Μετά το τέλος της διαδικασίας των "πλέι οφ" της φετινής Φούτμπολ Λιγκ, έγινε γνωστή και η τέταρτη ομάδα που προβιβάστηκε στη μεγάλη κατηγορία, μετά τον Απόλλωνα Σμύρνης, τον Εργοτέλη και την Καλλονή. Όπως και ο Εργοτέλης, έτσι και ο Παναιτωλικός δεν "άντεξε" παραπάνω από μια χρονιά μακριά από τη Σούπερ Λίγκ. Βέβαια, η ομάδα του Αγρινίου παιδεύτηκε λίγο παραπάνω για να εξασφαλίσει την πολυπόθητη άνοδο, αλλά, πλέον, κανείς δεν νοιάζεται γι' αυτό...
Ο Παναιτωλικός τερμάτισε τέταρτος στον φετινό μαραθώνιο της Φούτμπολ Λιγκ (συγκεντρώνοντας 73 βαθμούς). Αυτό σήμαινε πως θα συμμετείχε στην επίπονη δοκιμασία των επιπλέον έξι αγώνων, με αντιπάλους τον Ολυμπιακό Βόλου, τον Ηρακλή και τη Νίκη Βόλου, για να ξεκαθαρίσει ποια ομάδα θα τερμάτιζε πρώτη, εξασφαλίζοντας την άνοδο. Οι Αγρινιώτες ήταν αυτοί που πανηγύρισαν, καθώς συγκέντρωσαν 14 βαθμούς, τέσσερις περισσότερους από τον Ηρακλή, πέντε από τον Ολυμπιακό Βόλου και έντεκα από την τελευταία Νίκη Βόλου.
Τα πάντα κρίθηκαν την τελευταία αγωνιστική, στον Βόλο, σε ένα παιχνίδι "δίχως αύριο", ανάμεσα στον τοπικό Ολυμπιακό και τον Παναιτωλικό. Με νίκη των γηπεδούχων, ο Βόλος θα είχε ξανά από του χρόνου μια δική του ομάδα στη Σούπερ Λίγκ, ενώ σε περίπτωση ισοπαλίας ή νίκης των φιλοξενούμενων, ο Παναιτωλικός θα ήταν η ομάδα που θα έπαιρνε το τέταρτο προνομιούχο "εισιτήριο". Τελικά, η ομάδα του Μάκη Χάβου "απέδρασε" με μια μεγάλη εκτός έδρας νίκη (2-1), πανηγυρίζοντας σε "ξένο" έδαφος και βυθίζοντας στη θλίψη τους φίλους του τοπικού Ολυμπιακού, που είχαν κατακλύσει το γήπεδο προσδοκώντας μια διαφορετική εξέλιξη στον αγώνα.
Τα πολύτιμα γκολ για τον Παναιτωλικό πέτυχαν οι Καμαρά και Κουτσοσπύρος, ενώ για την ιστορική σημειολογία παραθέτουμε τους παίκτες που συμμετείχαν στον σημαδιακό αυτό αγώνα με την ομάδα του Αγρινίου: Στεφανάκος, Μπακάκης, Αραμπατζής, Κούσας, Μελισσάς, Μουμίν, Σφακιανάκης, Ιορδανίδης, Μπελόν, Καμαρά, Πασάς (58' Κουτσοσπύρος).
Ο Παναιτωλικός ιδρύθηκε στις 9 Μαρτίου του 1926. Στο καταστατικό αποσαφηνιζόταν ως σκοπός του σωματείου ο εξής: "Την ανάπτυξιν και έντασιν Γυμναστικού και Αγωνιστικού φρονήματος, την -ΗΘΙΚΗΝ- επίβλεψιν και την δυνατήν μετασχολικήν εκπαίδευσιν των ανηλίκων, δια παιδονομίας και ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ή κυριακών Σχολών!". Όπως διαπιστώνεται από τα παραπάνω, ο Παναιτωλικός ανέπτυξε, πέρα των όποιων αθλητικών δραστηριοτήτων, και μια αξιοθαύμαστη κοινωνικής υφής πρωτοβουλία: να μορφώνει άπορα παιδιά μέσα από τα νυχτερινά του σχολεία.
Για πρώτη φορά ανέβηκε στην Α΄ Εθνική, μετά από αρκετές παρουσίες στη Β΄ Εθνική, το 1975, και έμεινε σε αυτήν μέχρι το 1977. Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια ώστε ο Παναιτωλικός να επανέλθει στην πρώτη κατηγορία. Κάτι που έγινε το 2011, όταν υπό την προεδρία του Φώτη Κωστούλα κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Την επόμενη χρονιά, με απολογισμό 7 νίκες, 7 ισοπαλίες και 16 ήττες (28 βαθμοί), οι Αγρινιώτες κατέλαβαν τη 15η θέση στην τελική κατάταξη της Σούπερ Λίγκ, αν και άξιζαν κάτι καλύτερο...
Όμως, μετά την ολοκλήρωση μιας άκρως κοπιαστικής σεζόν -συνολικά 46 αγώνων- στη Φούτμπολ Λιγκ, η επιστροφή είναι πραγματικότητα και στο Αγρίνιο μπορούν πια να καταρτίζουν τα σχέδιά τους, με σκοπό να έχουν μια καλύτερη τύχη στο επόμενο πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ, σε σχέση -τουλάχιστον- με την προηγούμενη συμμετοχή τους...
Κ. ΜΑΡΟΥΝΤΑΣ
