Όσο κλιμακώνεται η πολιτική ένταση εντός της Ελλάδας, τόσο χαμηλώνουν οι τόνοι στο εξωτερικό, με τους εταίρους αφενός να παρεμβαίνουν καθησυχαστικά για το μέλλον της χώρας, αφετέρου να αποφεύγουν τη δημόσια εμπλοκή, που συνήθιζαν το 2011 και το 2012, στο ελληνικό προεκλογικό κλίμα.
Τη σημαία για το πρώτο κράτησε την εβδομάδα που πέρασε ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να υπάρξουν νέες επιπλοκές με την Ελλάδα, αλλά και η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ -τόσο στη συζήτηση για τη δίμηνη παράταση του ελληνικού προγράμματος στη γερμανική Βουλή όσο και στη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης- εκτιμώντας ότι η ελληνική οικονομία κινείται σε μια σταθερή πορεία.
Μάλιστα ο Ολάντ άφησε να εννοηθεί ότι από κοινού με τη Μέρκελ θα παρέμβουν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, «ώστε να μην περιπλέκουν πολύ τα πράγματα στην Ελλάδα».
Βέβαια, η Μέρκελ εξέφρασε την ελπίδα να έχει «αίσια έκβαση» η διαδικασία της προεδρικής εκλογής στην Ελλάδα, πλην όμως όσοι Ευρωπαίοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι καλούνται να σχολιάσουν το ενδεχόμενο πρόωρων βουλευτικών εκλογών και την πιθανή έκβασή τους, το αποφεύγουν επιμελώς, με δηλώσεις του τύπου «δεν φοβόμαστε τις δημοκρατικές εκλογές» (ο εκπρόσωπος της Μέρκελ) ή «δεν είναι δική μας δουλειά να αποφασίζουμε για λογαριασμό του ελληνικού λαού (ο Ολάντ).
Ακόμη και οι δύο αξιωματούχοι που έσπευσαν να παρέμβουν, ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων Πιερ Μοσκοβισί, τα μάζεψαν γρήγορα, λιγότερο ή περισσότερο πειστικά. Ο μεν Γιούνκερ, που είχε ευχηθεί να μην έχει να κάνει με «εξτρεμιστικές» δυνάμεις στην εξουσία στην Αθήνα, διευκρίνισε ότι εξτρεμιστική θεωρεί την Ακροδεξιά, ο δε Μοσκοβισί, που είπε ότι είναι κρίμα ο ελληνικός λαός να ρισκάρει τις θυσίες του με ένα Grexit μόλις έφτασε την περασμένη Δευτέρα στην Αθήνα, στην αποχαιρετιστήρια συνέντευξη Τύπου την επομένη δήλωσε ότι «η θέση της Ελλάδας είναι μέσα την Ευρωζώνη, η Ελλάδα χρειάζεται το ευρώ και το ευρώ την Ελλάδα».
Επιπλέον, στο τέλος της εβδομάδας ο Μοσκοβισί υποστήριξε ότι στο μέλλον πρέπει να γίνει «πολύ πιο ελαφριά» η επιτήρηση της Ελλάδας από τους πιστωτές της και να ορίζουν οι Έλληνες την οικονομική πολιτική της χώρας, «καθώς η σημερινή λογική της τρόικας δεν γίνεται πλέον ανεκτή από τον ελληνικό λαό».
Αυτοί οι χαμηλοί έως υποστηρικτικοί τόνοι έχουν την ερμηνεία τους - πέρα από την πολιτικά ορθή ουδετερότητα, η οποία είχε παραβιαστεί παλαιότερα. Σχεδόν κανείς δεν θέλει να προκαλέσει περαιτέρω ένταση υιοθετώντας την καταστροφολογία, καθώς το μόνο που λείπει αυτή τη στιγμή στην Ευρωζώνη είναι να ανοίξει μια νέα συζήτηση περί Grexit, την ώρα που η ευρωπαϊκή οικονομία δεν έχει ξεπεράσει τη δική της κρίση, ενώ τρέμει για τις επιπτώσεις που μπορεί να υποστεί από την κρίση του ρουβλιού.
Αυτά επί του ατμοσφαιρικού. Επί της ουσίας οι εταίροι προετοιμάζονται για την προληπτική πιστωτική γραμμή, που θα τεθεί στη διάθεση της Ελλάδας μετά την 28η Φεβρουαρίου του 2015. Πρόκειται για τα 10,9 δισεκατομμύρια ευρώ που έχουν περισσέψει από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και θα έχει διάρκεια έως και 12 μηνών, συνοδευμένη από όρους.
Από τη σχετική συζήτηση που έγινε στο γερμανικό κοινοβούλιο μάθαμε, πρώτον, ότι η Κομισιόν εκτιμά πως χωρίς την πιστωτική γραμμή, που θα λειτουργήσει ως δίχτυ ασφαλείας κατά την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές, «θα υπήρχε κίνδυνος μετάδοσης της αστάθειας σε όλη την Ευρωζώνη» και, δεύτερον, ότι «η εξέλιξη του δημόσιου χρέους θα παραμείνει στο συμφωνημένο μονοπάτι».
Αυτό το τελευταίο είναι κάπως... θολό, αλλά υποτίθεται ότι στηρίζει την άποψη πως το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο, άρα δεν υφίσταται λόγος κουρέματος, στο οποίο δεν θέλουν να προχωρήσουν οι περισσότεροι εταίροι, με πιο «κάθετους» τους Γερμανούς και τους Φινλανδούς. Ωστόσο, επανέρχονται συνεχώς οι παραινέσεις προς το Βερολίνο, κυρίως από αναλυτές του αγγλοσαξονικού Τύπου, να προχωρήσει επιτέλους στην αναδιάρθρωση κατ' αρχάς του ελληνικού χρέους, ως τη μόνη λύση για την οριστική υπέρβαση της ευρωκρίσης.
Το πρακτορείο Bloomberg υποστηρίζει ότι «η σωστή συμφωνία για τους πιστωτές της Ελλάδας τώρα δεν είναι να πιέσουν για περαιτέρω λιτότητα με αντάλλαγμα περισσότερα χρήματα. Είναι να προχωρήσουν σε διαγραφή του χρέους με αντάλλαγμα τις βαθιές οικονομικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται για να μετατραπεί η Ελλάδα σε μια βιώσιμη οικονομία».
Ο αναλυτής των Financial Times Μάρτιν Βολφ καλεί τη Γερμανία να πρωταγωνιστήσει στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, ως «σοφός ηγεμόνας», ο οποίος πρέπει να αναρωτηθεί: «Με ποια συμπεριφορά θα εξασφαλίσω τη σταθερότητα και την επιτυχία ενός συστήματος από το οποίο και εγώ επωφελούμαι και για το οποίο έχω σε μεγάλο βαθμό την ευθύνη;».
