειξαν ότι η Ευρώπη-φρούριο και το κάστρο των ΗΠΑ μπορούν να χτυπηθούν από πυρήνες εν υπνώσει και από μεμονωμένα άτομα αποφασισμένα να σκοτώσουν και να σκοτωθούν.
Ναγκόρνο-Καραμπάχ: Στις αρχές της δεκαετίας του '90, το "Μαύρο Βουνό" έστρεφε πάνω του τα φώτα της διεθνούς δημοσιότητας με τις πολύνεκρες συγκρούσεις μεταξύ Αζέρων και Αρμενίων σε ένα από τα πολλά ανοιχτά μέτωπα που δημιούργησε η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Μια κρίση που παρέμενε "στο ψυγείο" για περισσότερο από 20 χρόνια ξεπάγωσε μέσα σε λίγα 24ωρα την περασμένη άνοιξη, με αποτέλεσμα περίπου 200 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους. Τόσο η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν όσο και οι Αρμένιοι αυτονομιστές της περιοχής κατηγόρησαν ο ένας τον άλλο για την έναρξη των εχθροπραξιών. Η αναβίωση του ψυχροπολεμικού κλίματος στις σχέσεις της Μόσχας με τη Δύση και οι ανταγωνισμοί για τους αγωγούς που θα μεταφέρουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο από την Κασπία στις ευρωπαϊκές αγορές απειλούν να αναθερμάνουν μια σειρά από "παγωμένες" μέχρι σήμερα συγκρούσεις.
Ξένοι: Αγωνίζονται να ξεφύγουν από τους πολέμους ή προσπαθούν να βρουν καλύτερη ζωή οι άνθρωποι που έφτασαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες στη Δύση περνώντας βουνά και θάλασσες. Οι προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές από την Ασία και την Αφρική, ο φόβος απέναντι στον "ξένο" έγιναν το βασικό προπαγανδιστικό όπλο της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς που καλλιεργεί κλίμα ξενοφοβίας και ρατσισμού βαφτίζοντας τους πάντες εχθρούς και εν δυνάμει τρομοκράτες. Η χειμαζόμενη από την κρίση ελληνική κοινωνία προσέφερε φιλοξενία από το υστέρημά της αλλά τιμωρήθηκε από την ευρωπαϊκή Δεξιά που συναγωνίζεται την Ακροδεξιά στο ποιος θα υψώσει περισσότερους φράχτες στους ξένους.
Οφσόρ. Από τις οφσόρ του μπαμπά Κάμερον έως εκείνες του... "Χάρι Πότερ" και του "Αζκαμπάν", των πελατών με τα ψευδώνυμα της περιβόητης δικηγορικής φίρμας Mossack Fonseca, πέτρας του σκανδάλου των Panama Papers που σημάδεψε το 2016, η απόσταση μπορεί είναι μερικά... εκατοστά, όσο δηλαδή απέχουν μεταξύ τους δύο γραμματοκιβώτια σ΄ έναν τοίχο, αλλά η ουσία είναι μία: τα εκατοντάδες χιλιάδες εκατομμύρια κρυμμένου πλούτου σε εξωτικά νησιά και μακρινές μικροσκοπικές χώρες. Οι αποκαλύψεις της περασμένης χρονιάς για τους ανά τον κόσμο φοροπαράδεισους είχαν έναν κοινό παρονομαστή: νομοθεσία, τραπεζικό απόρρητο και απροθυμία για ανταλλαγή πληροφοριών, το αδιαπέραστο τείχος προστασίας για όσους καταφεύγουν σ' αυτούς. Η παγκόσμια κοινότητα καλείται να επέμβει, αλλά η πολιτική βούληση ακόμα αναζητείται.
Πούτιν: Ο Βλαδίμηρος βγαίνει νικητής σε αυτή την παρτίδα της γεωστρατηγικής με τον Λευκό Οίκο. Ενίσχυσε τη ρωσική στρατιωτική παρουσία στην ανατολική Μεσόγειο, δεν έκανε ρούπι από την Κριμαία παρά τις δυτικές κυρώσεις, απάντησε με επίδειξη ισχύος στις φιλοδοξίες του ΝΑΤΟ για επέκταση προς ανατολάς. Οι ασκήσεις ετοιμότητας έγιναν ρουτίνα στον ρωσικό στρατό, το ίδιο και τα καψώνια στην ενεργοβόρα Ευρώπη. Ο Πούτιν διεύρυνε την οικονομική συνεργασία με την Κίνα, πέτυχε συμφωνία με τον ΟΠΕΚ για την αύξηση της τιμής του πετρελαίου, που τόσο ανάγκη έχει η ρωσική οικονομία και παραμένει κυρίαρχος στην εσωτερική πολιτική σκηνή.
