Οι πλατείες και οι δρόμοι της Λισσαβώνας ήταν γεμάτες κόσμο το Σάββατο το απόγευμα. Δεκάδες, εάν όχι εκατοντάδες χιλιάδες ήταν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι γυναίκες, οι νέοι και οι μετανάστες που έφθασαν έξω από το προεδρικό μέγαρο υιοθετώντας τα συνθήματα του πανό των αιτημάτων της μεγαλύτερης συνδικαλιστικής συνομοσπονδίας CGTP: "Παραίτηση της κυβέρνησης - Διάλυση της Βουλής / Πρόωρες εκλογές" και μια "Προοδευτική, αριστερή και κυρίαρχη πολιτική αλλαγή".
Αυτή ήταν η οργανωμένη απάντηση του πορτογαλικού λαού στην κυνική και απάνθρωπη Δεξιά της Πορτογαλίας, που συνεχίζει να παίζει τα πολιτικά και αριβιστικά της παιχνίδια στις πλάτες ενός κόσμου που φαίνεται ότι έχει ξεπεράσει όχι μόνο τον φόβο, αλλά και κάθε όριο υπομονής έπειτα από μια τριετία θυσιών, φτωχοποίησης και κατακερματισμού της κοινωνίας.
Οι Πορτογάλοι δεν έχουν αυταπάτες και ζητούν να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους. Το δεύτερο Μνημόνιο φαίνεται να έχει δρομολογηθεί στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, όπως έχουν δρομολογηθεί και τα αντικοινωνικά μέτρα που θα το συνοδεύσουν.
Ο γενικός γραμματέας της CGTP, Αρμένιο Κάρλος, είχε απευθύνει τους Πορτογάλους ένα απλό και ενωτικό μήνυμα: "ελάτε όπως είστε και με ό,τι πιστεύετε στην εθνική κινητοποίηση έξω από το προεδρικό μέγαρο, για να ρίξουμε την κυβέρνηση".
Ο πρωθυπουργός Πάσος Κοέλιο του δεξιού CDS και ο "πρώην" υπουργός Εξωτερικών και ηγέτης του δεξιού CDS Πόρτας κάθισαν στο ίδιο τραπέζι για να σχεδιάσουν τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης, με άξονα προφανώς τις οδηγίες που θα έλαβε ο Πάσος Κοέλιο από την Άνγκελα Μέρκελ στο ταξίδι - αστραπή που πραγματοποίησε στο Βερολίνο.
Η Πορτογαλία θα έπρεπε να μειώσει το δημοσιονομικό της έλλειμμα στο 5,5% του ΑΕΠ στα τέλη του έτους, ενώ αυτό εκτινάχθηκε στο 10,6% το πρώτο τρίμηνο, χάρη στα "δώρα" που δόθηκαν για άλλη μια φορά στις αδηφάγες τράπεζες.
Ο διεφθαρμένος δεξιός πολιτικός Πόρτας δημιούργησε μια τεχνική κρίση για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη και να εκμεταλλευτεί τις αδυναμίες του Πάσος Κοέλιο και να απαιτήσει ένα μεγαλύτερο κομμάτι εξουσίας στη Λισσαβώνα. Έτσι κι αλλιώς, η κρίση αφορά τους άλλους και όχι τα πρωτοπαλίκαρα της Δεξιάς, τους τραπεζίτες και τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Η Πορτογαλία της βαθιάς κρίσης, της ανεργίας και της ένδειας ξεφουρνίζει εκατομμυριούχους, η περιουσία των οποίων αυξήθηκε με τους κερδοσκοπικούς ρυθμούς του 10% το 2012, σε σχέση με το 2011, αποδεικνύοντας τα απάνθρωπα χαρακτηριστικά της κρίσης.
