Εκατό μέρες συμπλήρωσε στην εξουσία η κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού στο Βερολίνο και οι μικροί εταίροι Σοσιαλδημοκράτες είναι στα πρόθυρα της απελπισίας. Ενώ τα πρώτα νομοσχέδια που σχεδιάζονται είναι η -περίπου- υλοποίηση των δικών τους προεκλογικών υποσχέσεων, η γερμανική κοινή γνώμη πιστώνει κάθε... σοσιαλδημοκρατικό βήμα στην καγκελάριο Μέρκελ.
Οι δημοσκοπήσεις, εκατό μέρες μετά την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης, δίνουν στους Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ 41%, στο SPD 23% -λιγότερο κι από το ποσοστό που πήραν στις εκλογές του Σεπτεμβρίου- και στην Αριστερά και τους Πράσινους από 10%.
Κι αυτό παρά το γεγονός ότι οι μόνες κινήσεις που έκανε η νέα κυβέρνηση και χειροκροτήθηκαν κατ' αρχάς από τους πολίτες έγιναν από Σοσιαλδημοκράτες υπουργούς: η προετοιμασία για τη συνταξιοδότηση στα 63, αντί στα 67 -έστω μόνο γι' αυτούς που έχουν 45 χρόνια ένσημα-, η ενίσχυση της σύνταξης για τις μητέρες, η θεσμοθέτηση του «φρένου» στις τιμές των ενοικίων, η θέσπιση της ποσόστωσης των γυναικών στις επιχειρήσεις.
Επιπλέον ξεκίνησαν τα πρώτα βήματα για τη θεσμοθέτηση του κατώτατου μεροκάματου, της μεγάλης προεκλογικής υπόσχεσης του SPD, με τους Χριστιανοδημοκράτες να προσπαθούν να εντάξουν στο σχετικό νομοσχέδιο όσο περισσότερες εξαιρέσεις μπορούν, αλλά συνήθως να υποχωρούν.
Κι όμως οι πολίτες δεν επιβραβεύουν το SPD. Αντίθετα διατηρούν αμείωτη την εμπιστοσύνη τους στη μητερούλα Μέρκελ, η οποία αφενός αποδέχεται εντός συνόρων τις σοσιαλδημοκρατικές πιέσεις για έναν καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο, αφετέρου επιμένει σε ευρωπαϊκό επίπεδο στις πολιτικές της λιτότητας -τις οποίες ο μέσος Γερμανός εκλαμβάνει ως κινήσεις «νοικοκυρέματος» των δημοσιονομικών των «άσωτων» της Ευρώπης.
Πάντως, το θέμα που σφράγισε τις 100 πρώτες μέρες της γερμανικής κυβέρνησης ήταν η κρίση στην Ουκρανία, με τους Γερμανούς να νοιώθουν ότι μπορούν, στο μέτρο του δυνατού, να κοιμούνται ήσυχοι με την τακτική «βήμα - βήμα» της καγκελαρίου τους και την αγαστή συνεργασία της με τον σοσιαλδημοκράτη υπουργό της των Εξωτερικών Φρανκ Βάλτερ Στάινμαϊερ. Αυτό που εισπράττουν οι Γερμανοί πολίτες είναι ότι η καγκελάριός τους, αφενός δεν διαφοροποιείται από τους δυτικούς συμμάχους, αφετέρου κρατά όλους τους διαύλους επικοινωνίας με τη Μόσχα ανοιχτούς.
Οι επικρίσεις του κόμματος της Αριστεράς -της μοναδικής αντιπολίτευσης που λειτουργεί αυτή την περίοδο στη Γερμανία, αφού οι Πράσινοι πελαγοδρομούν- ότι οι κυρώσεις εις βάρος της Μόσχας είναι και ανόητες και αναποτελεσματικές, περνούν στα ψιλά. Όχι επειδή δεν συμμερίζονται την ίδια εκτίμηση πολλοί Γερμανοί όλων των πολιτικών χώρων -βροντερά τη διατύπωσε την Πέμπτη και ο «σοφός» πρώην καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ. Αλλά επειδή για την ώρα η γερμανική κοινή γνώμη είναι πεπεισμένη ότι οι κυρώσεις είναι και θα παραμείνουν λάιτ, ένα πολιτικό μήνυμα χωρίς οικονομικό ρίσκο.