Ρούσεφ: Πριν καλά καλά συμπληρωθούν δύο χρόνια από την επανεκλογή της στην προεδρία της Βραζιλίας, η Ντίλμα Ρούσεφ αποπέμφθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο από τη Γερουσία έπειτα από εξάμηνη πολιτική κρίση που η ίδια χαρακτήρισε "πραξικόπημα". Ένα Κογκρέσο βουτηγμένο στη διαφθορά -έξι στους δέκα βουλευτές και γερουσιαστές αντιμετωπίζουν κατηγορίες για διαφθορά και ξέπλυμα χρήματος- αποφάσισε να αποπέμψει την πρόεδρο όχι για κατάχρηση αλλά για κάποιες όχι και τόσο ασυνήθιστες "αλχημείες" στον προϋπολογισμό. Με αυτό τον άδοξο τρόπο έληξε η 13χρονη διακυβέρνηση του Κόμματος των Εργατών στη Βραζιλία που, όπως και η γειτονική Αργεντινή νωρίτερα, περνά πλέον υπό τον έλεγχο της Δεξιάς. Και τι Δεξιάς! Πριν απο λίγες μέρες, η Γερουσία ενέκρινε συνταγματική μεταρρύθμιση που επιβάλλει λιτότητα μέχρι το 2036... Μετά βλέπουμε.
Σύνορα: υποτίθεται ότι τα σύνορα θα έπεφταν στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, ότι η ελεύθερη κυκλοφορία ανθρώπων, αγαθών και υπηρεσιών θα έφερνε ευημερία. Αντίθετα, αυτή τη χρονιά υψώθηκαν περισσότερα συρματοπλέγματα, το νεοφιλελεύθερο μοντέλο και οι γερμανικές συνταγές λιτότητας ενίσχυσαν τον κοινωνικό αποκλεισμό σηκώνοντας τείχη ανάμεσα στους ανθρώπους και στους λαούς. Οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή άνοιξαν τη συζήτηση και την όρεξη για αλλαγές συνόρων σχεδόν έναν αιώνα από τις συμφωνίες που τα καθόρισαν.
Τραμπ: Εμφανίστηκε σαν κομήτης για να γίνει πρόεδρος της Αμερικής. Η περίπτωσή του περιέχει συστατικά του αμερικανικού ονείρου, άλλωστε αυτό φιλοδοξεί να αναστήσει. "Ανέβασε" την πολιτική στο Twitter κομίζοντας καινά δαιμόνια: Η λεκτική αυθαιρεσία πήρε τη θέση της πολιτικής επιχειρηματολογίας και η στοχευμένη αθυροστομία κατέλαβε τον χώρο της πολιτικής ορθότητας. Πάντως, μικροί και μεγάλοι παίκτες της μπάλας του χρήματος έχουν “επενδύσει” στο "χαρτί" του και περιμένουν θεαματική ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας προσεχώς, ωστόσο οι αναλυτές τούς προειδοποιούν να κρατούν μικρό καλάθι. Ο Τραμπ ήρθε να εκφράσει την οργή της λευκής πλειοψηφίας της Αμερικής για την οικονομική και κοινωνική παραγκώνισή της από το σύστημα. Όντας ο ίδιος "το σύστημα", η λυτρωτική συνεισφορά του στην ψυχολογία της καταπιεσμένης μάζας λειτουργεί περισσότερο διεγερτικά παρά κατευναστικά. Ίσως αυτό να είναι το μυστικό της επιτυχίας του...
