Κρίνοντας από τις εξελίξεις της εβδομάδας, η κούρσα για τη διαδοχή του Φρανσουά Ολάντ στην προεδρία το 2017 έχει ήδη αρχίσει. Ένας μετά τον άλλον οι αντίπαλοι λαμβάνουν θέσεις. Στα αριστερά ο Μανουέλ Βαλς, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός, ακούγεται όλο και περισσότερο σαν αντίπαλος του πολιτικού προϊσταμένου του. Στα δεξιά, δύο πρώην πρωθυπουργοί έχουν ήδη θέσει υποψηφιότητα, ενώ ο Νικολά Σαρκοζί διεκδικεί την ηγεσία του κεντροδεξιού UMP, προαναγγέλοντας έτσι και αυτός τη συμμετοχή του.
Η αρχή της εβδομάδας ανήκε στον Βαλς, που εξασφάλισε την επιβίωση της κυβέρνησης του παίρνοντας την ψήφο εμπιστοσύνης που προκάλεσε η απομάκρυνση τριών ανταρτών κατά της λιτότητας τον περασμένο μήνα. Κέρδισε οριακά. Ωστόσο, 31 από τους βουλευτές του κόμματος του απείχαν από τη διαδικασία, ανεβάζοντας έτσι τον αριθμό κατά 11 σε σχέση με την αντίστοιχη ψηφοφορία του Απριλίου. Με την αποχή τους οι βουλευτές θέλησαν να διαμαρτυρηθούν γι' αυτό που θεωρούν προδοσία της σοσιαλιστικής πολιτικής την οποία ο Ολάντ είχε υποσχεθεί να εφαρμόσει όταν εκλεγόταν.
Ο φιλόδοξος Βαλς βαδίζει τώρα σε ένα στενό μονοπάτι ανάμεσα στην αφοσίωση στον αντιδημοφιλή Ολάντ και την σφοδρή επιθυμία του να δείξει ότι η πιο μεταρρυθμιστική και φιλική προς τις επιχειρήσεις πολιτική του μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική στον σοσιαλισμό της φορολόγησης και των δαπανών.
Είναι μια επικίνδυνη στρατηγική. Τα ποσοστά δημοτικότητας του Βαλς πέφτουν καθώς συνδέεται όλο και περισσότερο με τον Ολάντ, η δημοτικότητα του οποίου έχει υποχωρήσει στο ιστορικό χαμηλό του 13%. Οι αποκαλύψεις της Βαλερί Τριερβελιέ, της πρώην συντρόφου του Ολάντ, όπως και η παραίτηση μετά από μόλις μία εβδομάδα, ενός νεαρού υπουργού που παραδέχτηκε ότι είχε διαπράξει φοροδιαφυγή, πλήττουν τα ποσοστά και του Βαλς. Η δημοτικότητα του υποχώρησε από το 45% τον Μάιο στο 30% τον Σεπτέμβριο καταγράφοντας μάλιστα και απώλεια 13 ποσοστιαίων μονάδων ανάμεσα στους ψηφοφόρους του Σοσιαλιστικού Κόμματος μέσα σε ένα μήνα.
Η αξιοθρήνητη κατάσταση της δημοτικότητας του Ολάντ έχει επίσης επηρεάσει τους πολιτικούς υπολογισμούς της Δεξιάς. Μια σφυγμομέτρηση έδειξε ότι η ηγέτης του Εθνικού Μετώπου θα επικρατούσε στον δεύτερο γύρο αν αντιμετώπιζε τον Ολάντ, αλλά θα έχανε αν αντιμετώπιζε έναν υποψήφιο της Κεντροδεξιάς. Η προοπτική αυτή μετέτρεψε το χρίσμα του UMP σε πραγματικό έπαθλο.
Εκεί οφείλεται εν μέρει και η επιστροφή του Νικολά Σαρκοζί. Μετά την ήττα του στις εκλογές του 2012, υποσχέθηκε να αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή. Όμως η υπόσχεση του δεν ακουγόταν και πολύ πειστική. Πληγωμένος από την ήττα αλλά και ενθαρρυμένος από την αποτυχία να εξευρεθεί ένας φανερός διάδοχος στον χώρο της Κεντροδεξιάς, ο Σαρκοζί φρόντισε να διατηρήσει το σασπένς.
Οι πρώτες νύξεις ήρθαν τον Μάιο, όταν ο Ζαν Φρανσουά Κοπέ παραιτήθηκε από ηγέτης του κόμματος εξαιτίας των αποκαλύψεων για οικονομικές ατασθαλίες στη χρηματοδότηση της εκλογικής καμπάνιας του. Ο Σαρκοζί θα συμμετάσχει στην κούρσα για τη διαδοχή τον επόμενο μήνα και κατά πάσα πιθανότητα θα νικήσει.
Δεν θα είναι όμως ο μοναδικός υποψήφιος της Δεξιάς. Αντιμετωπίζει δύο ελάσσονες υποψήφιους για την ηγεσία του UMP (τον Μπρούνο Λεμέρ και τον Ερβέ Μαριτόν) που δεν συγκεντρώνουν και πολλές πιθανότητες να τον κερδίσουν. Όμως δύο πρώην πρωθυπουργοί έχουν ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον για το προεδρικό χρίσμα. Ο πρώτος είναι ο Αλέν Ζιπέ, που επιβεβαίωσε τη συμμετοχή του στις εσωκομματικές εκλογές. Ο δεύτερος, ο Φρανσουά Φιγιόν, φαίνεται να εξετάζει σοβαρά την επιλογή.
Με πολλούς τρόπους, το ενδεχόμενο επιστροφής του Σαρκοζί φαίνεται απίθανο. Ο Ολάντ εξελέγη κυρίως εξαιτίας της κόπωσης του εκλογικού σώματος από έναν εγωπαθή πρόεδρο. Η σύζυγός του, η τραγουδίστρια Κάρλα Μπρούνι, έχει δηλώσει στα ΜΜΕ ότι δεν καλοβλέπει την επιστροφή. Ο Σαρκοζί βρίσκεται επίσης υπό δικαστική έρευνα. Η διαδικασία έγινε επίσημη τον Ιούλιο με αφορμή μια ακόμη υπόθεση χρηματοδότησης της προεκλογικής εκστρατείας του. Ωστόσο, η έρευνα φαίνεται να χαλίβδωσε την αποφασιστικότητα του πρώην προέδρου.
Η επιστροφή του οπωσδήποτε θα διατάρασσε την πολιτική ισορροπία. Σε μια περίοδο που η Αριστερά σπαράσσεται από εσωτερικές αντιπαραθέσεις, ο Βαλς ενδεχομένως να επιθυμεί μια ανανεωμένη αντιπολίτευση στα δεξιά του.
