(Από τη μαθητική διαδήλωση στη Ρώμη)
Συνέντευξη στον Αργύρη Παναγόπουλο
Οι περικοπές και η διάλυση της Παιδείας στην Ιταλία οδήγησαν την Παρασκευή τους μαθητές της στους δρόμους με άξονα το κινηματικό Συντονιστικό Μαθητών Μέσης Εκπαίδευσης, όπως τόνισε στην "Αυγή" η Ραφαέλα Στρενγκάλια, μέλος του Συντονιστικού, που εκφράζει την ικανοποίησή της γιατί τα μέλη του, που είναι μαθητές, κυρίως του Λυκείου, και κάνουν πολιτική μέσα στα σχολεία. "Εκτός από τη καθημερινή μας δράση στα σχολεία δραστηριοποιούμαστε στη πόλη σε κοινωνικά θέματα κυρίως της καταπολέμησης των διακρίσεων", για αυτό διαδηλώσαμε και εναντίον της τραγωδίας της Λαμπεντούζα, συμπλήρωσε η Ρ. Στρενγκάλια.
Γιατί κάνετε σήμερα αποχή από τα μαθήματα και διαδηλώσατε στους δρόμους;
Σήμερα είναι μια ημέρα πανιταλικής κινητοποίησης των μαθητών των Λυκείων κια των Γυμνασίων. Η εικόνα που έχουμε για την πορεία των διαδηλώσεων στην περιοχή της Βενετίας και γενικότερα της Βορείου Ιταλίας είναι πάρα πολύ καλή.
(Από τη μαθητική διαδήλωση στην Πάντοβα)
Ποιες είναι οι διεκδικήσεις σας;
Το πρώτο που απαιτούμε είναι χρήματα για τα σχολικά κτίρια και τις υποδομές, γιατί τα τελευταία χρόνια και μάλιστα με τη "μεταρρύθμιση" της Τζελμίνι και της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι μεθοδεύτηκε η καταστρατήγηση των σχολικών υποδομών. Αργά αλλά σταθερά αφήνουν τα σχολεία να ρημάζουν. Μια τακτική που εφαρμόζεται σταδιακά και μέσα στο χρόνο. Εμείς αγωνιζόμαστε για να διασώσουμε τα σχολεία.
Το δεύτερο αίτημά μας αφορά την αγορά των σχολικών βιβλίων, γιατί στην Ιταλία τα βιβλία τα αγοράζουν οι μαθητές. Η διαδήλωσή μας πέρασε μπροστά από ένα σημαντικό βιβλιοπωλείο και διαμαρτυρηθήκαμε για την εκδοτική πολιτική. Γιατί κάθε χρόνο αλλάζουν κάτι σε ένα βιβλίο, ένα κεφάλαιο ή κάποιες εικόνες, για να στηρίξουν τις πωλήσεις τους. Το δικαίωμα στη γνώση, τη μόρφωση και το σχολείο ξεκινά από την πρόσβαση στα σχολικά βιβλία. Κάθε χρόνο γινόμαστε θύματα της κερδοσκοπίας των εκδοτών. Πάρα πολλοί καθηγητές υποστηρίζουν ότι στα βιβλία δεν έχουν γίνει ουσιαστικές αλλαγές εδώ και χρόνια. Για το λόγο αυτό προτείνουμε στο κάθε σχολείο να μπει στο διαδίκτυο η ύλη που θεωρεί σωστή ο κάθε καθηγητής και να παίρνουν οι μαθητές δωρεάν την ύλη αυτή για τα μαθήματα και τις εξετάσεις. Μπορούμε να έχουμε δικά μας "βιβλία" από τις σημειώσεις που οι καθηγητές μας βάζουν στην ιστοσελίδα του σχολείου. Σε ένα Λύκειο του Τρεβίζο καταφέραμε να πείσουμε τη διεύθυνση να τυπώσει τα νέα αυτά "βιβλία", που έχουν ένα κόστος εξαιρετικά χαμηλότερα από αυτά των εκδοτικών οίκων. Τα "βιβλία" θα κοστίζουν από 7 έως 10 ευρώ. 'Ένα τμήμα των χρημάτων θα πηγαίνει στην ομάδα των καθηγητών που τα επιμελήθηκε, ενώ το υπόλοιπο τμήμα στο Ταμείο για τις σχολικές δραστηριότητες. Καταλαβαίνει κανείς τι συμφέροντα διακυβεύονται έτσι για τους εκδοτικούς οίκους.
