Υπό κανονικές συνθήκες οι βουλευτικές εκλογές στα γερμανικά κρατίδια της Θουριγγίας και του Βρανδεμβούργου μικρή σημασία θα είχαν, αφού σ' αυτά ζει μόλις το 5% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Κι όμως η έκβασή τους την Κυριακή που μας πέρασε ενδέχεται εκ των υστέρων να χαρακτηριστεί ιστορική. Για δύο λόγους: Αφενός επειδή σηματοδοτούν την εκρηκτική άνοδο της «κυριλέ» γερμανικής ευρωσκεπτικιστικής Ακροδεξιάς, του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία, που εκτοξεύτηκε από το μηδέν σε διψήφιο ποσοστό, αφετέρου διότι μπορεί να αναδείξουν τον πρώτο τοπικό πρωθυπουργό από το κόμμα της Αριστεράς, 25 χρόνια μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου.
Ας ξεκινήσουμε από το δεύτερο: Οι ψηφοφόροι στη Θουριγγία έδωσαν δύο κυβερνητικές δυνατότητες. Είτε να συνεχιστεί ο σημερινός μεγάλος συνασπισμός (Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών), είτε να δοκιμαστεί για πρώτη φορά ένα αριστερό κυβερνητικό σχήμα με συμμαχία της Αριστεράς, των Σοσιαλδημοκρατών και των Πράσινων. Και οι δύο εκδοχές έχουν οριακή κυβερνητική πλειοψηφία και θα εξαρτηθεί από τον μεγάλο ηττημένο των εκλογών, το SPD, ποια θα γίνει πραγματικότητα.
Το κόμμα της Αριστεράς με επικεφαλής τον Μπόντο Ράμελο ενίσχυσε τις δυνάμεις του κι έφτασε το 28,2%, ενώ και η CDU, το κόμμα της Μέρκελ, βγήκε ενισχυμένη από τις κάλπες με 33,5%. Αντίθετα οι Σοσιαλδημοκράτες κατακρημνίστηκαν στο 12,4%, ενώ οι Πράσινοι διατήρησαν τις δυνάμεις τους στο 5,7%. Η πιθανότητα το ηττημένο SPD να αλλάξει στρατόπεδο και γίνει μικρός κυβερνητικός εταίρος της Αριστεράς είναι μεγάλη -αλλά οι διαπραγματεύσεις αναμένεται να κρατήσουν καιρό. Στην περίπτωση που θα ευοδωθούν, αυτή η 14η Σεπτεμβρίου θα περάσει στη γερμανική πολιτική ιστορία.
Βέβαια στο κοινοβούλιο της Θουριγγίας μπήκε και η Εναλλακτική με 10,6%, ενώ στο Βρανδεμβούργο (όπου πιθανώς θα διατηρηθεί ο νυν συνασπισμός SPD- Αριστεράς) με 12,2%, αλλά, για την ώρα τουλάχιστον, τα άλλα κόμματα δεν την... παίζουν. Ελπίζουν ενδόμυχα ότι δεν ήρθε για να μείνει, ωστόσο παράλληλα τη φοβούνται διότι κατάφερε στις τρεις τοπικές αναμετρήσεις αυτού του φθινοπώρου - είχαν γίνει προ δεκαπενθημέρου και εκλογές στη Σαξονία- να μαζέψει ψήφους από όλο το πολιτικό φάσμα, αν και τα συνθήματά της μπατάρουν προς τα ακροδεξιά.
Πάντως, ούτε το κόμμα της Μέρκελ - που χάνει τους συντηρητικούς του ψηφοφόρους προς την Εναλλακτική, αλλά για την ώρα αναπληρώνει τις απώλειες από το Κέντρο- ούτε τα υπόλοιπα έχουν μια στρατηγική για το πώς θα αντιμετωπίσουν το κόμμα των «καθηγητάδων».
Οι πολιτικοί αναλυτές στη Γερμανία εκτιμούν ότι η Εναλλακτική αφενός μαζεύει ψήφους διαμαρτυρίας, αφετέρου εκμεταλλεύεται τον φόβο των πολιτών μήπως χάσουν την ευημερία τους, τόσο από τους Ευρωπαίους εταίρους που είναι βυθισμένοι στην κρίση και συναποφασίζουν για την πορεία του ευρώ όσο και από τους μετανάστες. Να σημειωθεί ότι τα ποσοστά των μεταναστών στα τρία κρατίδια που... άλωσε η Εναλλακτική είναι αμελητέα σε σχέση με το παγγερμανικό ποσοστό.