Όταν ξέσπασε το σκάνδαλο Άρμστρονγκ οι πρώτες αντιδράσεις της κοινής γνώμης δηλ. των ΜΜΕ αλλά και του Ολυμπιακού Κινήματος και της παγκόσμιας ομοσπονδίας ποδηλασίας ήταν αμηχανία, παγωμάρα και ένα ιδιότυπο μούδιασμα, μια βουβαμάρα εκκωφαντικά υποκριτική. Όλοι αναρωτιόντουσαν, πώς είναι δυνατόν ένας τέτοιος αθλητής, ένας άνθρωπος που είχε συγκεκριμένο πρόβλημα υγείας με τον καρκίνο, να έχει κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών. Μόλις ξεπέρασαν το αρχικό τους "μούδιασμα" άρχισαν το "σταύρωμα" και την δημόσια διαπόμπευση του, τόσο σε θεσμικό επίπεδο με την αφαίρεση τίτλων και μεταλλίων, όσο και σε ανθρώπινο, με την πλήρη αποδόμηση του...
Να αναφέρουμε ότι ο τζίρος, που υπολογίζεται γύρω από τον άνθρωπο αυτόν, εκτιμάται γύρω στα 2,5 δισ. ευρώ και όλοι συνωστίζονταν για να φωτογραφηθούν σε κάποιες από τις εκατοντάδες εκδηλώσεις και να φορέσουν το περίφημο βραχιόλι σε περίοπτη θέση, δείχνοντας την "ευαισθησία" τους. Σε όλα τα χρόνια που αγωνιζόταν ο Άρμστρονγκ έγιναν κανονικά όλοι οι έλεγχοι και αν "ναι", ποιοι κρύβανε τα αποτελέσματα και για ποιο λόγο;
Ας πάμε να δούμε τι έγινε εδώ στην αυλή μας τις ημέρες των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα και το ίδιο ακριβώς ερώτημα θα θέσουμε και στην περίπτωση των Ελλήνων αθλητών, που εν μια νυχτί έγιναν "αποδιοπομπαίοι τράγοι" από "μεσσίες" του αθλητισμού και αφού τους πέταξαν στα σκουπίδια, έκρυψαν και τις φωτογραφίες που είχαν βγάλει κατά καιρούς μαζί τους, μην τυχόν και τους αναγνωρίσουν.
Τι υποκρισία και τι φαρισαϊσμός αλήθεια από τους εκάστοτε κυβερνητικούς, που ανακοίνωναν... έργα στο όνομα τους, μέχρι τους ομοσπονδιάρχες, που ζητούσαν αύξηση των κρατικών επιδοτήσεων για να φέρουν και άλλα μετάλλια και άλλες χορηγίες, να κάνουν κι άλλους "τζίρους".
Αλλά υπάρχει και η επίσημη πολιτεία, η οποία αφού μίλησε για "μάστιγα", "ντροπή" και αλλά τέτοια, έκανε το... χρέος της κλείνοντας το ΕΣΚΑΝ στη βόρεια Ελλάδα και αφαιρώντας στην ουσία τις αρμοδιότητες για το κέντρο, γιατί προφανώς δεν είναι υπέρ της πρόληψης και της αντιμετώπισης, αλλά υπέρ της αποποίησης των ευθυνών.
Αυτά στην Ελλάδα του μνημονίου είναι δευτερεύοντα και ασήμαντα, αφού για την αυτοπροβολή τους οι "ηγέτες" του ελληνικού αθλητισμού διοργάνωσαν αρκετά προκλητική εκδήλωση στην εκλογική τους περιφέρεια, που ευλόγησαν τα γένια τους και το ένδοξο παρελθόν τους, λες και ήταν το μείζον κοινωνικό αίτημα της Θεσσαλονίκης. Οι εγκαταστάσεις ρημάζουν και τα πρωταθλήματα όλων των αθλημάτων διεξάγονται μετ' εμποδίων, λόγω έλλειψης αδειών καταλληλότητας των αθλητικών χώρων και ασφάλειας τέλεσης των αγώνων. Την ίδια ώρα η αθλητικές εγκαταστάσεις καταρρέουν, γιατί το προσωπικό τίθεται σε διαθεσιμότητα, αφού έτσι το απαιτεί η τρόικα.
Τι να πει κανείς για το σκάνδαλο με τους "στημένους" αγώνες και τους κατηγορούμενους να συνεχίζουν να συμμετέχουν κανονικά στα ποδοσφαιρικά δρώμενα και τους αρμοδίους του υπουργείου να περιμένουν τελεσίδικες αποφάσεις για να αποφασίσουν.
Η κυβέρνηση της Αριστεράς, που θα έρθει, πρέπει να κοιτάξει όχι με συμπάθεια, αλλά με διάθεση ρήξης και κατεδάφισης όλων των σάπιων και σαθρών των προηγούμενων δεκαετιών. Να φέρει τη δικαιοσύνη στον ελληνικό αθλητισμό, όχι με την έννοια της τιμωρίας, αλλά με τη θωράκιση και την τήρηση κανόνων και τη διαφάνεια, που μόνο η Αριστερά με το ήθος της μπορεί να εγγυηθεί...
* Ο Γιάννης Παπαϊωάννου είναι μέλος της γραμματείας του τομέα Αθλητισμού του ΣΥΡΙΖΑ
