Της Ελένης Τσερεζόλε
Η Μαρτίν Ομπρί δεν ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των πολιτικών που «εξαγοράζονται» με έναν υπουργικό θώκο. Έτσι, όσοι τη γνωρίζουν δεν έδωσαν καμία βάση στα πρόσφατα σενάρια περί δήθεν υπουργοποίησής της στο πλαίσιο του κυβερνητικού ανασχηματισμού που αποφάσισε ο πρόεδρος Ολάντ (δυσαρεστώντας ακόμη και τον πρωθυπουργό Βαλς, που δεν είδε κανένα από τα «πουλέν» του να προάγονται). Γιατί εδώ και ενάμιση χρόνο η Ομπρί δεν κρύβει τη βαθιά διαφωνία της με την πολιτική της κυβέρνησης Ολάντ. Και δεν μασάει τα λόγια της...
Πλέον το Σοσιαλιστικό Κόμμα είναι άνω - κάτω ύστερα από το κείμενο που δόθηκε στη δημοσιότητα ως σκληρό "κατηγορώ" κατά της κυβερνητικής πολιτικής, με σημαντικές υπογραφές από τον χώρο της ευρύτερης Αριστεράς, όπως αυτή της Ομπρί, καθώς και άλλων, στελεχών και μη, του κόμματος. Για «αλήθειες που δεν είναι ευχάριστο να λέγονται, που όμως πρέπει να έλθουν στο φως» μιλά το κείμενο που δημοσίευσε την Τετάρτη η γαλλική "Μοντ", που έχει καταφέρει ένα ακόμη πλήγμα στην ήδη σοβαρά κλονισμένη ενότητα του Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Ουσιαστικά πρόκειται για μια ιδεολογική πλατφόρμα που καταγράφει τις υποχωρήσεις της κυβέρνησης από τη μεταρρύθμιση του κώδικα εργασίας έως την «απογοητευτική» έκπτωση από την υπηκοότητα. Αρκετοί αναλυτές έσπευσαν να χαρακτηρίσουν το κείμενο, που υπογράφουν μεταξύ άλλων και ο πρώην υπουργός Παιδείας Μπενουά Αμόν, ο οικονομολόγος Ντανιέλ Κοέν, ο πράσινος ευρωβουλευτής Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, ο καθηγητής Άξελ Καν καθώς και βουλευτές και ευρωβουλευτές του Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Και βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά που η Ομπρί, δήμαρχος της Λιλ και πρώην πρώτη γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος και πρώην υπουργός, υψώνει τη φωνή της κατά της πολιτικής Ολάντ - μιας πολιτικής την οποία, όπως έχει διαμηνύσει σε όλους, δεν πρόκειται να υπηρετήσει. Ήδη τον Δεκέμβριο του 2014, με τεκμηριωμένο τρόπο, η Ομπρί,με άρθρο της, είχε στραφεί κατά της κυβέρνησης Ολάντ με αφορμή την εργασία την Κυριακή, τονίζοντας ότι «δεν πρέπει να περιορίζουμε την ανθρώπινη ύπαρξη στην κατανάλωση» και τονίζοντας ότι «τα οικονομικά επιχειρήματα εκείνων που υποστηρίζουν μεγαλύτερη φιλελευθεροποίηση της εργασίας την Κυριακή, δεν αντέχουν καμία κριτική».
Με τη στάση της η Ομπρί έχει εξελιχθεί σε αντίπαλο δέος του Ολάντ θρυμματίζοντας την ενότητα του κυβερνητικού κόμματος. Και μπορεί τα κυβερνητικά στελέχη να έσπευσαν να επικρίνουν τη δημόσια παρέμβαση, ωστόσο είναι βέβαιο ότι η φωτιά που άναψε δεν πρόκειται να σβήσει εύκολα... Το κόμμα βράζει και τίποτε δεν δείχνει ότι τα πνεύματα θα ηρεμήσουν. Δεκατέσσερις μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές είναι σίγουρο ότι ο Ολάντ δύσκολα θα αποφύγει τα καίρια ερωτήματα που θέτει η δημόσια παρέμβαση της Ομπρί και των λοιπών.
Ποια όμως θα είναι συνέχεια - αν θα υπάρξει συνέχεια; Αυτό είναι το ερώτημα που θέτουν πλέον τις τελευταίες μέρες οι αναλυτές. Μεταξύ τους και ο αρθρογράφος της "Ουμανιτέ", Ζαν Εμανουέλ Ντικουάν, που παρατήρησε ότι «δεν είμαστε πλέον οι μόνοι που λέμε, με έντονο τρόπο, ότι οι Ολάντ και Βαλς δεν ανήκουν πλέον στην Αριστερά. Αλλά πλέον πρέπει να δράσουμε. Και γρήγορα!».