Υεμένη: Τα φώτα της διεθνούς δημοσιότητας παρέμειναν και φέτος στραμμένα στη Συρία αγνοώντας σχεδόν ολοκληρωτικά μια ανάλογη τραγωδία που συντελείται στην όχι και τόσο μακρινή Υεμένη. Όπως ανακοίνωσε η UNICEF, ένα παιδί πεθαίνει κάθε δέκα λεπτά στη χώρα. Η πείνα έχει αγγίξει το "υψηλότερο επίπεδο όλων των εποχών", περίπου 2,2 εκατομμύρια παιδιά χρειάζονται επειγόντως τροφή και φροντίδα. Όλα αυτά δεν οφείλονται στη φτώχεια αλλά στον ολοκληρωτικό πόλεμο που έχει κηρύξει η Σαουδική Αραβία στους σιίτες αντάρτες Χούτι. Νοσοκομεία και σχολεία γεμάτα παιδιά έχουν επανειλημμένα γίνει στόχος βομβαρδισμών χωρίς να προκληθεί η παραμικρή διεθνής αντίδραση. Ίσως επειδή εκείνοι που ρίχνουν τις βόμβες αποτελούν τους καλύτερους πελάτες των δυτικών αμυντικών βιομηχανιών.
Φιντέλ: Πλήρης συμβολισμών ο θάνατος του ιστορικού ηγέτη της Κούβας σε ηλικία 90 ετών. Ο τελευταίος μεγάλος επαναστάτης της γενιάς του που αντιστάθηκε επί δεκαετίες στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό έζησε τη χαλάρωση των κυρώσεων και την επίσκεψη του Μπάρακ Ομπάμα, αν και δεν τον συνάντησε. Ο Φιντέλ Κάστρο άφησε παρακαταθήκη ένα σύστημα υγείας και μια εκπαίδευση που δεν ονειρεύονται καν εκείνοι που μέχρι τέλους τον χαρακτήριζαν δικτάτορα. Ο αδελφός του, Ραούλ, και το ΚΚ Κούβας καλούνται να συνδυάσουν το επαναστατικό όραμα με τις ανάγκες της εποχής, να επωφεληθούν από τα δολάρια των τουριστών για να ενισχύσουν την οικονομία της νησιωτικής χώρας που παραμένει αγκάθι στο μάτι της αμερικανικής Δεξιάς.
Χαλέπι: Ο παρ' ολίγον θρίαμβος των αντικαθεστωτικών εξελίχθηκε σε απόλυτη καταστροφή όταν ο Άσαντ και οι σύμμαχοί του έσπασαν τον αποκλεισμό της πόλης και έγιναν εκείνοι οι πολιορκητές σφίγγοντας τον κλοιό και βομβαρδίζοντας επί μήνες τις ανατολικές συνοικίες. Από σταυροδρόμι πολιτισμών το Χαλέπι μετατράπηκε σε σύμβολο της ανθρωπιστικής καταστροφής. Φανερώνει επίσης την αδυναμία των δυτικών κυβερνήσεων να υπερασπίσουν τις αξίες στο όνομα των οποίων ενεπλάκησαν στον συριακό εμφύλιο, αλλά και τον κυνισμό που τις οδήγησε να παρατείνουν τη σύγκρουση υποστηρίζοντας ακραίες ισλαμικές οργανώσεις. Ενισχυμένο το καθεστώς από τη νίκη στο Χαλέπι, προχωρά σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τους αντιπάλους του βαφτίζοντας κάθε αντίσταση «τρομοκρατία».
Ψέματα: Οι πιο "απίθανες" ειδήσεις αναμεταδόθηκαν μέσω Facebook την προηγούμενη χρονιά, διευκολύνοντας, μεταξύ άλλων, την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, καθώς όλο και περισσότεροι Αμερικανοί βασίζουν πλέον την καθημερινή τους ενημέρωση στα λεγόμενα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν θα υπήρχε ίσως τίποτε επιλήψιμο σε όλα αυτά αν πολλές έρευνες δεν έδειχναν ότι οι "ψεύτικες ειδήσεις" διαβάζονταν και αναμεταδίδονταν πολύ περισσότερο από τα δημοσιεύματα καταξιωμένων Μέσων Ενημέρωσης. Ο ιδρυτής της εταιρείας, Μαρκ Ζούκεμπεργκ, χαρακτήρισε "τρελή" την ιδέα ότι με αυτό τον τρόπο διευκόλυνε την εκλογή Τραμπ, αποφεύγοντας όμως να εξηγήσει γιατί απέλυσε μέσα σε μία νύχτα τη συντακτική ομάδα που είχε οριστεί για να ιεραρχεί την αξιοπιστία των ειδήσεων.
