Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή
Από χθες ξεκίνησαν οι διακοπές στα κυβερνητικά τετράγωνα του Παρισιού και του Βερολίνου, αλλά οι διαπραγματεύσεις για τη στελέχωση και κυρίως την πολιτική που θα ακολουθήσει η επόμενη Κομισιόν στον οικονομικό και δημοσιονομικό τομέα συνεχίζονται ασταμάτητα εντός του όλο και πιο εύθραυστου γαλλογερμανικού άξονα. Επισήμως, τη δουλειά αυτή την έχει αναλάβει ο νέος πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, πλην όμως τα χέρια του είναι δεμένα, εάν δεν βρουν ένα βιώσιμο συμβιβασμό το Παρίσι και το Βερολίνο. Η κόντρα έχει να κάνει με τη δοσολογία δημοσιονομικής πειθαρχίας -λέγε με και λιτότητα- και επενδύσεων, ώστε να πάρει μπρος η μηχανή της ανάπτυξης, όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και σε πολλά άλλα κράτη-μέλη, με πιο ευάλωτες τις χώρες του Νότου. Τα κεφάλαια για επενδύσεις, όμως, επιβαρύνουν κατά κανόνα τα ελλείμματα - οπότε είναι και πάλι επίκαιρη η αμφισβήτηση των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας και κυρίως εκείνου που επιβάλλει να μη ξεπερνά το δημόσιο έλλειμμα το 3% του ΑΕΠ.
Αλλά η τήρηση του Συμφώνου Σταθερότητας είναι η «κόκκινη γραμμή» της Γερμανίας, συνεπώς οι έμπειροι στις διαπραγματεύσεις Γάλλοι δηλώνουν ότι θα το σεβαστούν, αλλά εξαντλώντας την… ευελιξία του.
Κι επειδή ο κατ' εξοχήν θεματοφύλακας του Συμφώνου είναι ο εκάστοτε επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων -τα τελευταία χρόνια ο Φινλανδός Όλι Ρεν- το Παρίσι διεκδικεί τη διαδοχή του για την επόμενη πενταετία. Και ξέρει ότι θα την πάρει μόνο εφόσον πείσει το Βερολίνο, που δεν κρύβει ότι γι' αυτή τη θέση προτιμά έναν θιασώτη της δημοσιονομικής πειθαρχίας.
Η διπλή συνέντευξη που έδωσαν χθες στη γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt, οι υπουργοί Οικονομικών της Γαλλίας και της Γερμανίας, Μισέλ Σαπέν και Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, δεν είναι παρά ένα ακόμη επεισόδιο στο σίριαλ της γαλλογερμανικής διαπραγμάτευσης, με τον εκπρόσωπο του Παρισιού να δίνει όρκο πίστης στους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας: «Οι κανόνες υπάρχουν οι συνθήκες υπάρχουν, και κανείς δεν τα αμφισβητεί. Συνιστώ σε κανέναν να μην το κάνει, κυρίως στη Γαλλία», λέει ο Σαπέν, λες και δεν είναι αυτός υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας. Πλην, όμως, τα λέει για το γερμανικό ακροατήριο, το οποίο έχει πειστεί τα τελευταία χρόνια ότι τα ελλείμματα είναι δηλητήριο. Και ο Σαπέν του χαϊδεύει τ' αυτιά προσθέτοντας ότι «διαρκής ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει με σταθερά υψηλά ελλείμματα», ωστόσο «η Γαλλία μαζί με τους εταίρους της αναζητά το σωστό τάιμινγκ ώστε να μειώσει τις δαπάνες και τα ελλείμματα και ταυτόχρονα να στηρίξει την ανάπτυξη».
Γι' αυτό το «σωστό τάιμινγκ» γίνεται ο καυγάς, αλλά στην περίπτωση της δεύτερης σε μέγεθος οικονομίας της Ευρωζώνης, το Βερολίνο δεν έχει την πολυτέλεια να το παίζει αυστηρός δάσκαλος, όπως κάνει σε χώρες όπως η Ελλάδα. Γι' αυτό και ο Σόιμπλε δεν απαντά με το μονότονο «πρέπει να τηρήσετε τους κανόνες», αποδέχεται τη δέσμευση της Γαλλίας ότι θα ρίξει εγκαίρως το έλλειμμά της στο 3% του ΑΕΠ, και προτιμά να μιλήσει περί κρίσης εμπιστοσύνης -λόγω των μεταρρυθμίσεων που δεν έγιναν-, η οποία είναι δύσκολο να αρθεί από τη μια στιγμή στην άλλη. Και προτείνει κυρίως ιδιωτικές επενδύσεις για την τόνωση της ανάπτυξης: «Χρειαζόμαστε περισσότερες ιδιωτικές επενδύσεις, μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε έργα υποδομής πολύ καλύτερα με ιδιωτικούς πόρους», λέει.
Το αν οι δεσμεύσεις του Σαπέν είναι αρκετές για να γίνει ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, Πιερ Μοσκοβισί, ο επόμενος Όλι Ρεν, θα το μάθουμε στις 30 Αυγούστου. Κι αν αυτό θα σηματοδοτήσει στ' αλήθεια αλλαγή πολιτικής, θα φανεί αργότερα.