Ένα τμήμα της διαδήλωσης πέρασε έξω και από το σταθμό αστικών και υπεραστικών λεωφορείων, για να διαμαρτυρηθούμε για την αύξηση των τιμών στις κάρτες απεριορίστων διαδρομών για τους μαθητές. Το δικαίωμα στη μόρφωση περνά πρωτίστως και από τη δυνατότητα παρακολούθησης του σχολείου. Σήμερα το κόστος για τις κάρτες απεριορίστων διαδρομών ακόμη και για τους μαθητές είναι απαγορευτικό για πολλές οικογένειες με ένα παιδί, για να μην αναφερθώ στις οικογένειες που πρέπει να πληρώσουν πάνω από μια κάρτα. Το δικαίωμα στη μόρφωση αναγνωρίζεται από το Σύνταγμα ανάμεσα στα βασικά καθολικά μας δικαιώματα. Στην πράξη όμως μετατρέπεται σε πολυτέλεια.
Το τέταρτο σημείο δεν αφορά στενά την Παιδεία. Όσοι συμμετέχουμε στα Συντονιστικά είμαστε πολύ νέοι. Οι περισσότεροι είναι ανήλικοι. Είμαστε όμως ευαίσθητοι για τα προβλήματα των διακρίσεων και η τραγωδία της Λαμπεντούζα μας προκάλεσε οργή και αγανάκτηση.
Διαδηλώσαμε και εναντίον του "νόμου Μπόσι – Φίνι" που ποινικοποιεί την είσοδο των μεταναστών στην Ιταλία χωρίς άδεια. Διαδηλώσαμε για το δικαίωμα στη ζωή. Αυτή που χάνεται καθημερινά στο βυθό της θάλασσας.
(Από τη μαθητική διαδήλωση στο Τρεβίζο)
Πως είναι διαμορφωμένο το μαθητικό κίνημα;
Το μαθητικό κίνημα έχει τρεις βασικές συνιστώσες. Η μια είναι το συντονιστικό που ανήκουμε εμείς, μια άλλη τάση έχει σαν σημείο αναφοράς το Δημοκρατικό Κόμμα και τη Cgil. Το γεγονός ότι υπάρχει από πίσω το μεγαλύτερο ιταλικό συνδικάτο βοηθάει το κομμάτι αυτό του μαθητικού κινήματος να μην αντιμετωπίζει "λογιστικά" προβλήματα όταν θέλει να οργανώσει κάτι, γιατί στηρίζεται στο ταμείο του συνδικάτου.
Στο Συντονιστικό δεν υπάρχουν χρήματα, αλλά συμμετοχή, πρωταγωνισμός και καλή διάθεση. Για αυτό καταφέρνουμε σε πολλές περιπτώσεις να αποτελούμε το διεκδικητικό κορμό του μαθητικού κινήματος. Η φετινή σχολική χρονιά θα είναι δύσκολη, λόγω των περικοπών και της οικονομικής κρίσης. Βρισκόμαστε στην αρχή νέων αγώνων με τους καθηγητές και τους γονείς μας.
Στο μαθητικό κίνημα υπάρχει και μια μικρότερη συνιστώσα από τους φασίστες. Πρέπει να τονίσουμε ότι οι φασιστοειδείς οργανώσεις βρέθηκαν αμέσως στο περιθώριο εκεί που η δεξιά και η Λέγκα του Βορρά έχασαν τους δήμους που έλεγχαν. Το βλέπουμε στο Τρεβίζο, αλλά μου φαίνεται ότι ανάλογη κατάσταση έχει διαμορφωθεί και στη Ρώμη. Οι φασίστες δεν μπορούν να μπουν εύκολα στα σχολεία εάν δεν έχουν ένα είδος "θεσμικής" κάλυψης. Η "επίσημη πολιτική" και οι δυνάμεις της τάξης και της ασφάλειας δικαιολογούσαν τη συμπεριφορά τους. Ο άνεμος άλλαξε και η Λέγκα του Βορρά δεν έχει πια το δήμο. Οι φασίστες και όλες οι οργανώσεις τους περιθωριοποιούνται ακόμη περισσότερο.
(Χορός μαθητών στο "Σπίτι των Κοινών Αγαθών" μετά τη διαδήλωση - Τρεβίζο)
